Εἴ τις διά νομιζομένην ἄσκησιν ἐν τῇ Κυριακῇ νηστεύοι, ἀνάθεμα ἔστω.
Καί ἐν ταῖς Κυριακαῖς νηστείαν ἐκήρυττεν ὁ Εὐστάθιος, ὅτε διά τήν ἔγερσιν τοῦ Κυρίου, καί τήν τῆς βροτείας φύσεως ἐκ τοῦ πτώματος τῆς ἁμαρτίας ἀνάστασιν, εὐχαριστεῖν ἡμᾶς δεῖ τῷ Θεῷ καί χαίρειν∙ ἡ δέ νηστεία συντριβῆς καί λύπης ἐστί σύμβολον∙ διό καί τοῖς νηστεύουσιν ἐν Κυριακαῖς ἐτάχθη ἀνάθεμα. Πολλαχοῦ κεκανόνισται, μή νηστεύειν καί σκυθρωπάζειν ἡμᾶς κατά τήν χαρμόσυνον ἡμέραν τῆς Κυριακῆς, διά τήν ἔγερσιν τοῦ Κυρίου, ἀλλά πανηγυρίζειν καί εὐχαριστεῖν τῷ Θεῷ, ὡς ἀναστάντας ἐκ τοῦ πτώματος τῆς ἁμαρτίας. Τούς γοῦν περί τόν Εὐστάθιον διδάσκοντας νηστεύειν ἐν ταῖς Κυριακαῖς δι’ ἄσκησιν δῆθεν, ἀναθεματίζει ὁ κανών. Ὁ δέ ξστ΄ ἀποστολικός κανὼν ἀφορίζει τούς οὕτω νηστεύοντας λαϊκούς, ὥσπερ καί τούς κληρικούς καθαίρει. Ζήτει καί τόν νε΄ κανόνα τῆς ἐν τῷ Τρούλλῳ συνόδου. Ὁ τήν Κυριακήν ἤ τό σάββατον ἀσιτῶν, ἀνάθεμα. Καί εἰς τάς Κυριακάς ἡμέρας ἐνήστευον οἱ Εὐσταθιανοί, καί τούς ἄλλους ἐδίδασκον νά νηστεύουσι,1 τό ὁποῖον δέν πρέπει. Ἐπειδή κατά τήν ἡμέραν ταύτην ἀνέστη ὁ Κύριος, καί τήν ἀνθρωπίνην φύσιν μέ τόν ἑαυτόν του συνεξανέστησε. Δι’ ὅ καί πρέπει νά χαίρωμεν, καί νά εὐχαριστοῦμεν μᾶλλον εἰς τόν Θεόν, καί ὄχι νά νηστεύωμεν, ὡς καί εἰς τάς νηστίμους ἡμέρας, ὡσάν ὁποῦ ἡ νηστεία εἶναι σημεῖον λύπης καί συντριβῆς, καί ὄχι χαρᾶς. Ὅθεν ὁ παρών Κανών ἀναθεματίζει ἐκεῖνον ὁποῦ διά νομιζομένην καί ὑποκριτικήν ἄσκησιν νηστεύει ἐν τῇ Κυριακῇ. Ἀνάγνωθι καί τόν ξδ΄ Ἀποστολικόν. 1Ὄχι μόνον ἐνήστευον οἱ Εὐσταθιανοί εἰς τάς καταλυσίμους ἡμέρας, ἀλλά καί τό κρέας δέν ἔτρωγαν, ὄχι ὡς ἐγκρατευόμενοι, ἀλλ’ ὡς συγχαινόμενοι αὐτό. Ὁ δέ Σωκράτης κεφ. μβ΄ τῆς ἐκκλησ. ἱστορίας λέγει, ὅτι ὁ Εὐστάθιος τάς μέν ὡρισμένας νηστείας ἐδίδασκε νά μήν φυλάττουν, τάς δέ Κυριακάς νά νηστεύουν, ὅλον τό ἐναντίον δηλαδή, ἀπό τήν κοινήν τῆς καθολικῆς ἐκκλησίας παράδοσιν.
