Εἴ τις τόν γάμον μέμφοιτο, καί τήν καθεύδουσαν μετά τοῦ ἀνδρός αὐτῆς, οὖσαν πιστήν καί εὐλαβῆ, βδελύσσοιτο ἤ μέμφοιτο, ὡς ἂν μή δυναμένην εἰς βασιλείαν εἰσελθεῖν, ἀνάθεμα ἔστω.

Εἴ τις ἐσθίοντα κρέα, χωρίς αἵματος, καί εἰδωλοθύτου, καί πνικτοῦ, μετ᾽ εὐλαβείας καί πίστεως, κατακρίνοι ὡς ἂν διά τό μεταλαμβάνειν ἐλπίδα μή ἔχοντα, ἀνάθεμα ἔστω.

Εἴ τις δοῦλον προφάσει θεοσεβείας διδάσκοι καταφρονεῖν δεσπότου, καί ἀναχωρεῖν τῆς ὑπηρεσίας, καί μή μετ᾽ εὐνοίας καί πάσης τιμῆς τῷ ἑαυτοῦ δεσπότῃ ἐξυπηρετεῖσθαι, ἀνάθεμα ἔστω.

Εἴ τις διακρίνοιτο παρά πρεσβυτέρου γεγαμηκότος, ὡς μή χρῆναι, λειτουργήσαντος αὐτοῦ, προσφορᾶς μεταλαμβάνειν, ἀνάθεμα ἔστω.

Εἴ τις διδάσκοι, τόν οἶκον τοῦ Θεοῦ εὐκαταφρόνητον εἶναι, καί τάς ἐν αὐτῷ συνάξεις, ἀνάθεμα ἔστω.

Εἴ τις παρά τήν ἐκκλησίαν ἰδίᾳ ἐκκλησιάζοι, καί καταφρονῶν τῆς ἐκκλησίας, τά τῆς ἐκκλησίας ἐθέλοι πράττειν, μή συνόντος τοῦ πρεσβυτέρου κατά γνώμην τοῦ ἐπισκόπου, ἀνάθεμα ἔστω.

Εἴ τις καρποφορίας ἐκκλησιαστικάς ἐθέλοι λαμβάνειν, ἤ διδόναι ἔξω τῆς ἐκκλησίας παρά γνώμην τοῦ ἐπισκόπου, ἤ τοῦ ἐγκεχειρισμένου τά τοιαῦτα, καί μή μετά γνώμης αὐτοῦ ἐθέλοι πράττειν, ἀνάθεμα ἔστω.

Εἴ τις διδοῖ, ἤ λαμβάνοι καρποφορίαν παρεκτός τοῦ ἐπισκόπου, ἤ τοῦ ἐπιτεταγμένου εἰς οἰκονομίαν εὐποιΐας, καί ὁ διδούς, καί ὁ λαμβάνων, ἀνάθεμα ἔστω.

Εἴ τις παρθενεύοι ἤ ἐγκρατεύοιτο, ὡς ἂν βδελυκτῶν τῶν γάμων1 (ΠΗΔΑΛΙΟΝ) ἀναχωρήσας, καί μή δι᾽ αὐτό τό καλόν καί ἅγιον τῆς παρθενίας, ἀνάθεμα ἔστω.

Εἴ τις τῶν παρθενευόντων διά τόν Κύριον, κατεπαίροιτο τῶν γεγαμηκότων, ἀνάθεμα ἔστω.