Εἴ τις καθῃρημένῳ κληρικός ὤν κληρικῷ συνεύξηται, καθαιρείσθω καί αὐτός.

Εἴ τις κληρικός, ἤ λαϊκός, ἀφωρισμένος, ἤτοι ἄδεκτος, ἀπελθὼν ἐν ἑτέρᾳ πόλει προσδεχθῇ ἄνευ γραμμάτων συστατικῶν, ἀφοριζέσθω καί ὁ δεξάμενος, καί ὁ δεχθείς.

Εἰ δέ ἀφωρισμένος εἴη, ἐπιτεινέσθω αὐτῷ ὁ ἀφορισμός,1 (ΠΗΔΑΛΙΟΝ) ὡς ψευσαμένῳ καί ἀπατήσαντι τήν ἐκκλησίαν τοῦ Θεοῦ.

Ἐπίσκοπον μή ἐξεῖναι καταλείψαντα τήν ἑαυτοῦ παροικίαν ἑτέρᾳ ἐπιπηδᾶν, κᾂν ὑπό πλειόνων ἀναγκάζηται, εἰ μή τις εὔλογος αἰτία ᾖ, τοῦτο βιαζομένη αὐτόν ποιεῖν, ὡς πλέον τι κέρδος δυναμένου αὐτοῦ τοῖς ἐκεῖσε λόγῳ εὐσεβείας συμβάλλεσθαι· καί τοῦτο δέ οὐκ ἀφ᾿ ἑαυτοῦ, ἀλλά κρίσει πολλῶν ἐπισκόπων, καί παρακλήσει μεγίστῃ.

Εἴ τις πρεσβύτερος, ἤ διάκονος, ἤ ὅλως τοῦ καταλόγου τῶν κληρικῶν, ἀπολείψας τήν ἑαυτοῦ παροικίαν, εἰς ἑτέραν ἀπέλθῃ, καί παντελῶς μεταστάς διατρίβῃ ἐν ἄλλῃ παροικίᾳ, παρά γνώμην τοῦ ἰδίου ἐπισκόπου, τοῦτον κελεύομεν μηκέτι λειτουργεῖν, εἰ μάλιστα προσκαλουμένου αὐτόν τοῦ ἐπισκόπου αὐτοῦ ἐπανελθεῖν, οὐχ ὑπήκουσεν, ἐπιμένων τῇ ἀταξίᾳ· ὡς λαϊκός μέντοι…

Εἰ δέ ὁ ἐπίσκοπος, παρ᾿ ᾧ τυγχάνουσι, παρ᾿ οὐδέν λογισάμενος τήν κατ᾿ αὐτῶν ὁρισθεῖσαν ἀργίαν, δέξηται αὐτούς ὡς κληρικούς, ἀφοριζέσθω, ὡς διδάσκαλος ἀταξίας.

Ὁ δυσί γάμοις συμπλακείς μετά τό βάπτισμα, ἤ παλλακήν κτησάμενος, οὐ δύναται εἶναι ἐπίσκοπος, ἤ πρεσβύτερος, ἤ διάκονος, ἤ ὅλως τοῦ καταλόγου τοῦ ἱερατικοῦ.

Ὁ χήραν λαβών, ἤ ἐκβεβλημένην, ἤ ἑταίραν, ἤ οἰκέτιν, ἤ τῶν ἐπί σκηνῆς, οὐ δύναται εἶναι ἐπίσκοπος, ἤ πρεσβύτερος, ἤ διάκονος, ἤ ὅλως τοῦ καταλόγου τοῦ ἱερατικοῦ.

Ὁ δύο ἀδελφάς ἀγαγόμενος, ἤ ἀδελφιδῆν, οὐ δύναται εἶναι κληρικός.

Κληρικός ἐγγύας διδούς, καθαιρείσθω.