Περί κυοφορούσης, ὅτι δεῖ φωτίζεσθαι, ὁπότε βούλεται· οὐδέν γάρ ἐν τούτῳ κοινωνεῖ ἡ τίκτουσα τῷ τικτομένῳ· διά τό ἑκάστου ἰδίαν τήν προαίρεσιν τήν ἐπί τῇ ὁμολογίᾳ δείκνυσθαι.

Πρεσβύτερον εἰς γάμους διγαμούντων μή ἑστιᾶσθαι· ἐπεί μετάνοιαν αἰτοῦντος τοῦ διγάμου, τίς ἔσται ὁ πρεσβύτερος, ὁ διά τῆς ἑστιάσεως συγκατατιθέμενος τοῖς γάμοις;

Γυνή τινος μοιχευθεῖσα λαϊκοῦ ὄντος, ἐάν ἐλεγχθῇ φανερῶς, ὁ τοιοῦτος εἰς ὑπηρεσίαν ἐλθεῖν οὐ δύναται. Ἐάν δέ καί μετά τήν χειροτονίαν μοιχευθῇ, ὀφείλει ἀπολύσαι αὐτήν· ἐάν δέ συζῇ, οὐ δύναται ἔχεσθαι τῆς ἐγχειρισθείσης αὐτῷ ὑπηρεσίας.

Πρεσβύτερος, ἐάν προημαρτηκώς σώματι προαχθῇ, καί ὁμολογήσῃ, ὅτι ἥμαρτε πρό τῆς χειροτονίας, μή προσφερέτω, μένων ἐν τοῖς λοιποῖς, διά τήν ἄλλην σπουδήν· τά γάρ λοιπά ἁμαρτήματα ἔφασαν οἱ πολλοί καί τήν χειροθεσίαν ἀφιέναι. Ἐάν δέ αὐτός μή ὁμολογῇ, ἐλεγχθῆναι δέ φανερῶς μή δυνηθῇ, ἐπ᾽ αὐτῷ ἐκείνῳ ποιεῖσθαι τήν ἐξουσίαν.

Ὁμοίως καί διάκονος, ἐάν τῷ αὐτῷ ἁμαρτήματι περιπέσῃ, τήν τοῦ ὑπηρέτου τάξιν ἐχέτω.

Πρεσβύτερος πρό τῶν τριάκοντα ἐτῶν μή χειροτονείσθω, ἐάν καί πάνυ ᾖ ὁ ἄνθρωπος ἄξιος, ἀλλά ἀποτηρείσθω. Ὁ γάρ Κύριος Ἰησοῦς Χριστός ἐν τῷ τριακοστῷ ἔτει ἐβαπτίσθη, καί ἤρξατο διδάσκειν.

Ἐάν νοσῶν τις φωτισθῇ, εἰς πρεσβυτέριον ἄγεσθαι οὐ δύναται· οὐκ ἐκ προαιρέσεως γάρ ἡ πίστις αὐτοῦ, ἀλλ᾽ ἐξ ἀνάγκης· εἰμή τάχα διά τήν μετά ταῦτα αὐτοῦ σπουδήν καί πίστιν, καί διά σπάνιν ἀνθρώπων.

Ἐπιχώριοι πρεσβύτεροι ἐν τῷ Κυριακῷ τῆς πόλεως προσφέρειν οὐ δύνανται, παρόντος ἐπισκόπου, ἤ πρεσβυτέρων πόλεως· οὔτε μήν ἄρτον διδόναι ἐν εὐχῇ, οὐδέ ποτήριον· ἐάν δέ ἀπῶσι, καί εἰς εὐχήν κληθῇ μόνος, δίδωσιν.

Οἱ δέ χωρεπίσκοποι, εἰσί μέν εἰς τύπον τῶν ἑβδομήκοντα· ὡς δέ συλλειτουργοί, διά τήν σπουδήν τήν εἰς τούς πτωχούς προσφέρουσι τιμώμενοι.

Διάκονοι ἑπτά ὀφείλουσιν εἶναι κατά τόν κανόνα, κᾂν πάνυ μεγάλη ᾖ ἡ πόλις. Πεισθείσῃ δέ ἀπό τῆς βίβλου τῶν Πράξεων.