Εἴ τις καταφρονοίη τῶν ἐκ πίστεως ἀγάπας ποιούντων, καί διά τιμήν τοῦ Κυρίου συγκαλούντων τούς ἀδελφούς, καί μή ἐθέλοι κοινωνεῖν ταῖς κλήσεσι, διά τό ἐξευτελίζειν τό γινόμενον, ἀνάθεμα ἔστω.

Εἴ τις ἀνδρῶν διά νομιζομένην ἄσκησιν περιβολαίῳ χρῆται, καί ὡς ἂν ἐκ τούτου τήν δικαιοσύνην ἔχων καταψηφίσοιτο τῶν μετ᾽ εὐλαβείας τούς βήρους φορούντων, καί τῇ ἄλλῃ κοινῇ καί ἐν συνηθείᾳ οὔσῃ ἐσθῆτι κεχρημένων, ἀνάθεμα ἔστω.

Εἴ τις γυνή διά νομιζομένην ἄσκησιν μεταβάλλοιτο ἀμφίασμα, καί ἀντί τοῦ εἰωθότος γυναικείου ἀμφιάσματος ἀνδρῷον ἀναλάβοι, ἀνάθεμα ἔστω.

Εἴ τις γυνή καταλιμπάνοι τόν ἄνδρα, καί ἀναχωρεῖν ἐθέλοι, βδελυττομένη τόν γάμον, ἀνάθεμα ἔστω.

Εἴ τις καταλιμπάνοι τά ἑαυτοῦ τέκνα, καί μή τεκνοτροφοῖ, καί τό ὅσον ἐπ᾽ αὐτῷ πρός θεοσέβειαν τήν προσήκουσαν ἀνάγοι, ἀλλά προφάσει τῆς ἀσκήσεως ἀμελοίη, ἀνάθεμα ἔστω.

Εἴ τινα τέκνα γονέων, μάλιστα πιστῶν, ἀναχωροίη προφάσει θεοσεβείας, καί μή τήν καθήκουσαν τιμήν τοῖς γονεῦσιν ἀπονέμοι, προτιμωμένης δηλονότι παρ᾽ αὐτοῖς τῆς θεοσεβείας, ἀνάθεμα ἔστω.

Εἴ τις γυναικῶν διά νομιζομένην ἄσκησιν ἀποκείροιτο τάς κόμας, ἃς ἔδωκεν ὁ Θεός εἰς ὑπόμνησιν τῆς ὑποταγῆς, ὡς παραλύουσα τό πρόσταγμα τῆς ὑποταγῆς, ἀνάθεμα ἔστω.

Εἴ τις διά νομιζομένην ἄσκησιν ἐν τῇ Κυριακῇ νηστεύοι, ἀνάθεμα ἔστω.

Εἴ τις τῶν ἀσκουμένων, χωρίς σωματικῆς ἀνάγκης, ὑπερηφανεύοιτο, καί τάς παραδεδομένας νηστείας εἰς τό κοινόν, καί φυλασσομένας ὑπό τῆς ἐκκλησίας παραλύοι, ὑποικουροῦντος1 (ΠΗΔΑΛΙΟΝ) ἐν αὐτῷ τελείου λογισμοῦ, ἀνάθεμα ἔστω.

Εἴ τις αἰτιῷτο, ὑπερηφάνῳ διαθέσει κεχρημένος καί βδελυσσόμενος τάς συνάξεις τῶν μαρτύρων, ἤ τάς ἐν αὐταῖς γινομένας λειτουργίας, καί τάς μνήμας αὐτῶν, ἀνάθεμα ἔστω.