Εἰ δέ ὁ ἐπίσκοπος, παρ᾿ ᾧ τυγχάνουσι, παρ᾿ οὐδέν λογισάμενος τήν κατ᾿ αὐτῶν ὁρισθεῖσαν ἀργίαν, δέξηται αὐτούς ὡς κληρικούς, ἀφοριζέσθω, ὡς διδάσκαλος ἀταξίας.
Ὁ προλαβών κανών ἀπείργει τῆς λειτουργίας τούς καταλιπόντας τήν παροικίαν, ἐν ᾗ ἐχειροτονήθησαν∙ ὁ δέ παρών ἀφορίζει τόν ἐπίσκοπον, ᾧ προσῆλθον, εἰ δέξαιτο αὐτούς ὡς κληρικούς, ἐν εἰδήσει τοῦ ἐπιτιμίου, ὡς ἀταξίας καί ἀκαταστασίας κατάρχοντα. Ὅρα, ὅτι ὁ παρών κανών ἀφορίζει τόν ἐπίσκοπον τόν συναριθμήσαντα τῷ οἰκείῳ κλήρῳ ἑτέρας ἐνορίας κληρικόν ἄνευ ἀπολυτικῆς γραφῆς τοῦ οἰκείου ἐπισκόπου. Μόνος δέ ὁ ἐπίσκοπος Καρθαγένης δύναται συγκαταλέγειν τῷ οἰκείῳ κλήρῳ ἑτέρων ἐνοριῶν κληρικούς, καί χωρίς ἀπολυτικῆς γραφῆς τῶν χειροτονησάντων αὐτούς∙ καί εὑρήσεις τοῦτο εἰς τούς κανόνας τῆς ἐν Καρθαγένῃ συνόδου. Ἀλλά καί ὁ Κωνσταντινουπόλεως ἀρχιεπίσκοπος ἐπ’ ἐξουσίας ἔχει παρομοίως ποιεῖν. Φησί γάρ ἡ γ΄ νεαρά τοῦ βασιλέως Ἰουστινιανοῦ, ἤγουν τό β΄ κεφ., τοῦ β΄ τίτλου, τοῦ γ΄ βιβλίου τῶν Βασιλικῶν ταῦτα ῥητῶς∙ Εἰ γάρ ἐπί τῶν εὐαγῶν μοναστηρίων κωλύομεν ἐξ ἑτέρου μοναστηρίου εἰς ἕτερον μεταβαίνειν, πολλῷ μᾶλλον οὐδέ τοῖς εὐλαβεστάτοις κληρικοῖς τοῦτο ἐφήσομεν, κέρδους τε καί ἐμπορίας ἀπόδειξιν ἔχειν τήν τοιαύτην ἐπιθυμίαν ἡγούμενοι. Εἰ δέ καί πότε τοιαύτην τινά μετάστασιν ἡ σή μακαριότης, ἤ ἡ κατά καιρόν βασιλεία γίνεσθαι συνίδοι, μή ἄλλως τοῦτο πράττεσθαι, πρίν ἄν εἰς τόν εἰρημένον ἡμῖν ἀριθμόν περισταίη τό πρᾶγμα. Ἡ δέ τοιαύτη νεαρά ἐγράφη πρός τόν τότε πατριάρχην Κωνσταντινουπόλεως. Σημείωσαι δέ, ὅτι καί τῷ βασιλεῖ ἐνεδόθη μεταθέσεις ποιεῖν κληρικῶν. Ὁ τόν τοιοῦτον ἐν γνώσει κατέχων, ταὐτοκατάκριτος. Ὁ ἐν εἰδήσει γενόμενος ἐπίσκοπος τοῦ ὁρισθέντος ἐπιτιμίου κατά τοῦ τοιούτου κληρικοῦ, καί κατέχων, αὐτόν ὡς κληρικόν, ἀφορίζεται, ὡς διδάσκαλος ἀταξίας. Μόνος ὁ τῆς Καρχηδόνος Ἐπίσκοπος ἔχει τήν ἄδειαν ἐξ ἀρχαίου ἔθους νά λαμβάνῃ ὅθεν θέλει (πάντως δέ ἐκ τῶν ὑποκειμένων αὐτῷ Ἐπισκόπων) Κληρικούς, καί νά τούς συναριθμῇ εἰς τάς Ἐκκλησίας τῆς ἰδικῆς τοῦ ἐπαρχίας, κατά τόν ξδ΄ Κανόνα τῆς αὐτῆς συνόδου,1 εἰς δέ τούς ἄλλους Ἐπισκόπους, ποτέ δέν δίδεται μία τοιαύτη ἄδεια. Διά τοῦτο καί ὁ παρών Ἀποστολικός κανών, ἐξηρτημένος ὄντας ἀπό τόν ἀνωτέρω Κανόνα, καί κατά τήν φράσιν καί κατά τό νόημα, λέγει. Εἰ δέ καί ὁ Ἐπίσκοπος, εἰς τοῦ ὁποίου τήν ἐπαρχίαν εὑρίσκονται οἱ ξένοι αὐτοί Κληρικοί, καί μ’ ὅλον ὁποῦ ἠξεύρει, ὅτι, αὐτοί εἶναι ἀργοί, κατά τούς κανόνας, ὑπό τοῦ ἀρχιερέως των, ὅμως ἤθελε καταφρονήσῃ τήν ἀργίαν ταύτην, καί δεχθῇ τούτους ὡσάν Κληρικούς, ἐνεργούντας τά τοῦ κλήρου αὐτῶν δηλ. ὁ τοιοῦτος, λέγω, Ἐπίσκοπος, ἂς ἀφορίζεται∙ ἐπειδή γίνεται διδάσκαλος ἀταξίας, καί σκανδάλων. Ἀνάγνωθι καί τούς ἐν τῷ περιθορίῳ συμφώνους Κανόνας. 1Κατά τόν Βαλσαμῶνα ἡ ἄδεια αὐτή ἐδόθη χάριν φιλοτιμίας ἀπό τήν γ΄ Νεαράν τοῦ Ἰουστινιανοῦ, καί εἰς τόν Κωνσταντινουπόλεως παναγιώτατον Πατριάρχην τό νά λαμβάνῃ δηλ. καί νά δέχηται ἄλλων ἐπαρχιῶν (πάντως δέ τῶν ὑποκειμένων αὐτῷ) κληρικούς, καί νά συναριθμῇ αὐτούς εἰς τάς Ἐκκλησίας τῶν ἐδικῶν του ἐπαρχιῶν, καί χωρίς τήν ἀπολυτικήν ἐπιστολήν τοῦ ἀρχιερέως των. Ὅμως διά νά σώζηται ἡ φιλαδελφία καί τό ἀσκανδάλιστον, πρέπει καί αὐτός νά λαμβάνῃ καί νά δέχηται τούτους∙ μέ τήν ἐρώτησιν καί ἄδειαν τοῦ ἀρχιερέως των, καθὼς αὐτό τοῦτο καί ὁ ῥηθείς ξδ΄ τῆς ἐν Καρθαγ. ὑποδηλοῖ. Ὁ δέ Βλάσταρις εἰς τό στοιχ. α΄ καί θ΄ λέγει ὅτι καί ὁ Βουλγαρίας, καί ὁ Κύπρου κατά τήν ρλ΄ τοῦ Ἰουστινιανοῦ Νεαράν, ἔλαβον τήν αὐτήν ἄδειαν νά δέχωνται κληρικούς ἐκ τῶν ἄλλων τῶν ὑποκειμένων αὐτοῖς, καί νά τούς προβιβάζουν εἰς Ἐπισκόπους.
