Περί Κρεσκωνίου τοῦ Βιλλαρεκεντισίου τοῦτο πᾶσιν ἔδοξεν, ἵνα ἐντεῦθεν ὁμοίως ἐμφανισθείη τῷ πρωτεύοντι τῆς Νουμιδίας, πρός τό εἰδέναι αὐτόν ὀφείλειν γράμμασιν οἰκείοις πρός συνέλευσιν προτρέψασθαι τόν μνημονευθέντα Κρεσκώνιον, ὥστε μή ὑπερθέσθαι τήν παρουσίαν αὐτοῦ τῇ πλησιαζούσῃ συμπάσῃ Ἀφρικανῇ συνόδῳ παρασχεῖν· ἐάν δέ τοῦ ἐλθεῖν καταφρονήσῃ, ἔσται εἰδὼς κατ᾽ αὐτοῦ ψῆφον…
Πάλιν ἤρεσεν, ἵνα, ἐπειδή τῆς ἐκκλησίας τῶν ἐν Ἱππῶνι φροντιστῶν ἡ ἐγκατάλειψις οὐκ ὀφείλει ἐπί πολύ ἀμεληθῆναι, καί ἐπειδή αἱ ἐκεῖ ἐκκλησίαι κατέχονται παρά τῶν τήν ἄτυπον τοῦ Αἰκυτίου κοινωνίαν παραιτησαμένων, πεμφθέντων ἐκ τῆς παρούσης συνόδου ἐπισκόπων Ῥηγίνου, Ἀλυπίου, Αὐγουστίνου, Ματέρνου, Θεασίου, Εὐοδίου, Πλακιανοῦ, Οὐρβανοῦ, Βαλερίου, Ἀμβιβίου, Φουρτουνάτου, Κουοδβουλτδέου, Ὁνωράτου,…
Πάλιν ὡρίσθη, ἵνα, ὁσάκις κληρικῶν ἐλεγχθέντων, καί καταθεμένων τινά ἐγκλήματα, εἴτε διά τό τῆς ἐκκλησίας ὄνειδος, εἴτε διά τήν αἰδεσιμότητα, ὧν χάριν τούτοις φειδὼ γίνεται, εἴτε διά τήν ἀλαζόνα τῶν αἱρετικῶν καί ἐθνικῶν ἐπιγαυρίασιν, ἐάν ὡς εἰκός ἐπαγωνίσασθαι τῷ ἰδίῳ πράγματι, καί τῆς ἰδίας ἀβλαβείας φροντίσαι θελήσωσιν, ἐντός ἀκοινωνησίας ἐνιαυτοῦ…
Ὁμοίως ἤρεσεν, ἵνα, ἐάν τις ἀπό ἀλλοτρίου μοναστηρίου ὑποδέξηταί τινα, καί πρός κλήρωσιν προαγαγεῖν ἐθελήσοι, ἤ τοῦ ἰδίου μοναστηρίου ἡγούμενον καταστήσοι, ὁ τοῦτο ποιῶν ἐπίσκοπος ἀπό τῆς τῶν λοιπῶν κοινωνίας χωριζόμενος, τῇ τοῦ ἰδίου λαοῦ κοινωνίᾳ ἀρκεσθῇ μόνῃ· ἐκεῖνος δέ, μηδέ κληρικός, μηδέ ἡγούμενος ἐπιμείνῃ.
Ὁμοίως ὠρίσθη, ἵνα, ἐάν τις ἐπίσκοπος κληρονόμους συγγενεῖς, ἤ ἐκτός τῆς ἰδίας συγγενείας αἱρετικούς, ἤ ἕλληνας, προτίμησῃ τῆς ἐκκλησίας, καί μετά θάνατον ἀνάθεμα τῷ τοιούτῳ λεχθείῃ, καί τό ὄνομα αὐτοῦ μηδαμῶς παρά τοῖς τοῦ Θεοῦ ἱερεῦσιν ἀνενεχθῇ, μηδέ δυνηθῇ ἀπολογηθῆναι, ἐάν ἀδιάθετο ἀπογένηται, ἐπειδή γενόμενος ἐπίσκοπος, εἰκότως ὀφείλει τῶν πραγμάτων…
Ὁμοίως ἤρεσεν, ἵνα περί τῶν ἐν τῇ ἐκκλησίᾳ γινομένων ἐλευθεριῶν, ἀπό τοῦ βασιλέως αἴτησις γίνηται.
Ὁμοίως ἤρεσεν, ἴνα τά πανταχοῦ ἀνά τούς ἀγρούς καί τούς ἀμπελῶνας θυσιαστήρια, ὡσανεί εἰς μνήμην μαρτύρων καθιστάμενα, ἐν οἷς οὐδέ ἓν σῶμα, ἤ λείψανον μαρτύρων, ἀποκείμενα δείκνυνται, ἀπό τῶν ἐντοπίων ἐπισκόπων, εἰ ἔστι δυνατόν, καταστρέφωνται· εἰ δέ τοῦτο θορύβοις δημοτικοῖς οὐ συγχωρεῖται, ὅμως τά πλήθη νουθετηθῶσι μή ὀχλαγωγεῖν τούς τόπους…
Ὁμοίως ἤρεσεν αἰτηθῆναι ἀπό τῶν ἐνδοξοτάτων βασιλέων, ἵνα τά λείψανα τῆς εἰδωλολατρίας, μή μόνον τά ἐν ξοάνοις, ἀλλά καί ἐν οἱοισδήποτε τόποις, ἤ ἄλσεσιν, ἤ δένδροις, παντί τρόπῳ ἐξαλειφθῶσι.
Ἀπό συμπάντων τῶν ἐπισκόπων ἐλέχθη, ἵνα, ἐάν ἤρεσέ τινα γράμματα ὀφείλειν ὑπαγορευθῆναι ἐν τῇ συνόδῳ, ὁ προσκυνητός ἐπίσκοπος ὁ ἐν τῷ θρόνῳ τούτῳ προκαθήμενος καταξιοῖ ἐπ᾽ ὀνόματι πάντων ὑπαγορεύειν καί ὑπογράφειν. Ἐν οἷς ἤρεσεν ἔτι μήν τοῖς τοποτηρηταῖς ἐπισκόποις, τοῖς ὀφείλουσιν ἀποσταλῆναι εἰς τάς τῆς Ἀφρικῆς ἐπαρχίας, ἕνεκεν τῶν Δονατιστῶν,…
Βαλεντῖνος ἐπίσκοπος εἶπε· Τό ἀγαθόν τῆς ὑμετέρας ἀνεξικακίας ἐάν ἐπιτρέπῃ, ἀκολούθως ἐξηγήσομαι τά ἐν τῷ προλαβόντι χρόνῳ εἰς τήν Καρχηδονίων ἐκκλησίαν πραχθέντα, καί ταῖς τῶν ἀδελφῶν ὑπογραφαῖς φανερῶς κυρωθέντα, καί ἡμᾶς ἔτι μήν φυλάξοντας ὁμολογήσω. Ἐκεῖνο τοίνυν ἐπιστάμεθα ἀμίαντον ἀεί τήν ἐκκλησιαστικήν φυλάττεσθαι κατάστασιν, οὕτως ὡς μηδένα τῶν ἀδελφῶν τολμᾷν…
