Ἤρεσεν ἔτι μήν, ἵνα ἐξ ὀνόματος πασῶν τῶν ἐπαρχιῶν οἱ πορευθησόμενοι πρεσβευταί Βικέντιος καί Φορτουνατιανός, αἰτήσωσιν ἀπό τῶν ἐνδοξοτάτων βασιλέων ὥστε δοθῆναι ἄδειαν τοῦ καταστῆσαι ἐκδίκους σχολαστικούς, οἵτινες αὐτό τοῦτο τό λειτούργημα, τοῦ ἐκδικεῖν τά πράγματα, ἐπιτήδευμα ἔχουσι· καί ἵνα ὡς ἱερεῖς1 (ΠΗΔΑΛΙΟΝ) τοῖς τῆς ἐπαρχίας οἱ αὐτοί, οἱ τήν…
Ἤρεσεν, ὥστε αὐτεξούσιον τήν τοποτηρησίαν ἔχειν τούς ἐπί τό κομιτάτον πεμφθέντας ἐπίλεκτους τοποτηρητάς.
Προσεπιτούτοις δῆλόν ἐστι, προμαρτυρουμένους εἶναι γράμμασιν ἰδίοις τούς Μαυριτανούς Καισαρειανούς, Πρίμοσον διά τῶν ἐξεχόντων τῆς Θιγαβενσίας πόλεως περί τοῦ συνελθεῖν, ἵνα κατά τάς βασιλικάς διατυπώσεις ἐντελῶς παράσχῃ τήν ἑαυτοῦ παρουσίαν· καί ὡς ἐχρῆν, ἀναζητηθείς ὁ αὐτός Πρίμοσος οὐχ εὑρέθη, ὡς οἱ διάκονοι ἀνήγγειλαν· ἀλλ᾽ ἐπειδή ᾔτησαν οἱ αὐτοί Μαῦροι ἐκ…
Ἤρεσε κᾀκεῖνο, ἵνα οἱ ὄχλοι, οἱ μηδέποτε ἰδίους ἐσχηκότες ἐπισκόπους, εἰ μή ἐκ πάσης τῆς συνόδου ἑκάστης ἐπαρχίας καί τοῦ πρωτεύοντος ψήφισμα γένηται, καί κατά συναίνεσιν ἐκείνου, οὗτινος ὑπό τήν διοίκησιν καθίστατο ἡ αὐτή ἐκκλησία, μηδαμῶς δέξωνται.
Ἵνα κᾀκεῖνοι δηλαδή οἱ λαοί, οἱ ἀπό τῶν Δονατιστῶν ἐπιστρέφοντες, καί ἐπισκόπους ἐσχηκότες παρά γνώμην τῆς συνόδου, τούτους ἀναμφιβόλως ἔχειν ἀξιωθῶσιν· οἵτινες δέ λαοί ἐσχήκασιν ἐπίσκοπον, καί τούτου τελευτήσαντος οὐκ ἠθέλησαν ἴδιον ἐπίσκοπον ἔχειν, ἀλλά πρός ἄλλου τινός ἐπισκόπου διοίκησιν ἀναδραμεῖν ἀνήκειν, τοῦτο μή ὀφείλειν τούτοις ἀρνηθῆναι. Οὐ μήν ἀλλά…
Κατά τήν ἀναφοράν καί αἴτησιν τοῦ ἐπισκόπου Μαυρεντίου, ἀναγνωσθέντος τοῦ σχεδαρίου, ὅπερ προσήνεγκε Πλακέντιος ὁ ἐπίσκοπος, ὁ τό πρόσωπον τοῦ τοποτηρητοῦ τῶν Νουμιδιῶν ἀναπληρῶν, ὅπερ κατά τήν γνώμην τοῦ αὐτοῦ Πλακεντίου ἀνεγνώσθη ἐνώπιον τῶν ἐπισκόπων, καί ζητηθέντων πρό τῶν θυρῶν τῶν λεγομένων παρεστάναι διακόνων, τοὐτέστι τῶν γερόντων τῶν ἀπό τῆς…
Ἤρεσεν ἔτι μήν, ὥστε περί τῆς διχονοίας τῆς Ῥωμαϊκῆς καί Ἀλεξανδρινῆς ἐκκλησίας πρός τόν ἁγιώτατον πάπαν Ἰννοκέντιον γραφῆναι, ὅπως ἑκατέρα ἐκκλησία πρός ἀλλήλας εἰρήνην φυλάξωσιν, ἣν ὁ Κύριος παραγγέλει.
Ἤρεσεν, ὥστε κατά τήν εὐαγγελικήν καί ἀποστολικήν ἐπιστήμην, μήτε ὁ ἀπό γυναικός ἐαθείς, μήτε ἡ ἀπό ἀνδρός καταληφθεῖσα, ἑτέρῳ συζευχθῇ· ἀλλ᾽ ἤ οὕτω μείνωσιν, ἤ ἑαυτοῖς καταλλαγῶσιν· οὗπερ ἐάν καταφρονήσωσι, πρός μετάνοιαν καταναγκασθῶσιν· ἐν ὧ πράγματι νόμον βασιλικόν ἐκτεθῆναι χρεὼν αἰτῆσαι.
Ἤρεσε καί τοῦτο, ὥστε τάς κεκυρωμένας ἐν τῇ συνόδῳ ἱκεσίας, εἴτε προοίμια, εἴτε παραθέσεις, εἴτε τά τῆς χειρός ἐπιθέσεις, ἀπό πάντων ἐπιτελεῖσθαι, καί παντελῶς ἄλλας κατά τῆς πίστεως μηδέποτε προενεχθῆναι, ἀλλ᾽ αἱτινεσδήποτε ἀπό τῶν συνετωτέρων συνήχθησαν, λεχθήσονται.
Ἤρεσεν, ἵνα ὁστισδήποτε ἀπό τοῦ βασιλέως διάγνωσιν δημοσίων δικαστηρίων αἰτήσοι, τῆς ἰδίας τιμῆς στερηθείη· ἐάν δέ κρίσιν ἐπισκοπικήν ἀπό τοῦ βασιλέως αἰτήσοι, μηδέν αὐτῷ ἐμποδίσοι.
