Περί τοῦ μή δεῖν τάς χειροτονίας ἐπί παρουσίᾳ ἀκροωμένων γίνεσθαι.

Περί τοῦ μή συγχωρεῖν τοῖς αἱρετικοῖς εἰσιέναι εἰς τόν οἶκον τοῦ Θεοῦ, ἐπιμένοντας τῇ αἱρέσει.

Περί τοῦ τούς ἐκ τῶν αἱρέσεων, τοὐτέστι Ναυατιανῶν, ἤτοι Φωτεινιανῶν, ἤ Τεσσαρεσκαιδεκατιτῶν, ἐπιστρεφόμενους, εἴτε κατηχουμένους, εἴτε πιστούς τούς παρ᾽ ἐκείνοις, μή προσδέχεσθαι, πρίν ἀναθεματίσωσι πᾶσαν αἵρεσιν, ἐξαιρέτως δέ ἐν ᾗ κατείχοντο· καί τότε λοιπόν τούς λεγομένους παρ᾽ αὐτοῖς πιστούς, ἐκμαθάνοντας τά τῆς πίστεως σύμβολα, χρισθέντας τε τῷ ἁγίῳ χρίσματι, οὕτω…

Περί τοῦ τούς ἀπό τῆς αἱρέσεως τῶν λεγομένων Φρυγῶν ἐπιστρέφοντας, εἰ καί ἐν κλήρῳ νομιζομένῳ παρ᾽ αὐτοῖς τυγχάνοιεν, εἰ καί μέγιστοι λέγοιντο, τούς τοιούτους μετά πάσης ἐπιμελείας κατηχεῖσθαί τε καί βαπτίζεσθαι ὑπό τῶν τῆς ἐκκλησίας ἐπισκόπων τε καί πρεσβυτέρων.

Περί τοῦ μή συγχωρεῖν εἰς τά κοιμητήρια, ἤ εἰς τά λεγόμενα μαρτύρια πάντων τῶν αἱρετικῶν ἀπιέναι τούς τῆς ἐκκλησίας, εὐχῆς ἤ θεραπείας ἕνεκα· ἀλλά τούς τοιούτους, ἐάν ὦσι πιστοί, ἀκοινωνήτους γίνεσθαι μέχρι τινός. Μετανοοῦντας δέ, καί ἐξομολογουμένους, ἐσφάλθαι, παραδέχεσθαι.

Περί τοῦ μή δεῖν τούς τῆς ἐκκλησίας ἀδιαφόρως πρός γάμου κοινωνίαν συνάπτειν τά ἑαυτῶν παιδία αἱρετικοῖς.

Περί τοῦ μή δεῖν τάς λεγομένας πρεσβύτιδας, ἤτοι προκαθημένας, ἐν τῇ ἐκκλησίᾳ καθίστασθαι.

Περί τοῦ τούς ἐπισκόπους κρίσει τῶν μητροπολιτῶν καί τῶν πέριξ ἐπισκόπων καθίστασθαι εἰς τήν ἐκκλησιαστικήν ἀρχήν, ὄντας ἐκ πολλοῦ δεδοκιμασμένους ἔν τε τῷ λόγῳ τῆς πίστεως, καί τῇ τοῦ εὐθέος βίου1 (ΠΗΔΑΛΙΟΝ) πολιτείᾳ.

Περί τοῦ μή τοῖς ὄχλοις ἐπιτρέπειν τάς ἐκλογάς ποιεῖσθαι τῶν μελλόντων καθίστασθαι εἰς ἱερατεῖον.

Περί τοῦ μή τά ἅγια, εἰς λόγον εὐλογιῶν, κατά τήν ἑορτήν τοῦ Πάσχα, εἰς ἑτέρας παροικίας διαπέμπεσθαι.