Οἱ δέ πρός γόητας ἀπιόντες ἤ μάντεις ἤ τούς διά δαιμόνων καθάρσιά τινα καί ἀποτροπιασμούς ἐνεργεῖν ὑπισχνουμένους, οὗτοι ἐρωτῶνται δι᾿ ἀκριβείας καί ἀνακρίνονται, πότερον ἐπιμένοντες τῇ εἰς Χριστόν πίστει ὑπ᾿ ἀνάγκης τινός συνηνέχθησαν ἐκείνῃ τῇ ἁμαρτίᾳ, κακώσεώς τινος ἤ ἀφορήτου ζημίας ταύτην αὐτοῖς τήν ὁρμήν ἐμποιησάσης, ἤ, καθόλου καταφρονήσαντες τοῦ πεπιστευμένου παρ᾿ ἡμῶν μαρτυρίου, τῇ τῶν δαιμόνων συμμαχίᾳ προσέδραμον. Εἰ μέν γάρ ἐπί ἀθετήσει τῆς πίστεως καί πρός τό μή πιστεύειν εἶναι Θεόν τόν παρά τῶν χριστιανῶν προσκυνούμενον ἐκεῖνο ἐποίησαν, δηλαδή τῷ κρίματι τῶν παραβάντων ὑπαχθήσονται. Εἰ δέ τις ἀβάστακτος ἀνάγκη κατακρατήσασα τῆς μικροψυχίας αὐτῶν εἰς τοῦτο προήγαγε, διά τινος ἠπατημένης ἐλπίδος παρακρουσθέντας, ὡσαύτως ἔσται καί ἐπ᾿ αὐτῶν ἡ φιλανθρωπία, καθ᾿ ὁμοιότητα τῶν πρός τάς βασάνους ἐν τῷ καιρῷ τῆς ὁμολογίας ἀντισχεῖν μή δυνηθέντων.
Τούς δέ πρός γόητας ἀπιόντας, ἤ μάντεις, ἤ τούς διά δαιμόνων καθάρσιά τινα καί ἀποτροπιασμούς ἐνεργεῖν ὑπισχνουμένους, μετά ἀκριβείας δεῖν ἀνακρίνεσθαι καί ἐξετάζεσθαι λέγει. Γόητες μέν οὖν εἰσιν, οἱ καί ἐπαοιδοί καλοῦνται, οἱ διά τινων μαγικῶν ἐπῳδῶν ἤ θηρία καταδεσμοῦντες, ἤ πρός βλάβην ἀνθρώπων, ἤ καί ὠφέλειαν τῷ δοκεῖν ποιοῦντές τινα∙ πρός βλάβην μέν, νόσους, ἤ παραφροσύνας, ἤ παρέσεις ἐπάγοντες∙ πρός δέ δοκοῦσαν ὠφέλειαν, ἔρωτας ἐμποιοῦντες, ἤ φιλίας, ἤ εὐπραγίας ἐπικλήσει δαιμόνων. Μάντεις δέ εἰσιν, οἱ διά τινων μεθόδων, οὐδ᾽ οὗτοι χωρίς ἐπικλήσεως δαιμόνων, μέλλοντά τινα προλέγοντες, ἤ ἀγνοούμενα ἐκκαλύπτοντες. Καθάρσια δέ λέγονται γίνεσθαι, ὡς ὅταν τις νομίζῃ ἐκ βασκάνων βλαβῆναι ὀφθαλμῶν, ἤ ἐκ περιεργίας τινός, κἀντεῦθεν ἤ νοσεῖν, ἤ δυσπραγεῖν, ἤ ἄλλο τι κακόν πάσχειν. Εἰσί γάρ τινες οἵ ἐπαγγέλλονται καθάρσια τῶν τοιούτων παθημάτων ποιεῖν δι᾽ ἐνεργείας πάντως σατανικῆς, καί ἀποτροπιασμούς, ἤγουν ἀποτροπάς καί ἀποδιώξεις τῶν τοιούτων κακῶν. Τούς οὖν τοιούτοις τισί προσερχομένους, ἀνακρίνεσθαι χρῆναι φησίν, ἀντί