Εἴ τις πρεσβύτερος, καταφρονήσας τοῦ ἰδίου ἐπισκόπου, χωρίς συναγάγῃ, καί θυσιαστήριον ἕτερον πήξῃ, μηδέν κατεγνωκώς τοῦ ἐπισκόπου ἐν εὐσεβείᾳ καί δικαιοσύνῃ, καθαιρείσθω, ὡς φίλαρχος· τύραννος γάρ ἐστιν. Ὡσαύτως δέ καί οἱ λοιποί κληρικοί, καί ὅσοι ἂν αὐτῷ προσθῶνται· οἱ δέ λαϊκοί ἀφοριζέσθωσαν. Ταῦτα δέ μετά μίαν, καί δευτέραν καί τρίτην…
Εἴ τις πρεσβύτερος, ἤ διάκονος, ὑπό ἐπισκόπου γένηται ἐν ἀφορισμῷ, τοῦτον μή ἐξεῖναι παρ᾿ ἑτέρου δεχθῆναι ἀλλ᾿ ἤ παρά τοῦ ἀφορίσαντος αὐτόν, εἰ μή ἂν κατά συγκυρίαν τελευτήσῃ ὁ ἀφορίσας αὐτόν ἐπίσκοπος.
Μηδένα τῶν ξένων ἐπισκόπων, ἤ πρεσβυτέρων, ἤ διακόνων ἄνευ συστατικῶν προσδέχεσθαι· καί ἐπιφερομένων δέ αὐτῶν, ἀνακρινέσθωσαν· καί εἰ μέν ὦσι κήρυκες τῆς εὐσεβείας, προσδεχέσθωσαν· εἰ δέ μή γε, τά πρός χρείαν αὐτοῖς ἐπιχορηγήσαντες, εἰς κοινωνίαν αὐτούς μή προσδέξησθε· πολλά γάρ κατά συναρπαγήν γίνεται.
Τούς ἐπισκόπους ἑκάστου ἔθνους εἰδέναι χρή τόν ἐν αὐτοῖς πρῶτον, καί ἡγεῖσθαι αὐτόν ὡς κεφαλήν, καί μηδέν τι πράττειν ἄνευ τῆς ἐκείνου γνώμης· ἐκεῖνα δέ μόνα πράττειν ἕκαστον, ὅσα τῇ αὐτοῦ παροικίᾳ ἐπιβάλλει, καί ταῖς ὑπ᾿ αὐτήν χώραις. Ἀλλά μηδέ ἐκεῖνος ἄνευ τῆς πάντων γνώμης ποιείτω τι. Οὕτω γάρ ὁμόνοια…
Ἐπίσκοπον μή τολμᾷν ἔξω τῶν ἑαυτοῦ ὅρων χειροτονίας ποιεῖσθαι, εἰς τάς μή ὑποκειμένας αὐτῷ πόλεις, καί χώρας· εἰ δέ ἐλεγχθείη τοῦτο πεποιηκώς, παρά τήν τῶν κατεχόντων τάς πόλεις ἐκείνας, ἤ τάς χώρας, γνώμην, καθαιρείσθω καί αὐτός, καί οὓς ἐχειροτόνησεν.
Εἴ τις χειροτονηθείς ἐπίσκοπος μή καταδέχοιτο τήν λειτουργίαν καί τήν φροντίδα τοῦ λαοῦ τήν ἐγχειρισθεῖσαν αὐτῷ, τοῦτον ἀφωρισμένον τυγχάνειν ἕως ἂν καταδέξηται· ὡσαύτως καί πρεσβύτερος καί διάκονος. Εἰ δέ ἀπελθὼν μή δεχθείη, οὐ παρά τήν ἑαυτοῦ γνώμην ἀλλά παρά τήν τοῦ λαοῦ μοχθηρίαν, αὐτός μέν ἔστω ἐπίσκοπος, ὁ δέ κλῆρος…
Δεύτερον τοῦ ἔτους σύνοδος γινέσθω τῶν ἐπισκόπων, καί ἀνακρινέτωσαν ἀλλήλως τά δόγματα τῆς εὐσεβείας, καί τάς ἐμπιπτούσας ἐκκλησιαστικάς ἀντιλογίας διαλυέτωσαν· ἅπαξ μέν, τῇ τετάρτῃ ἑβδομάδι τῆς Πεντηκοστῆς· δεύτερον δέ, Ὑπερβερεταίου δωδεκάτῃ.
Πάντων τῶν ἐκκλησιαστικῶν πραγμάτων ὁ ἐπίσκοπος ἐχέτω τήν φροντίδα, καί διοικείτω αὐτά, ὡς τοῦ Θεοῦ ἐφορῶντος· μή ἐξεῖναι δέ αὐτῷ σφετερίζεσθαί τι ἐξ αὐτῶν, ἤ συγγενέσιν ἰδίοις τά τοῦ Θεοῦ χαρίζεσθαι· εἰ δέ πένητες εἶεν, ἐπιχορηγείτω ὡς πένησιν, ἀλλά μή προφάσει τούτων τά τῆς ἐκκλησίας ἀπεμπολείτω.
Οἱ πρεσβύτεροι, καί οἱ διάκονοι, ἄνευ γνώμης τοῦ ἐπισκόπου μηδέν ἐπιτελείτωσαν· αὐτός γάρ ἐστΙν ὁ πεπιστευμένος τόν λαόν τοῦ Κυρίου, καί τόν ὑπέρ τῶν ψυχῶν αὐτῶν λόγον ἀπαιτηθησόμενος.
Ἔστω φανερά τά ἴδια τοῦ ἐπισκόπου πράγματα, (εἴ γε καί ἴδια ἔχοι) καί φανερά τά Κυριακά· ἵνα ἐξουσίαν ἔχῃ τά ἴδια, τελευτῶν ὁ ἐπίσκοπος, οἷς βούλεται καί ὡς βούλεται καταλεῖψαι· καί μή προφάσει τῶν ἐκκλησιαστικῶν πραγμάτων διαπίπτειν τά τοῦ ἐπισκόπου, ἐσθ᾿ ὅτε γυναῖκα καί παῖδας κεκτημένου, ἤ συγγενεῖς, ἤ οἰκέτας.…
