Εὐνοῦχος, εἰ μέν ἐξ ἐπηρείας ἀνθρώπων ἐγένετό τις, ἤ ἐν διωγμῷ ἀφῃρέθη τά ἀνδρῶν, ἤ οὕτως ἔφυ, καί ἔστιν ἄξιος, ἐπίσκοπος γινέσθω.

Ὁ ἀκρωτηριάσας ἑαυτόν μή γινέσθω κληρικός· αὐτοφονευτής γάρ ἐστιν ἑαυτοῦ, καί τῆς τοῦ Θεοῦ δημιουργίας ἐχθρός.

Εἴ τις κληρικός ὤν, ἑαυτόν ἀκρωτηριάσοι, καθαιρείσθω· φονεύς γάρ ἐστιν ἑαυτοῦ.

Λαϊκός ἑαυτόν ἀκρωτηριάσας, ἀφοριζέσθω ἔτη τρία· ἐπίβουλος γάρ ἐστι τῆς ἑαυτοῦ ζωῆς.

Ἐπίσκοπος, ἤ πρεσβύτερος, ἤ διάκονος ἐπί πορνείᾳ, ἤ ἐπιορκίᾳ, ἤ κλοπῇ ἁλούς, καθαιρείσθω, καί μή ἀφοριζέσθω· λέγει γάρ ἡ γραφή· Οὐκ ἐκδικήσεις δίς ἐπί τό αὐτό. Ὡσαύτως καί οἱ λοιποί κληρικοί.

Τῶν εἰς κλῆρον προσελθόντων ἀγάμων, κελεύομεν βουλομένους γαμεῖν, ἀναγνώστας, καί ψάλτας μόνους.

Ἐπίσκοπον, ἤ πρεσβύτερον ἤ διάκονον, τύπτοντα πιστούς ἁμαρτάνοντας, ἤ ἀπίστους ἀδικήσαντας, καί διά τοιούτων φοβεῖν ἐθέλοντα, καθαιρεῖσθαι προστάττομεν· οὐδαμοῦ γάρ ὁ Κύριος τοῦτο ἡμᾶς ἐδίδαξε· τοὐναντίον δέ, αὐτός τυπτόμενος, οὐκ ἀντέτυπτε, λοιδορούμενος οὐκ ἀντελοιδόρει, πάσχων, οὐκ ἠπείλει.

Εἴ τις ἐπίσκοπος, ἤ πρεσβύτερος, ἤ διάκονος, καθαιρεθείς δικαίως, ἐπί ἐγκλήμασι φανεροῖς, τολμήσειεν ἅψασθαι τῆς ποτέ ἐγχειρισθείσης αὐτῷ λειτουργίας, οὗτος παντάπασιν ἐκκοπτέσθω τῆς ἐκκλησίας.

Εἴ τις ἐπίσκοπος διά χρημάτων τῆς ἀξίας ταύτης ἐγκρατής γένοιτο, ἤ πρεσβύτερος, ἤ διάκονος, καθαιρείσθω καί αὐτός, καί ὁ χειροτονήσας, καί ἐκκοπτέσθω παντάπασι καί τῆς κοινωνίας, ὡς ὁ Σίμων ὁ μάγος ὑπ᾿ ἐμοῦ Πέτρου.1 (ΠΗΔΑΛΙΟΝ)

Εἴ τις ἐπίσκοπος κοσμικοῖς ἄρχουσι χρησάμενος, δι᾿ αὐτῶν ἐγκρατής ἐκκλησίας γένοιτο, καθαιρείσθω, καί ἀφοριζέσθω· καί οἱ κοινωνοῦντες αὐτῷ πάντες.