τοῦ, μετά ἀκριβείας ἐρωτᾶσθαι, πῶς τοῖς τά τοιαῦτα ποιοῦσι προσῆλθον, ἀνάγκης κατεπειγούσης αὐτούς, ἤγουν κακώσεώς τινος, ἤ νόσου, ἤ ὀργῆς τυχόν δυνάστου τινός ἤ δεσπότου, ἤ ζημίας ἀφορήτου∙ καί πῶς προσῆλθον ἐκείνοις, ἆρα καταγνόντες τῆς πίστεως προσέδραμον τῇ τῶν δαιμόνων βοηθείᾳ; Εἰ μέν γάρ ὡς ἀποστάντες τῆς πίστεως, καί μή πιστεύοντες Θεόν εἶναι τόν Χριστόν, μηδέ ἐλπίζοντες ἐξ ἐκείνου βοήθειαν, ἐπεκαλέσαντο τήν τῶν δαιμόνων ἐπικουρίαν, ὡς οἱ παραβάντες καί τήν πίστιν ἐκόντες ἀρνησάμενοι, οἰκονομηθήσονται. Εἰ δέ ἐκ μικροψυχίας ἐπεκαλέσαντο τήν τῶν δαιμόνων βοήθειαν, ἀνάγκης σφοδρᾶς ἐπελθούσης αὐτοῖς, ἥν διά μικροψυχίαν βαστάσαι οὐκ ἠδυνήθησαν, ἀπατηθέντες καί ἐλπίσαντες ὠφεληθῆναι, ἐπιτιμηθήσονται καί οὗτοι, ὡς οἱ θύσαντες εἰδώλοις διά τό μή ὑπομεῖναι τάς διά τήν ὁμολογίαν βασάνους. Τούς δέ πρός γόητας ἀπιόντας, ἤ μάντεις, ἤ τούς διά δαιμόνων καθάρσιά τινα καί ἀποτροπιασμούς ἐνεργεῖν ὑπισχνουμένους, μετά ἀκριβείας δεῖν ἀνακρίνεσθαι καί ἐξετάζεσθαι λέγει. Γόητες μέν οὖν εἰσιν, οἱ καί ἐπαοιδοί καλοῦνται, οἱ διά τινων μαγικῶν ἐπῳδῶν ἤ θηρία καταδεσμοῦντες, ἤ πρός βλάβην ἀνθρώπων, ἤ καί ὠφέλειαν τῷ δοκεῖν ποιοῦντές τινα∙ πρός βλάβην μέν, νόσους, ἤ παραφροσύνας, ἤ παρέσεις ἐπάγοντες∙ πρός δέ δοκοῦσαν ὠφέλειαν, ἔρωτας ἐμποιοῦντες, ἤ φιλίας, ἤ εὐπραγίας ἐπικλήσει δαιμόνων. Μάντεις δέ εἰσιν, οἱ διά τινων μεθόδων, οὐδ᾽ οὗτοι χωρίς ἐπικλήσεως δαιμόνων, μέλλοντά τινα προλέγοντες, ἤ ἀγνοούμενα ἐκκαλύπτοντες. Καθάρσια δέ λέγονται γίνεσθαι, ὡς ὅταν τις νομίζῃ ἐκ βασκάνων βλαβῆναι ὀφθαλμῶν, ἤ ἐκ περιεργίας τινός, κἀντεῦθεν ἤ νοσεῖν, ἤ δυσπραγεῖν, ἤ ἄλλο τι κακόν πάσχειν. Εἰσί γάρ τινες οἵ ἐπαγγέλλονται καθάρσια τῶν τοιούτων παθημάτων ποιεῖν δι᾽ ἐνεργείας πάντως σατανικῆς, καί ἀποτροπιασμούς, ἤγουν ἀποτροπάς καί ἀποδιώξεις τῶν τοιούτων κακῶν. Τούς οὖν τοιούτοις τισί προσερχομένους, ἀνακρίνεσθαι χρῆναι φησίν, ἀντί τοῦ, μετά ἀκριβείας ἐρωτᾶσθαι, πῶς τοῖς τά τοιαῦτα ποιοῦσι