Ἡ τοῦ κυήματος κατά τήν ὁδόν ἀμελήσασα, εἰ μέν δυναμένη περισώσασθαι κατεφρόνησεν, ἤ συγκαλύψειν ἐντεῦθεν τήν ἁμαρτίαν νομίζουσα ἤ καί ὅλως θηριώδει καί ἀπανθρώπῳ λογισμῷ χρησαμένη, ὡς ἐπί φόνῳ κρινέσθω· εἰ δέ οὐκ ἠδυνήθη περιστεῖλαι καί δι᾿ ἐρημίαν καί ἀπορίαν τῶν ἀναγκαίων διεφθάρη τό γεννηθέν, συγγνωστή ἡ μήτηρ.
Ἡ χήρα δούλη, τάχα οὐ μέγα ἔπταισεν ἑλομένη δεύτερον γάμον ἐν σχήματι ἁρπαγῆς. Ὥστε οὐδέν τούτου ἕνεκεν ἐγκαλεῖσθαι χρή, οὐ γάρ τά σχήματα κρίνεται, ἀλλ᾿ ἡ προαίρεσις. Δῆλον δέ ὅτι τό τῆς διγαμίας μένει αὐτῇ ἐπιτίμιον.
Τάς τῶν ἀκουσίων φόνων διαφοράς πρό χρόνων οἶδα, ἐπιστείλας τῇ θεοσεβείᾳ σου, κατά τό ἐμοί δυνατόν, καί πλέον ἐκείνων οὐδέν εἰπεῖν δύναμαι, τῆς δέ σῆς συνέσεώς ἐστι κατά τό ἰδίωμα τῆς περιστάσεως ἐπιτείνειν τά ἐπιτίμια ἤ καί ὑφεῖναι.
Οἱ τοῖς λησταῖς ἀντεπεξιόντες, ἔξω μέν ὄντες τῆς Ἐκκλησίας, εἴργονται τῆς κοινωνίας τοῦ ἀγαθοῦ, κληρικοί δέ ὄντες, τοῦ βαθμοῦ καθαιροῦνται· Πᾶς γάρ, φησίν, ὁ λαβών μάχαιραν ἐν μαχαίρᾳ ἀποθανεῖται.
Ὁ ἑκουσίως φονεύσας καί μετά τοῦτο μεταμεληθείς. Ἐν εἴκοσιν ἔτη ἀκοινώνητος ἔσται τοῦ ἁγιάσματος, τά δέ εἴκοσιν ἔτη ἀκοινώνητος οἰκονομηθήσεται ἐπ᾿ αὐτῷ· ἐν τέσσαρσιν ἔτεσι προσκλαίειν ὀφείλει, ἔξω τῆς θύρας ἑστὼς τοῦ εὐκτηρίου οἴκου καί τῶν εἰσιόντων πιστῶν δεόμενος εὐχήν ὑπέρ αὐτοῦ ποιεῖσθαι, ἐξαγορεύων τήν ἰδίαν παρανομίαν· μετά δέ τά…
Ὁ ἀκουσίως φονεύσας ἐν δέκα ἔτεσιν ἀκοινώνητος ἔσται τῶν ἁγιασμάτων, οἰκονομηθήσεται δέ τά δέκα ἔτη ἐπ᾿ αὐτῷ οὕτω· δύο μέν ἔτη προσκλαύσει, τρία δέ ἔτη ἐν ἀκροωμένοις διατελέσει· ἐν τέσσαρσιν ὑποπίπτων· καί ἐν ἐνιαυτῷ συσταθήσεται μόνον, καί τῷ ἑξῆς εἰς τά ἅγια δεχθήσεται.
Ὁ μοιχεύσας, ἐν ιε´ ἔτεσιν ἀκοινώνητος ἔσται τῶν ἁγιασμάτων, οἰκονομηθήσεται δέ τά ιε´ ἔτη ἐπ᾿ αὐτῷ οὕτως· ἐν τέσσαρσι μέν ἔτεσι προσκλαίων ἔσται· ἐν πέντε δέ ἀκροώμενος· ἐν τέσσαρσιν ὑποπίπτων· ἐν δυσί συνεστὼς ἄνευ κοινωνίας.
Ὁ πόρνος ἐν ἑπτά ἔτεσιν ἀκοινώνητος ἔσται τῶν ἁγιασμάτων· δύο προσκλαίων καί δύο ἀκροώμενος καί δύο ὑποπίπτων καί ἐν ἑνί συνεστὼς μόνον, τῷ ὀγδόῳ δέ δεχθήσεται εἰς τήν κοινωνίαν.
Ἡ παρθενίαν ὁμολογήσασα καί ἐκπεσοῦσα τῆς ἐπαγγελίας, τόν χρόνον τοῦ ἐπί τῆς μοιχείας ἁμαρτήματος ἐν τῇ οἰκονομίᾳ τῆς καθ᾿ ἑαυτήν ζωῆς πληρώσει. Τό αὐτό καί ἐπί βίον μοναζόντων ἐπαγγειλαμένων καί ἐκπιπτόντων.
Ὁ κλέψας, εἰ μέν ἀφ᾿ ἑαυτοῦ μεταμεληθείς κατηγορήσει ἑαυτοῦ, ἐνιαυτόν κωλυθήσεται μόνης τῆς κοινωνίας τῶν ἁγιασμάτων· εἰ δέ ἐλεγχθείη, ἐν δυσίν ἔτεσιν, μερισθήσεται δέ αὐτῷ ὁ χρόνος εἰς ὑπόπτωσιν καί σύστασιν, καί τότε ἀξιούσθω τῆς κοινωνίας.
