69 Βασιλείου Καισαρείας Καππαδοκίας
Ἀναγνώστης, εἰ τῇ ἑαυτοῦ μνηστῇ πρό τοῦ γάμου συναλλάξοιεν, ἐνιαυτόν ἀργήσας, εἰς τό ἀναγινώσκειν δεχθήσεται, μένων ἀπρόκοπος, κλεψιγαμήσας δέ ἄνευ μνηστείας, παυθήσεται τῆς ὑπηρεσίας. Τό αὐτό καί ὑπηρέτης.
Ἀναγνώστης, εἰ τῇ ἑαυτοῦ μνηστῇ πρό τοῦ γάμου συναλλάξοιεν, ἐνιαυτόν ἀργήσας, εἰς τό ἀναγινώσκειν δεχθήσεται, μένων ἀπρόκοπος, κλεψιγαμήσας δέ ἄνευ μνηστείας, παυθήσεται τῆς ὑπηρεσίας. Τό αὐτό καί ὑπηρέτης.
Διάκονος ἐν χείλεσι μιανθείς καί μέχρι τούτου ἡμαρτηκέναι ὁμολογήσας, τῆς λειτουργίας ἐπισχεθήσεται, τοῦ δέ μετέχειν τῶν ἁγιασμάτων μετά τῶν διακόνων ἀξιωθήσεται· τό δέ αὐτό καί πρεσβύτερος. Εἰ δέ τι πλέον τούτου φωραθείη τις ἡμαρτηκώς, ἐν οἵῳ ἂν ᾖ βαθμῷ, καθαιρεθήσεται.
Ὁ συνεγνωκὼς ἑκάστῳ τῶν προειρημένων ἁμαρτημάτων καί μή ὁμολογήσας, ἀλλ᾿ ἐλεγχθείς καί τοσούτου χρόνου, εἰς ὃν ὀ ἐργάτης τῶν κακῶν ἐπιτετίμηται, καί αὐτός ἔσται ἐν ἐπιτιμίῳ.
Ὁ μάντεσιν ἑαυτόν ἐπιδούς ἤ τισι τοιούτοις, τόν χρόνον τῶν φονέων καί ἐπιτιμηθήσεται.
Ὁ τόν Χριστόν ἀρνησάμενος καί παραβάς τό τῆς σωτηρίας μυστήριον, ἐν παντί τῷ χρόνῳ τῆς ζωῆς αὐτοῦ προσκλαίων ὀφείλει καί ἐξομολογεῖσθαι χρεωστεῖ, ἐν τῷ καιρῷ, ᾧ ἐκβαίνει τοῦ βίου, τῶν ἁγιασμάτων ἀξιούμενος, πίστει τῆς παρά Θεοῦ φιλανθρωπίας.
Ἐάν μέντοι ἕκαστος τῶν ἐν τοῖς προγεγραμμένοις ἁμαρτήμασι γενομένων σπουδαῖος γένηται ἐξομολογούμενος, ὁ πιστευθείς παρά τῆς τοῦ Θεοῦ φιλανθρωπίας λύειν καί δεσμεῖν, εἰ φιλανθρωπότερος γένοιτο, τό ὑπερβάλλον τῆς ἐξομολογήσεως ὁρῶν τοῦ ἡμαρτηκότος, εἰς τό ἐλαττῶσαι τόν χρόνον τῶν ἐπιτιμίων, οὐκ ἔσται καταγνώσεως ἄξιος, τῆς ἐν ταῖς Γραφαῖς ἱστορίας γνωριζούσης ἡμῖν,…
Ὁ ἀδελφῇ ἰδίᾳ ἐκ πατρός ἤ ἐκ μητρός συμμιανθείς εἰς οἶκον προσευχῆς μή ἐπιτραπέσθω παρεῖναι, ἕως ἂν ἀποστῇ τῆς παρανόμου καί ἀθεμίτου πράξεως. Μετά δέ τό ἐλθεῖν εἰς συναίσθησιν τῆς φοβερᾶς ἁμαρτίας, τριετίαν προσκλαιέτω, τῇ θύρᾳ τῶν εὐκτηρίων οἴκων παρεστηκὼς καί δεόμενος τοῦ λαοῦ εἰσιόντος ἐπί τήν προσευχήν, ὥστε ἕκαστον…
Ὁ αὐτός τύπος καί περί τῶν τάς νύμφας ἑαυτῶν λαμβανόντων.
Ὁ μέντοι καταλιμπάνων τήν νομίμως αὐτῷ συναφθεῖσαν γυναῖκα καί ἑτέραν ἀγόμενος, κατά τήν τοῦ Κυρίου ἀπόφασιν, τῷ τῆς μοιχείας ὑπόκειται κρίματι. Κεκανόνισται γάρ παρά τῶν Πατέρων ἡμῶν, τούς τοιούτους ἐνιαυτόν προσκλαίειν, διετίαν ἐπακροᾶσθαι, τριετίαν ὑποπίπτειν, τῷ δέ ἑβδόμῳ συνίστασθαι τοῖς πιστοῖς, καί οὕτω τῆς προσφορᾶς καταξιοῦσθαι, ἐάν μετά δακρύων μετανοήσωσιν.
Ὁ αὐτός κρατείτω τύπος καί ἐπί τῶν δύο ἀδελφάς λαμβανόντων εἰς συνοικέσιον, εἰ καί κατά διαφόρους χρόνους.