Πάνυ με λυπεῖ, ὅτι ἐπιλελοίπασι λοιπόν οἱ τῶν Πατέρων κανόνες καί πᾶσα ἀκρίβεια τῶν ἐκκλησιῶν ἀπελήλαται. Καί φοβοῦμαι μή, κατά μικρόν τῆς ἀδιαφορίας ταύτης ὁδῷ προϊούσης, εἰς παντελῆ σύγχυσιν ἔλθῃ τά τῆς Ἐκκλησίας πράγματα. Τούς ὑπηρετοῦντας τῇ Ἐκκλησίᾳ, ἡ πάλαι ταῖς τοῦ Θεοῦ ἐκκλησίαις ἐμπολιτευομένη συνήθεια, μετά πάσης ἀκριβείας δοκιμάζουσα…
Τό τοῦ πράγματος ἄτοπον, περί οὗ γράφω, διατί μέν ὅλως ὑπωπτεύθη καί ἐλαλήθη, ὀδύνης ἐπλήρωσέ μου τήν ψυχήν, τέως δέ ἐφάνη μοι ἄπιστον. Τό οὖν περί αυτοῦ γράμμα, ὁ μέν συνεγνωκὼς ἐαυτῷ, δεξάσθω ὡς ἴαμα, ὁ δέ μή συνεγνωκώς, ὡς προφυλακτήριον, ὁ δέ ἀδιάφορος, ὅπερ ἀπεύχομαι ἐφ᾿ ὑμῖν εὑρεθῆναι, ὡς…
Τῶν ἐν τῇ Ἐκκλησίᾳ πεφυλαγμένων δογμάτων καί κηρυγμάτων, τά μέν ἐκ τῆς εγγράφου διδασκαλίας ἔχομεν, τά δέ ἐκ τῆς τῶν ἀποστόλων παραδόσεως διαδοθέντα ἡμῖν ἐν μυστηρίῳ παρεδεξάμεθα. Ἅπερ ἀμφότερα τήν αὐτήν ἰσχύν ἔχει πρός τήν εὐσέβειαν καί τούτοις οὐδείς ἀντερεῖ, ὅστις γε κᾂν κατά μικρόν γοῦν θεσμῶν ἐκκλησιαστικῶν πεπείραται. Εἰ…
Πρός γε μήν τό ἀμάρτυρον καί ἄγραφον εἶναι τήν σύν τῷ Πνεύματι δοξολογίαν, ἐκεῖνο λέγομεν, ὅτι εἰ μέν μηδέν ἕτερον ἄγραφον, μηδέ τοῦτο παραδεχθήτω, εἰ δέ τά πλεῖστα τῶν μυστικῶν ἀγράφως ἡμῖν ἐμπολιτεύεται, μετά πολλῶν ἑτέρων καί τοῦτο καταδεξώμεθα. Ἀποστολικόν δέ οἶμαι καί τό ταῖς ἀγράφοις παραδόσεσι παραμένειν· ἐπαινῶ γάρ…
Ἕν καί τοῦτο τῶν εἰς τήν ἁγίαν ἑορτήν συντελούντων ἐστί, τό κατανοῆσαι ἡμᾶς τήν ἔννομόν τε καί κανονικήν ἐπί τῶν πεπλημμεληκότων οἰκονομίαν, ὅπως ἂν θεραπευθείη πᾶν ἀῤῥώστημα ψυχικόν, τό διά τινος ἁμαρτίας ἐπιγινόμενον. Ἐπειδή γάρ ἡ καθολική αὕτη τῆς κτίσεως ἑορτή, κατά τήν τεταγμένην περίοδον τοῦ ἐνιαυσίου κύκλου, καθ᾿ ἕκαστον…
Τούτων τοίνυν κατά τό εἰρημένον διευκρινηθέντων τρόπον, ὅσα μέν ἁμαρτήματα τοῦ λογιστικοῦ τῆς ψυχῆς ἅπτεται μέρους, χαλεπώτερα παρά τῶν Πατέρων ἐκρίθη καί μείζονος καί διαρκεστέρας καί ἐπιπονωτέρας τῆς ἐπιστροφῆς ἄξια, οἷον, εἶ τις ἠρνήσατο τήν εἰς Χριστόν πίστιν, ἤ πρός Ἰουδαϊσμόν ἤ πρός εἰδωλολατρίαν ἤ πρός Μανιχαϊσμόν ἤ πρός ἄλλο…
Οἱ δέ πρός γόητας ἀπιόντες ἤ μάντεις ἤ τούς διά δαιμόνων καθάρσιά τινα καί ἀποτροπιασμούς ἐνεργεῖν ὑπισχνουμένους, οὗτοι ἐρωτῶνται δι᾿ ἀκριβείας καί ἀνακρίνονται, πότερον ἐπιμένοντες τῇ εἰς Χριστόν πίστει ὑπ᾿ ἀνάγκης τινός συνηνέχθησαν ἐκείνῃ τῇ ἁμαρτίᾳ, κακώσεώς τινος ἤ ἀφορήτου ζημίας ταύτην αὐτοῖς τήν ὁρμήν ἐμποιησάσης, ἤ, καθόλου καταφρονήσαντες τοῦ…
Τῶν δέ δι᾿ ἐπιθυμίαν καί ἡδονήν γινομένων ἁμαρτημάτων τοιαύτη ἐστίν ἡ διαίρεσις· τό μέν γάρ καλεῖται μοιχεία, τό δέ πορνεία. Τισί μέν οὖν τῶν ἀκριβεστέρων ἤρεσε καί τό κατά πορνείαν πλημμέλημα μοιχείαν εἶναι νομίζειν, διότι μία ἐστίν ἡ νόμιμος συζυγία, καί γυναικός πρός ἄνδρα, καί ἀνδρός πρός γυναῖκα. Πᾶν οὖν…
Λείπεται πρός τούτοις τό θυμοειδές τῆς ψυχῆς προθεῖναι εἰς ἐξέτασιν, ὅταν παρασφαλεῖσα τῆς ἀγαθῆς τοῦ θυμοῦ χρήσεως, εἰς ἁμαρτίαν ἐκπέσῃ. Πολλῶν δέ ὄντων τῶν κατά θυμόν εἰς ἁμαρτίαν ἐνεργουμένων καί πάντων κακῶν, ἤρεσέ πως τοῖς Πατράσιν ἡμῶν, ἐν τοῖς ἄλλοις μή λίαν ἀκριβολογεῖσθαι, μηδέ πολλῆς ἄξιον ἡγεῖσθαι σπουδῆς τό θεραπεύειν…
Τό δέ ἕτερον εἶδος τῆς εἰδωλολατρίας, οὕτω γάρ ὀνομάζει τήν πλεονεξίαν ὁ θεῖος Ἀπόστολος, οὐκ οἶδ᾿ ὅπως ἀθεράπευτον ὑπό τῶν Πατέρων ἡμῶν παρώφθη∙ καίτοι γε δοκεῖ τό τοιοῦτον κακόν τῆς τριττῆς ἐν τῇ ψυχῇ καταστάσεως πάθος εἶναι. Καί γάρ ὁ λογισμός τῆς τοῦ καλοῦ κρίσεως ἁμαρτάνων, ἐν τῇ ὕλῃ τό…
