Πρᾶγμα σεμνόν οὕτω καί τίμιον καί τοῖς μακαρίοις καί ὁσίοις Πατράσιν ἡμῶν πάλαι καλῶς ἐπινοηθέν, ἡ τῶν μοναστηρίων οἰκοδομή, κακῶς ὁρᾶται πραττόμενον σήμερον. Τινές γάρ ὄνομα μοναστηρίου ταῖς οἰκείαις περιουσίαις καί ὑπάρξεσι περιθέμενοι καί Θεῷ καθαγιάζειν ταύτας ἐπαγγελλόμενοι, κυρίους τε τῶν ἀφιερωθέντων ἑαυτούς ἀναγράφουσι καί μόνῃ τῇ προσηγορίᾳ τό θεῖον…
Ἐπειδή τινες τόν μονήρη βίον ὑποδύεσθαι σχηματίζονται, οὐχ ἵνα Θεῷ καθαρῶς δουλεύσωσιν, ἀλλ᾿ ἵνα τῇ σεμνότητι τοῦ σχήματος δόξαν εὐλαβείας προσλάβωσι καί τῶν οἰκείων ἐντεῦθεν ἡδονῶν ἄφθονον εὑρήσωσι τήν ἀπόλαυσιν∙ (τῶν τριχῶν γάρ μόνον τήν ἀποβολήν ποιούμενοι, ἐν τοῖς οἰκείοις παρεδρεύουσι, μηδεμίαν τῶν μοναχῶν ἀποπληροῦντες ἀκολουθίαν ἤ κατάστασιν), ὥρισεν ἡ…
Καί τοῦτο κακῶς πραττόμενον, κατά πολύ δέ χεῖρον παροράσει καί ἀμελείᾳ παραπεμπόμενον, τυχεῖν ἐκρίθη διορθώσεως. Εἴ τις οὖν μονῆς προϊστάμενος, τούς ὑπ᾿ αὐτόν τεταγμένους μοναχούς ἀποδιδράσκοντας, οὐ μετά πολλῆς τῆς ἐπιμελείας ἀναζητείη ἤ ἐφευρίσκων οὐκ ἀναλαμβάνοιτο καί τῇ προσηκούσῃ καί καταλλήλῳ τοῦ πταίσματος ἰατρείᾳ τό νενοσηκός ἀνακτάσθαι καί ἐπιῤῥωννύειν ἀγωνίζοιτο,…
Πολυτρόπως ὁ πονηρός τοῦ μοναχικοῦ σχήματος τό σεβάσμιον ἐπονείδιστον θεῖναι κατηγωνίσατο καί πολλήν εὗρεν εἰς τοῦτο συνδρομήν τῆς προκατασχούσης αἱρέσεως τόν καιρόν. Τάς γάρ ἰδίας μονάς τῇ ἀνάγκη τῆς αἱρέσεως οἱ μονάζοντες καταλιμπάνοντες, οἱ μέν εἰς ἑτέρας, οἱ δέ εἰς κοσμικῶν ἀνδρῶν μετέπιπτον καταγώγια. Ἀλλά γάρ, ὅπερ αὐτούς δι᾿ εὐσέβειαν…
Τάς ἀκρίτους καί ἀδοκιμάστους ἀποταγάς ἐπί πολύ τήν μοναχικήν εὐταξίαν λυμαινομένας εὑρίσκομεν. Προπετῶς γάρ τινες εἰς τόν μονήρη βίον ἐαυτούς ἐπιῤῥίπτοντες καί πρός τό τραχύ καί ἐπίπονον κατολιγωροῦντες τῆς ἀσκήσεως, ἐπί τόν φιλόσαρκον καί ἡδονικόν βίον ἀθλίως πάλιν ἐπαναστρέφουσιν. Ὥρισεν οὖν διά τοῦτο ἡ ἁγία σύνοδος, μηδένα τοῦ μοναχικοῦ καταξιοῦσθαι…
