Ὅτι οὐ δεῖ ἱερατικούς, ἤ κληρικούς, ἤ ἀσκητάς, ἐν βαλανείῳ μετά γυναικῶν ἀπολούεσθαι, μηδέ πάντα Χριστιανόν, ἤ λαϊκόν· αὕτη γάρ πρώτη κατάγνωσις παρά τοῖς ἔθνεσιν.
Τό συλλούεσθαι γυναιξίν ἄνδρας, καί βλαβερόν ἐστιν εἰς ψυχήν, καί ἄλλως ἀσχημοσύνης ἁπάσης ἐπέκεινα. Τό γάρ γυμνάς ὁρᾶσθαι γυναῖκας παρά ἀνδρῶν, καί ἄνδρας ὁμοίως αὖθις παρά γυναικῶν, ἀναφλέγει τούς ἔρωτας, καί τῆς σαρκός ἀνάπτει τήν πύρωσιν. Ἀρκετόν δέ τῇ σαρκί ἡ ἐκ τῆς φύσεως κίνησις∙ τί δέ δεῖ πλειόνων ὑλῶν τῇ φλογί; Καί πᾶσαν δ’ ὑπερβαίνει ἀσχημοσύνην, ὡς καί παρά τῶν ἐθνῶν τούς οὕτω ποιοῦντας ὡς ἀκολάστους καταγινώσκεσθαι. Πᾶσιν οὖν τοῖς Χριστιανοῖς ἀπαγορεύει τοῦτο ὁ κανών. Ἐν τῷ οζ΄ κανόνι τῆς στ΄ συνόδου, τά αὐτά τῷ παρόντι κανόνι διοριζομένῳ ἀπαραλλάκτως, ἐγράψαμεν τά δόξαντα. Γυναιξί, τῶν ἀθεμίτων, συλλούεσθαι. Μεγίστην καθ’ ἡμῶν κατάγνωσιν τοῖς ἔθνεσι δίδωσι, τό μετά γυναικῶν πάντα Χριστιανόν συλλούεσθαι∙ διά τοῦτο γοῦν, ὡς ἀθέμιτον, ἀπηγόρευται. Τόν παρόντα κανόνα, αὐτολεξεί ἐρανισθεῖσα ἡ στ΄ σύνοδος, οζ΄ κανόνα αὐτῆς ἐποίησεν∙ ὅθεν ὅρα τήν ἑρμηνείαν τούτου ἐκεῖ.
