61 Αποστόλων
Εἴ τις κατηγορία γένηται κατά πιστοῦ, πορνείας ἤ μοιχείας ἤ ἄλλης τινός ἀπηγορευμένης πράξεως, καί ἐλεγχθείη, εἰς κλῆρον μή προαγέσθω.
Εἴ τις κατηγορία γένηται κατά πιστοῦ, πορνείας ἤ μοιχείας ἤ ἄλλης τινός ἀπηγορευμένης πράξεως, καί ἐλεγχθείη, εἰς κλῆρον μή προαγέσθω.
Εἴ τις κληρικός διά φόβον ἀνθρώπινον, Ἰουδαίου ἤ Ἕλληνος ἤ αἱρετικοῦ, ἀρνήσεται, εἰ μέν τό ὄνομα τοῦ Χριστοῦ, ἀποβαλλέσθω· εἰ δέ τό ὄνομα τοῦ κληρικοῦ, καθαιρείσθω· μετανοήσας δέ, ὡς λαϊκός δεχθήτω.
Εἴ τις ἐπίσκοπος, ἤ πρεσβύτερος, ἤ διάκονος, ἤ ὅλως τοῦ καταλόγου τοῦ ἱερατικοῦ, φάγῃ κρέα ἐν αἵματι ψυχῆς αὐτοῦ, ἤ θηριάλωτον, ἤ θνησιμαῖον, καθαιρείσθω· τοῦτο γάρ ὁ νόμος ἀπεῖπεν· εἰ δέ λαϊκός εἴη, ἀφοριζέσθω.
Εἴ τις κληρικός, ἤ λαϊκός, εἰσέλθῃ εἰς συναγωγήν Ἰουδαίων, ἤ αἱρετικῶν, προσεύξασθαι, καί καθαιρείσθω καί ἀφοριζέσθω.
Εἴ τις κληρικός, ἐν μάχῃ τινά κρούσας, καί ἀπό τοῦ ἑνός κρούσματος ἀποκτείνῃ, καθαιρείσθω διά τήν προπέτειαν αὐτοῦ· ἐάν δέ λαϊκός ᾖ, ἀφοριζέσθω.1 (ΠΗΔΑΛΙΟΝ)
Εἴ τις κληρικός εὑρεθῇ τήν Κυριακήν ἡμέραν νηστεύων, ἤ τό Σάββατον, (πλήν τοῦ ἑνός μόνου), καθαιρείσθω· εἰ δέ λαϊκός, ἀφοριζέσθω.
Εἴ τις παρθένον ἀμνήστευτον βιασάμενος ἔχοι, ἀφοριζέσθω· μή ἐξεῖναι δέ αὐτῷ ἑτέραν λαμβάνειν, ἀλλ᾿ ἐκείνην κατέχειν, ἣν καθῃρετίσατο, κᾂν πενιχρά τυγχάνῃ.
Εἴ τις ἐπίσκοπος, ἤ πρεσβύτερος, ἤ διάκονος, δευτέραν χειροτονίαν δέξηται παρά τινος, καθαιρείσθω καί αὐτός, καί ὁ χειροτονήσας· εἰ μή γε ἄρα συσταίη, ὅτι παρά αἱρετικῶν ἔχει τήν χειροτονίαν. Τούς γάρ παρά τῶν τοιούτων βαπτισθέντας ἤ χειροτονηθέντας, οὔτε πιστούς, οὔτε κληρικούς εἶναι δυνατόν.
Εἴ τις ἐπίσκοπος, ἤ πρεσβύτερος, ἤ διάκονος, ἤ ὑποδιάκονος, ἤ ἀναγνώστης, ἤ ψάλτης, τήν ἁγίαν Τεσσαρακοστήν τοῦ Πάσχα οὐ νηστεύει, ἤ τετράδα, ἤ παρασκευήν, καθαιρείσθω, ἐκτός εἰ μή δι᾿ ἀσθένειαν σωματικήν ἐμποδίζοιτο· εἰ δέ λαϊκός εἴη, ἀφοριζέσθω.
Εἴ τις ἐπίσκοπος, ἤ πρεσβύτερος, ἤ διάκονος, ἤ ὅλως τοῦ καταλόγου τῶν κληρικῶν, νηστεύοι μετά Ἰουδαίων, ἤ ἑορτάζοι μετ᾿ αὐτῶν, ἤ δέχοιτο παρ᾿ αὐτῶν τά τῆς ἑορτῆς ξένια, οἷον ἄζυμα ἤ τι τοιοῦτον, καθαιρείσθω· εἰ δέ λαϊκός εἴη, ἀφοριζέσθω.