Ὅτι οὐ δεῖ ὑπηρέτην ἄρτον διδόναι, οὐδέ ποτήριον εὐλογεῖν.

Ὅτι οὐ δεῖ ἐφορκίζειν τούς μή προαχθέντας ὑπό ἐπισκόπων, μήτε ἐν ταῖς ἐκκλησίαις, μήτε ἐν ταῖς οἰκίαις.

Ὅτι οὐ δεῖ ἱερατικούς, ἤ κληρικούς, ἤ λαϊκούς, καλουμένους εἰς ἀγάπην, μέρη αἵρειν, διά τό τήν1(ΠΗΔΑΛΙΟΝ) ὕβριν τῇ τάξει προστρίβεσθαι τῇ ἐκκλησιαστικῇ.

Ὅτι οὐ δεῖ ἐν τοῖς Κυριακοῖς, ἤ ἐν ταῖς ἐκκλησίαις, τάς λεγομένας ἀγάπας ποιεῖν, ἐν τῷ οἴκῳ τοῦ Θεοῦ ἐσθίειν, καί ἀκούβιτα στρωννύειν.

Ὅτι οὐ δεῖ Χριστιανούς ἰουδαΐζειν καί ἐν τῷ σαββάτῳ σχολάζειν, ἀλλ᾽ ἐργάζεσθαι αὐτούς καί ἐν τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ· τήν δέ Κυριακήν προτιμῶντας, εἴγε δύναιντο, σχολάζειν ὡς Χριστιανοί. Εἰ δέ εὑρεθεῖεν Ἰουδαϊσταί, ἔστωσαν ἀνάθεμα παρά Χριστῷ.

Ὅτι οὐ δεῖ ἱερατικούς, ἤ κληρικούς, ἤ ἀσκητάς, ἐν βαλανείῳ μετά γυναικῶν ἀπολούεσθαι, μηδέ πάντα Χριστιανόν, ἤ λαϊκόν· αὕτη γάρ πρώτη κατάγνωσις παρά τοῖς ἔθνεσιν.

Ὅτι οὐ δεῖ πρός πάντας αἱρετικούς ἐπιγαμίας ποιεῖν, ἤ διδόναι υἱούς, ἤ θυγατέρας, ἀλλά μᾶλλον λαμβάνειν, εἴγε ἐπαγγέλοιντο Χριστιανοί γίνεσθαι.

Ὅτι οὐ δεῖ αἱρετικῶν εὐλογίας λαμβάνειν, αἵτινές εἰσιν ἀλογίαι μᾶλλον, ἤ εὐλογίαι.

Ὅτι οὐ δεῖ αἱρετικοῖς, ἤ σχισματικοῖς συνεύχεσθαι.

Ὅτι οὐ δεῖ πάντα Χριοτιανόν ἐγκαταλείπειν μάρτυρας Χριστοῦ, καί ἀπιέναι πρός τούς ψευδομάρτυρας, τοὐτέστιν αἱρετικῶν, ἤ αὐτούς πρός τούς προειρημένους αἱρετικούς γενομένους· οὗτοι γάρ ἀλλότριοι τοῦ Θεοῦ τυγχάνουσιν. Ἔστωσαν οὖν ἀνάθεμα οἱ ἀπερχόμενοι πρός αὐτούς.