Οἱ μοναχοί οὐδέν ἴδιον ὀφείλουσιν ἔχειν, πάντα δέ τά αὐτῶν προσκυροῦσθαι τῷ μοναστηρίῳ. Φησί γάρ ὁ μακάριος Λουκᾶς περί τῶν εἰς Χριστόν πιστευόντων καί τήν τῶν μοναχῶν πολιτείαν διατυπούντων, ὡς οὐδείς τι τῶν ὑπαρχόντων αὐτῷ ἔλεγεν ἴδιον εἶναι, ἀλλ᾿ ἦν αὐτοῖς ἅπαντα κοινά. Διό τοῖς ἐθέλουσι μονάζειν ἄδειαν δίδοται περί…
Πολλάς τῶν ἐπισκοπῶν ὁρῶμεν καταπιπτούσας καί ἀφανισμῷ τελείῳ κινδυνευούσας παραδίδοσθαι, ὅτι περ οἱ τούτων προεστηκότες τήν περί αὐτῶν φροντίδα καί ἐπιμέλειαν εἰς νεουργίας μοναστηρίων καταναλίσκουσι, καί ταύτας διασπῶντες καί τόν σφετερισμόν τῶν εἰσόδων ἐκμηχανώμενοι, τήν ἐκείνων ἐπαύξησιν πραγματεύονται. Ὥρισεν οὖν διά τοῦτο ἡ ἁγία σύνοδος, μηδενί τῶν ἐπισκόπων ἐξεῖναι μοναστήριον…
Ὁ θεῖος καί ἱερός τῶν ἁγίων Ἀποστόλων κανών, τούς ἐκτέμνοντας ἑαυτούς αὐτοφονευτάς κρίνει καί ἱερεῖς μέν ὄντας, καθαιρεῖ, μή ὄντας δέ, τῆς ἐπί τήν ἱερωσύνην προκοπῆς ἀπείργει, δῆλον ἐντεῦθεν καθιστῶν, ὡς εἴπερ ὁ ἑαυτόν ἐκτέμνων αὐτοφονευτής ἐστιν, ὁ ἕτερον ἐκτέμνων πάντως φονευτής ἐστι. Θείη δ᾿ ἄν τις τόν τοιοῦτον δικαίως…
Τοῦ ἀποστολικοῦ καί θείου κανόνος τούς ἱερεῖς τύπτειν ἐπιχειροῦντας πιστούς ἁμαρτήσαντας ἤ ἀπίστους ἁμαρτήσαντας καθαιρέσει καθυποβάλλοντος, οἱ τόν οἰκεῖον ἀποθεραπεύειν μηχανώμενοι θυμόν καί τάς ἀποστολικάς διατάξεις παραχαράσσοντες τούς αὐτοχειρίᾳ τύπτοντας ἐξειλήφασι, μήτε τοῦ κανόνος μηδέν τοιοῦτον ὑποσημαίνοντος, μήτε τοῦ ὀρθοῦ λόγου τοῦτο νοεῖν ἐπιτρέποντος. Μάταιον γάρ ὡς ἀληθῶς καί λίαν…
Οἱ τοῖς πάθεσιν ἑαυτούς ἐκδότους παραστήσαντες, οὐ μόνον τήν ἀπό τῶν ἱερῶν κανόνων τιμωρίαν οὐ φρίττουσιν, ἀλλά καί αὐτῶν ἐκείνων κατορχεῖσθαι τετολμήκασι. Στρεβλοῦσι γάρ αὐτούς καί πρός τό ἐμπαθές αὐτῶν ἀποκιβδηλεύουσι τοῦ θελήματος, ἵνα τῇ φιλοτιμίᾳ τῆς ἐμπαθείας, κατά τόν Θεολόγον Γρηγόριον, μή μόνον ἀνεύθυνον αὐτοῖς ᾖ τό κακόν, ἀλλά…
