Οἱ τήν πρός θάνατον ἁμαρτίαν ἁμαρτάνοντες κληρικοί, τοῦ βαθμοῦ μέν κατάγονται, τῆς κοινωνίας δέ τῶν λαϊκῶν οὐκ ἐξείργονται. Οὐ γάρ ἐκδικήσεις δίς ἐπί τό αὐτό.

Ἡ γυνή, ἡ διά τῆς ὁδοῦ κυήσασα καί ἀμελήσασα τοῦ κυήματος, τῷ τοῦ φόνου ἐγκλήματι ὑποκείσθω.

Τάς μοιχευθείσας γυναῖκας καί ἐξαγορευούσας δι᾽ εὐλάβειαν ἤ ὁπωσοῦν ἐλεγχομένας, δημοσιεύειν μέν ἐκώλυσαν οἱ Πατέρες ἡμῶν, ἵνα μή θανάτου αἰτίαν παράσχωμεν ἐλεγχθείσαις, ἵστασθαι δέ αὐτάς ἄνευ κοινωνίας προσέταξαν μέχρι τοῦ συμπληροῦσθαι τόν χρόνον τῆς μετανοίας.

Ἐπί δέ τοῦ καταλειφθέντος ἀνδρός ὑπό τῆς γυναικός, τήν αἰτίαν χρή σκοπεῖν τῆς ἐγκαταλείψεως. Κᾂν φανῇ ἀλόγως ἀναχωρήσασα, ὁ μέν συγγνώμης ἐστίν ἄξιος, ἡ δέ ἐπιτιμίου· ἡ δέ συγγνώμη τούτῳ πρός τό κοινωνεῖν τῇ Ἐκκλησίᾳ δοθήσεται.

Στρατιώτιδες, αἱ τῶν ἀνδρῶν αὐτῶν ἀφανῶν ὄντων γαμηθεῖσαι, τῷ αὐτῷ ὑπόκεινται λόγῳ, ᾧπερ καί αἱ διά τήν ἀποδημίαν τῶν ἀνδρῶν, μή ἀναμείνασαι τήν ἐπάνοδον. Πλήν, ἔχει τινά συγγνώμην τό πρᾶγμα ἐνταῦθα, διά τό μᾶλλον πρός θάνατον εἶναι τήν ὑπόνοιαν.

Μετά τό ἀφαιρεθῆναι τήν ἀλλοτρίαν ὁ γαμήσας, ἐπί μέν τῇ πρώτῃ μοιχείας ἐγκληθήσεται, ἐπί δέ τῇ δευτέρᾳ ἀνεύθυνος ἔσται.

Αἱ κόραι, αἱ παρά τήν γνώμην τοῦ πατρός ἀκολουθήσασαι, πορνεύουσι, διαλλαγέντων δέ τῶν γονέων, δοκεῖ θεραπείαν λαμβάνειν τό πρᾶγμα. Οὐκ εὐθύς δέ εἰς τήν κοινωνίαν ἀποκαθίστανται, ἀλλ᾿ ἐπιτιμηθήσονται τρία ἔτη.

Ἡ τῷ μοιχῷ συζῶσα, μοιχαλίς ἐστι πάντα τόν χρόνον.

Ἡ παρά τήν γνώμην τοῦ δεσπότου ἀνδρί ἑαυτήν ἐκδοῦσα, ἐπόρνευσεν, ἡ δέ μετά ταῦτα πεπαρρησιασμένῳ γάμῳ χρησαμένη, ἐγήματο. Ὥστε, ἐκεῖνο μέν πορνεία, τοῦτο δέ γάμος, αἱ γάρ συνθῆκαι τῶν ὑπεξουσίων οὐδέν ἔχουσι βέβαιον.

Ἡ ἐν τῇ χηρείᾳ ἐξουσίαν ἔχουσα ἑαυτῆς, συνοικεῖν ἀνέγκλητος, εἰ μηδείς ἐστιν ὁ διασπῶν τό συνοικέσιον, τοῦ ἀποστόλου εἰπόντος· Ἐάν δέ ἀποθάνῃ ὁ ἀνήρ, ἐλευθέρα ἐστίν ᾧ θέλει γαμηθῆναι, μόνον ἐν Κυρίῳ.