προσῆλθον, ἀνάγκης κατεπειγούσης αὐτούς, ἤγουν κακώσεώς τινος, ἤ νόσου, ἤ ὀργῆς τυχόν δυνάστου τινός ἤ δεσπότου, ἤ ζημίας ἀφορήτου∙ καί πῶς προσῆλθον ἐκείνοις, ἆρα καταγνόντες τῆς πίστεως προσέδραμον τῇ τῶν δαιμόνων βοηθείᾳ; Εἰ μέν γάρ ὡς ἀποστάντες τῆς πίστεως, καί μή πιστεύοντες Θεόν εἶναι τόν Χριστόν, μηδέ ἐλπίζοντες ἐξ ἐκείνου βοήθειαν, ἐπεκαλέσαντο τήν τῶν δαιμόνων ἐπικουρίαν, ὡς οἱ παραβάντες καί τήν πίστιν ἐκόντες ἀρνησάμενοι, οἰκονομηθήσονται. Εἰ δέ ἐκ μικροψυχίας ἐπεκαλέσαντο τήν τῶν δαιμόνων βοήθειαν, ἀνάγκης σφοδρᾶς ἐπελθούσης αὐτοῖς, ἥν διά μικροψυχίαν βαστάσαι οὐκ ἠδυνήθησαν, ἀπατηθέντες καί ἐλπίσαντες ὠφεληθῆναι, ἐπιτιμηθήσονται καί οὗτοι, ὡς οἱ θύσαντες εἰδώλοις διά τό μή ὑπομεῖναι τάς διά τήν ὁμολογίαν βασάνους. Οἱ πρός γόητας καί μάντεις ἀπιόντες, εἰ μέν ἐπί ἀθετήσει τῆς πίστεως, ὡς μή πιστεύοντες εἶναι Θεόν τόν παρά Χριστιανῶν προσκυνούμενον, τῷ κρίματι τῶν παραβάντων ὑπάγονται∙ εἰ δ᾽ ἐπιμένοντες τῇ εἰς Χριστόν πίστει, διά τινα μικροψυχίαν τοῦτο ἐποίησαν, ἴσοι ἔσονται τοῖς πρός τάς βασάνους μή ἀντισχοῦσι. Τάς γοητείας καί μαντείας κανονίζει ὁ Ἅγιος διά τοῦ κανόνος τούτου, αἱ ὁποῖαι εἶναι ἁμαρτήματα τοῦ λογικοῦ, λέγων. Ὅποιοι πηγαίνουν πρός γόητας, καί μάντεις, ἤ πρός ἐκείνους ὁποῦ ὑπόσχονται νά τούς καθαρίσουν μέ τήν ἐνέργειαν τῶν δαιμόνων, ἀπό τάς ἀσθενείας, ἤ δυστυχίας, ἤ βασκανίας, ἤ ἄλλα τινά κακά ὁποῦ πάσχουν. Οὗτοι πρέπει νά ἐρωτῶνται, καί εἰ μέν ἐπιμένοντες εἰς τήν πίστιν τοῦ Χριστοῦ, διά δέ τήν ἀνάγκην ἀσθενείας τινός, ἤ ζημίας μεγάλης ἐμικροψύχησαν, καί ἔκαμαν τοῦτο, πλανηθέντες πῶς θέλουν ἐλευθερωθῇ ἐκ τούτων διά τῆς μαντείας, κανονίζονται ὡς οἱ διά βασάνων ἀρνηθέντες τόν Χριστόν, ἤτοι ἐννέα χρόνους. Εἰ δέ ὡς ἀθετήσαντες τήν πίστιν τοῦ Χριστοῦ, καί καταφρονήσεως τῆς βοηθείας τοῦ Θεοῦ, τοῦ ὑπό Χριστιανῶν προσκυνουμένου, ἐπρόστρεξαν εἰς τήν βοήθειαν τῶν δαιμόνων, νά κανονίζωνται ὡς οἱ θεληματικῶς ἀρνηθέντες τόν Χριστόν. Ὅρα καί τόν ξα΄ τῆς στ΄.
