Περί τοῦ τήν αὐτήν λειτουργίαν τῶν εὐχῶν πάντοτε καί ἐν ταῖς ἐννάταις, καί ἐν ταῖς ἑσπέραις ὀφείλειν γίνεσθαι.
Ὁ ἑκατοστός τρίτος τῆς ἐν Καρθαγένῃ συνόδου κανών διατάττεται, ἐν ταῖς ἱκεσίαις τάς κεκυρωμένας παρά τῆς συνόδου εὐχάς παρά πάντων λέγεσθαι, καί μή νέας ἄλλας. Τοῦτο οὖν ἔοικε καί ὁ παρών κανών διατάττεσθαι, τό μή τόν βουλόμενον δηλαδή εὐχάς ἰδίας συντιθέναι, καί ταύτας λέγειν ἐν ταῖς συνάξεσιν, ἀλλά τάς αὐτάς εὐχάς, ἤγουν τάς ἤδη παραδεδομένας, γίνεσθαι ἐν πάσῃ συνάξει. Καί οὗτος ὁ κανών διορθωτικός ἐστι παλαιοῦ τινος ἔθους ἀτάκτου. Φαίνεται γάρ, ὥς τινες ἐξ ὑπεροψίας εὐχάς συντιθέμενοι εἰς τάς ἑσπερινάς ὑμνῳδίας, ἀνεγίνωσκον αὐτάς∙ καί αἰτιώμενοι, ἔλεγον μηδέν τι ἀπεικός ποιεῖν, μηδέ παραλύειν τάς παρά τῶν Πατέρων δεδομένας εὐχάς. Ἐκεῖναι μέν γάρ εἰς τάς ἐννάτας ἐτυπώθησαν γίνεσθαι, αἱ δέ παρ’ αὐτῶν γεγονυῖαι εἰς τάς ἑσπερινάς ὑμνῳδίας ἐκφωνοῦνται. Φασίν οὖν οἱ Πατέρες, ἀρκεῖν τάς παραδεδομένας εὐχάς καί ἐν ταῖς ἐννάταις, καί ἐν ταῖς ἑσπέραις, καί ἐν πάσαις ἁπλῶς ταῖς συνάξεσι∙ καί μή ἔχειν ἄδειαν τόν βουλόμενον εὐχάς συντιθέναι. Ἐννάταις καί ἑσπέραις αἱ αὐταί εὐχαί ἐπιτελείσθωσαν. Παράτάς κεκυρωμένας εὐχάς, καί τά κεκανονισμένα βιβλία, οὐ δεῖ εὐχάς ἄλλας, ἤ ψαλμούς ἰδιωτικούς ἤ λέγεσθαι, ἤ ψάλλεσθαι∙ ἀλλά τάς αὐτάς εὐχάς ἀεί ἐπιτελεῖσθαι, καί ἐν ἐννάταις, καί ἐν ἑσπέραις. Καθὼς ὁ ριδ΄ κανὼν τῆς ἐν Καρθ. (ὃν καί ἀνάγνωθι) διδάσκει, νά λέγωνται ἀπό ὅλους αἱ παρά τῆς Συνόδου κεκυρωμέναι εὐχαί, καί ὄχι νέαι ἄλλαι. Τοιουτοτρόπως φαίνεται νά λέγῃ καί ὁ παρών Κανών, διορίζων, ὅτι ἡ τάξις τῶν εὐχῶν πρέπει νά φυλάττεται ἡ αὐτή, καί εἰς τάς ἐννάτας, καί εἰς τάς ἐσπερινάς ὑμνῳδίας, καί νά μή συνθέτῃ ὅποιος θέλει ἐδικάς του ἄλλας εὐχάς. Ἀρκεταί γάρ εἶναι αἱ παραδεδομέναι.
