Ὅτι οὐ δεῖ αἱρετικοῖς, ἤ σχισματικοῖς συνεύχεσθαι.
Εἰ συνεσθίειν, ἤ συνεύχεσθαι αἱρετικοῖς, ἤ εὐλογίας ἐξ αὐτῶν λαμβάνειν τούς πιστούς οὐ δεῖ, πολλῷ μᾶλλον γάμον συναλλάσσειν, καί διδόναι αὐτοῖς υἱούς, ἤ θυγατέρας εἰς ἐπιγαμίαν∙ διδάξουσι γάρ αὐτούς τήν οἰκείαν κακοδοξίαν, καί μεταστρέψουσιν ἐκ τῆς ὀρθῆς πίστεως εἰς τάς διεστραμμένας δόξας αὐτῶν. Εἰ δέ αἱρετικοί βούλονται παῖδας αὐτῶν εἰς ἐπιγαμίαν δοῦναι πιστοῖς, ἐπαγγελλομένους ἐξ ἀπίστων Χριστιανούς γενέσθαι, ἤ ἐκ διεστραμμένων δογμάτων εἰς ὀρθοδοξίαν μετατεθῆναι, τοῦτο ἐφίησιν ὁ κανών. Τό δέ, οὐ δεῖ πρός πάντα αἱρετικόν ἐπιγαμίαν ποιεῖν, οὐχ οὕτω νοητέον, ὅτι πρός πάντα μέν οὐ δεῖ, πρός τινας δέ δεῖ∙ ἀλλ’ ἅπαξ ἁπλῶς ἀπαγορεύουσι τοῦτο, μονονουχί τοῦ κανόνος λέγοντος, ὅτι πρός οὐδένα αἱρετικόν δεῖ ἐπιγαμίαν ποιεῖν∙ τοῦτο δέ, ἰδίωμα γραφικόν ἐστι∙ λέγει γάρ ὁ Δαβίδ∙ Μή φοβοῦ ὅταν πλουτήσῃ ἄνθρωπος, ὅτι οὐκ ἐν τῷ ἀποθνῄσκειν αὐτόν λήψεται τά πάντα∙ τί οὖν; τινά τέως λήψεται; ἀλλ’ οὐδέν πάντως. Καί ἀλλαχοῦ∙ Μή γάρ ματαίως ἔκτισας πάντας τούς υἱούς τῶν ἀνθρώπων; τινάς δέ ματαίως ἔκτισεν; οὐδείς τοῦτο ἐρεῖ. Οὕτως ἦν ἐκληπτέον κἀνταῦθα τό πρός πάντας. Τοιοῦτόν ἐστι καί τό, Οὐκ εἰσελεύσῃ πρός πάντα οἰκεῖον σαρκός σου. Αἱρετικοί δέ λέγονται, οἱ περί τήν πίστιν σφαλλόμενοι∙ σχισματικοί δέ, οἱ περί μέν τήν πίστιν καί τά δόγματα ὑγιῶς ἔχοντες, διά τινας δέ αἰτίας ἀποσχίζοντες καί ἀντισυνάγοντες. Οἱ παρόντες τρεῖς κανόνες ἰσοδυναμοῦσι∙ παρακελεύονται γάρ τοῖς πιστοῖς, μήτε συνεσθίειν μετά αἱρετικῶν, μήτε συνεύχεσθαι, μήτε εὐλογίας ἐξ αὐτῶν λαμβάνειν, μήτε γάμον συναλλάττειν οἰκείῳ ὀνόματι, ἀλλά μηδέ διδόναι πρός αἱρετικούς, παῖδας οἰκείους∙ διδάξουσι γάρ αὐτούς τήν οἰκείαν θρησκείαν, καί μεταστρέψουσιν ἐκ τῆς ὀρθῆς πίστεως. Εἰ δέ αἱρετικοί βούλονται παῖδας αὐτῶν εἰς ἐπιγαμίαν δοῦναι πιστοῖς, ἐπαγγελλομένους γενέσθαι πιστούς, ἐφίησιν ὁ κανών τοῦτο. Τό δέ, οὐ δεῖ πρός πάντα αἱρετικόν, μή