Πρεσβύτερος πρό τῶν τριάκοντα ἐτῶν μή χειροτονείσθω, ἐάν καί πάνυ ᾖ ὁ ἄνθρωπος ἄξιος, ἀλλά ἀποτηρείσθω. Ὁ γάρ Κύριος Ἰησοῦς Χριστός ἐν τῷ τριακοστῷ ἔτει ἐβαπτίσθη, καί ἤρξατο διδάσκειν.

Ἐάν νοσῶν τις φωτισθῇ, εἰς πρεσβυτέριον ἄγεσθαι οὐ δύναται· οὐκ ἐκ προαιρέσεως γάρ ἡ πίστις αὐτοῦ, ἀλλ᾽ ἐξ ἀνάγκης· εἰμή τάχα διά τήν μετά ταῦτα αὐτοῦ σπουδήν καί πίστιν, καί διά σπάνιν ἀνθρώπων.

Ἐπιχώριοι πρεσβύτεροι ἐν τῷ Κυριακῷ τῆς πόλεως προσφέρειν οὐ δύνανται, παρόντος ἐπισκόπου, ἤ πρεσβυτέρων πόλεως· οὔτε μήν ἄρτον διδόναι ἐν εὐχῇ, οὐδέ ποτήριον· ἐάν δέ ἀπῶσι, καί εἰς εὐχήν κληθῇ μόνος, δίδωσιν.

Οἱ δέ χωρεπίσκοποι, εἰσί μέν εἰς τύπον τῶν ἑβδομήκοντα· ὡς δέ συλλειτουργοί, διά τήν σπουδήν τήν εἰς τούς πτωχούς προσφέρουσι τιμώμενοι.

Διάκονοι ἑπτά ὀφείλουσιν εἶναι κατά τόν κανόνα, κᾂν πάνυ μεγάλη ᾖ ἡ πόλις. Πεισθείσῃ δέ ἀπό τῆς βίβλου τῶν Πράξεων.