Περί τοῦ μή δεῖν τάς λεγομένας πρεσβύτιδας, ἤτοι προκαθημένας, ἐν τῇ ἐκκλησίᾳ καθίστασθαι.

Περί τοῦ τούς ἐπισκόπους κρίσει τῶν μητροπολιτῶν καί τῶν πέριξ ἐπισκόπων καθίστασθαι εἰς τήν ἐκκλησιαστικήν ἀρχήν, ὄντας ἐκ πολλοῦ δεδοκιμασμένους ἔν τε τῷ λόγῳ τῆς πίστεως, καί τῇ τοῦ εὐθέος βίου1 (ΠΗΔΑΛΙΟΝ) πολιτείᾳ.

Περί τοῦ μή τοῖς ὄχλοις ἐπιτρέπειν τάς ἐκλογάς ποιεῖσθαι τῶν μελλόντων καθίστασθαι εἰς ἱερατεῖον.

Περί τοῦ μή τά ἅγια, εἰς λόγον εὐλογιῶν, κατά τήν ἑορτήν τοῦ Πάσχα, εἰς ἑτέρας παροικίας διαπέμπεσθαι.

Περί τοῦ μή δεῖν πλήν τῶν κανονικῶν ψαλτῶν, τῶν ἐπί τόν ἄμβωνα ἀναβαινόντων, καί ἀπό διφθέρας ψαλλόντων, ἑτέρους τινάς ψάλλειν ἐν ἐκκλησίᾳ.

Περί τοῦ ἐν σαββάτῳ εὐαγγέλια μετά ἑτέρων Γραφῶν ἀναγινώσκεσθαι.

Περί τοῦ μή δεῖν ἐπισυνάπτειν ἐν ταῖς συνάξεσι τούς ψαλμούς, ἀλλά διά μέσου καθ᾽ ἕκαστον ψαλμόν γίνεσθαι ἀνάγνωσιν.

Περί τοῦ τήν αὐτήν λειτουργίαν τῶν εὐχῶν πάντοτε καί ἐν ταῖς ἐννάταις, καί ἐν ταῖς ἑσπέραις ὀφείλειν γίνεσθαι.

Περί τοῦ δεῖν ἰδίᾳ πρῶτον, μετά τάς ὁμιλίας τῶν ἐπισκόπων, καί τῶν κατηχουμένων εὐχήν ἐπιτελεῖσθαι· καί μετά τό ἐξελθεῖν τούς κατηχουμένους, τῶν ἐν μετανοίᾳ τήν εὐχήν γίνεσθαι· καί τούτων προσελθόντων ὑπό χεῖρα καί ὑποχωρησάντων, οὕτω τῶν πιστῶν τάς εὐχάς γίνεσθαι τρεῖς, μίαν μέν τήν πρώτην διά σιωπῆς, τήν δέ δευτέραν…

Ὅτι οὐ δεῖ διάκονον ἔμπροσθεν πρεσβυτέρου καθέζεσθαι, ἀλλά μετά κελεύσεως τοῦ πρεσβυτέρου καθέζεσθαι. Ὁμοίως δέ ἔχειν τιμήν καί τούς διακόνους ὑπό τῶν ὑπηρετῶν καί πάντων τῶν κληρικῶν.