εἴπῃς ἐκλαμβάνεσθαι, ὡς πρός πάντας μέν οὐ δεῖ, πρός τινας δέ δεῖ, ἀλλά καθόλου εἰπέ ὑπό τῶν κανόνων τοῦτο ἀπαγορεύεσθαι∙ τοιοῦτον γάρ ἐστι καί τό γεγραμμένον∙ Μή φοβοῦ ὅταν πλουτήσῃ ἄνθρωπος, ὅτι οὐκ ἐν τῷ ἀποθνῄσκειν αὐτόν λήψεται τά πάντα∙ ἐπεί καί οὗτος ἐκ τοῦ λέγειν τόν Δαβίδ, τά πάντα οὐ λήψεται, ἐξ ἀντιδιαστολῆς οὐ λάβῃ τινά ἐκ τοῦ πλούτου αὐτοῦ. Ἀνάγνωθι τῶν ἁγίων Ἀποστόλων κανόνα ι΄, με΄ καί μστ΄ τῆς ἐν Ἀντιοχείᾳ συνόδου κανόνα β΄, τῆς ἐν Χαλκηδόνι κανόνα ιδ΄, τῆς ἐν Καρθαγένῃ κανόνα κα΄, τῆς στ΄ συνόδου κανόνα οβ΄, καί τοῦ παρόντος συντάγματος τίτλον ιβ΄, κεφ. ιγ΄ καί τά ἐν αὐτῷ. Οὐ δίδονται τοῖς αἱρετικοῖς εἰς συνάφειαν τέκνα, ἀλλά λαμβάνειν δεῖ, χριστιανίζειν ἐπαγγελλόμενα. Τό μέν λαμβάνειν τῶν αἱρετικῶν τέκνα, χριστιανίζειν ἐπαγγελλόμενα, καί ἐπισυνάπτειν αὐτά εἰς γάμου κοινωνίαν τοῖς παισί τῶν Χριστιανῶν, ἐπιτέτραπται. Τό δέ διδόναι τά τῶν Χριστιανῶν τέκνα εἰς συνάφειαν τοῖς αἱρετικοῖς, ἐν πολλοῖς τῶν κανόνων ἀπηγόρευται. Ἀλογίαι αἱ τῶν αἱρετικῶν εὐλογίαι. Οὐ δεῖ προσδέχεσθαι τά παρά τῶν αἱρετικῶν προσαγόμενα∙ ἀλογίαι γάρ μᾶλλον ταῦτά εἰσιν ἤ εὐλογίαι. Αἱρετικοῖς, ἤ σχισματικοῖς μή συνεύξῃ. Ἀκοινώνητος ὁ τούτοις συνευχόμενος. Σχισματικοί δέ εἰσιν οἱ Αὐδιανοί, οἵτινες τήν μέν πίστιν, ὡς ἡ καθολική ἐκκλησία, ἔχουσιν∙ ἐν μοναστηρίοις δέ οἱ πλείους αὐτῶν οἰκοῦσι, καί οὐ πᾶσι συνεύχονται. Ψέγουσι δέ καί τούς παρ’ ἡμῖν ἐπισκόπους πλουσίους, καί ἄλλους εἰς ἄλλα∙ καί μετά Ἰουδαίων τό Πάσχα ἰδιαζόντως ποιοῦσιν, ἔχουσι δέ τι καί ἰδίωμα φιλόνεικον, ξηρότατά τινα τῶν τῆς θείας Γραφῆς ἑρμηνεύοντες. Διορίζει οὗτος ὁ κανὼν νά μή συμπροσευχώμεθα, οὔτε μέ τούς αἱρετικούς, ἤτοι τούς σφάλλοντας περί τήν πίστιν, οὔτε μέ τούς σχισματικούς, ἤτοι τούς κατά τήν πίστιν μέν ὀρθοδόξους ὄντας, χωριζομένους δέ ἀπό τήν καθολικήν Ἐκκλησίαν διά τινας παραδόσεις, καί ἔθιμα ἰάσιμα, κατά τόν α΄ τοῦ Βασιλείου. Ὅρα καί τόν με΄ Ἀποστολικόν.
