Εἴ τις παρθένον ἀμνήστευτον βιασάμενος ἔχοι, ἀφοριζέσθω· μή ἐξεῖναι δέ αὐτῷ ἑτέραν λαμβάνειν, ἀλλ᾿ ἐκείνην κατέχειν, ἣν καθῃρετίσατο, κᾂν πενιχρά τυγχάνῃ.
Ὁ παρθένον φθεῖρας βίᾳ, εἰ μέν μεμνηστευμένην τινί, ὡς μοιχός τιμωρεῖται∙ εἰ δέ ἀμνήστευτον, παρά μέν τοῦ κανόνος ἔχειν αὐτήν, καί μή ἀποπέμπειν ὁρίζεται, κᾂν πενιχρά εἴη, καί ἀναξία ἴσως ἐκείνου∙ παρά δέ τοῦ πολιτικοῦ νόμου ἄλλως τιμωρεῖται. Ὁ παρών κανών φησιν ἀφορίζεσθαι τόν βιασάμενον παρθένον, μή μνηστευθεῖσαν ἑτέρῳ τινί, καί ἀναγκάζεσθαι ταύτῃ συνοικεῖν, κᾂν πενιχρά ἐστι, κᾂν ἀναξία τῷ γένει αὐτοῦ∙ καί μή ταύτης ἀποδιΐστασθαι, καί λαμβάνειν ἑτέραν∙ καί ὁ μέν κανών ταῦτα ἐθέσπισεν∙ ὁ γάρ μεμνηστευμένην βιασάμενος, ὡς μοιχός τιμωρεῖται∙ καί ζήτει τόν Ϟγ΄ κανόνα τῆς στ΄ συνόδου. Περί δέ τοῦ ἔχειν τόν τήν βίαν ποιήσαντα, τήν βιασθεῖσαν, κᾂν πενιχρά ἐστι, καί μή συνάπτεσθαι ἑτέρᾳ, ζητητέον. Ἵνα τι γάρ ἐξεχωρήθη ὁ τήν βίαν πλημμελήσας, καί ἐφεξῆς ἔχειν τήν βιασθεῖσαν, καί μή λαμβάνειν ἑτέραν, καί ταῦτα τοῦ νόμου λέγοντος ἐν βιβλ. ξ΄, τίτ. λζ΄, κεφ. κα΄. Ὁ βιαζόμενος κόρην, καί φθείρων αὐτήν, ῥινοκοπείσθω, διδούς αὐτῇ καί τό τρίτον τῆς ὑποστάσεως αὐτοῦ∙ ἔοικε τοίνυν, ὡς ἀκολούθως τῷ τρίτῳ κεφαλαίῳ τοῦ λζ΄ τίτλου, τοῦ ξ΄ βιβλίου, τῷ διοριζομένω, ἀναγκάζεσθαι τόν μετά σώφρονος γυναικός παλλακευόμενον, καί εἰς γάμου κοινωνίαν λαμβάνειν αὐτήν, καί τόν παρόντα κανόνα νοεῖσθαι∙ καί διά μέν τήν βίαν, ἀφορίζεσθαι τόν ταύτην πλημμελήσαντα∙ διά δέ τήν σωτηρίαν τῆς παρθένου, ἀναγκάζεσθαι αὐτόν νομίμως ταύτῃ συνάπτεσθαι. Ἀνάγνωθι καί τοῦ παρόντος συντάγματος τίτ. θ΄, κεφ. λ΄ καί τά ἐν αὐτῷ∙ καί βιβλίου τῶν βασιλικῶν ξ΄, τίτλον νη΄, κεφ. γ΄ λέγον∙ Μή γαμείσθω ἡ ἁρπαγεῖσα τῷ ἁρπάζοντι αὐτήν∙ ἀλλά καί εἰ συναινέσουσι τῷ τοιούτῳ συνοικεσίῳ οἱ γονεῖς αὐτῆς, περιορίζονται∙ καί μή ἐναντιωθῇ σοι∙ ἄλλως γάρ κολάζεται ὁ ἁρπάσας κόρην, καί ἄλλως ὁ κατά βίαν φθείρας παρθένον∙ καί ἡ μέν ἁρπαγή διά τήν ἀναίδειαν τοῦ ἁρπάσαντος οὐ συγγινώσκεται, ἡ δέ κατά βίαν γενομένη φθορά, ἐάν ὑπό τῆς βιασθείσης καταδέχηται, συγγινώσκεται∙ Ὁ μέν τοι παρθένῳ συναφθείς κατά γνώμην ἐκείνης, ἑτεροίως τιμωρεῖται∙ φησί γάρ ὁ νόμος ἐν βιβλίῳ ξ΄, τίτλῳ λζ΄, κεφ. π΄. Ὁ παρθένῳ κόρῃ μιγνύμενος, ἐκείνης μέν προαιρέσει, ἀγνοούντων δέ τῶν γονέων, τῆς πράξεως διαγινωσκομένης, εἰ μέν θέλει αὐτήν λαβεῖν εἰς γυναῖκα, καί συναινοῦσι καί οἱ γονεῖς, γινέσθω τό συνάλλαγμα∙ εἰ δέ ἕν μέρος τῶν γονέων, Τοὐτέστιν ἑκατέρου προσώπου οὐ θελήσει, εἰ μέν εὔπορός ἐστιν ὁ φθορεύς, τῇ φθαρείσῃ κόρῃ διδότω χρυσίου λίτραν μίαν∙ εἰ δέ ἐνδεέστερος εἴη, τό ἥμισυ τῆς ὑποστάσεως αὐτοῦ∙ εἰ δέ παντελῶς εἴη ἀνεύπορος, τυπτόμενος καί κουρευόμενος, ἐξοριζέσθω. Ὁ βιασάμενος κόρην, ἀφοριζόμενος κατεχέτω, καί ἄπορον αὐτήν ὑπάρχουσαν. Ὁ βιασάμενος παρθένον ἀμνήστευτον, καί συμφθαρείς αὐτῇ, ἀφοριζέσθω∙ μή ἐξέστω δέ αὐτῷ ἑτέραν λαβεῖν, ἀλλ’ ἐκείνην κατέχειν, ἥν ᾑρετίσατο, κᾂν πενιχρά τυγχάνῃ. Ἡ δέ ὀγδόη διάταξις, ἡ ἐν τῷ πα΄ κεφαλαίῳ, τοῦ λζ΄ τίτ., τοῦ ξ΄ βιβλίου τῶν βασιλικῶν κειμένη, προστάττει τόν τοιοῦτον ῥινοκοπεῖσθαι, καί τόν τρίτον τῆς οὐσίας αὐτοῦ διδόναι τῇ παρ’ αὐτοῦ βιασθείσῃ καί φθαρείσῃ κόρῃ. Ὁ παρών Κανών διορίζει, ὅτι ὅποιος μέ βίαν καί δυναστείαν φθείροι παρθένον, ὁποῦ δέν εἶναι ἀρραβωνιασμένη με ἄλλον, καί ἔχοι ταύτην εἰς τήν οἰκίαν του, ἂς ἀφωρίζηται διά τήν βίαιον ταύτην φθοράν. Καί ἂς μήν ἔχῃ ἄδειαν νά πάρῃ ἄλλην γυναῖκα, ἀλλά ἐκείνην τήν ἰδίαν, ὁποῦ αὐτός μόνος ἐδιάλεξε, κᾂν καί ᾖναι ταπεινή εἰς τό γένος καί πτωχή.
