Ἐπίσκοπον ἀπό παροικίας ἑτέρας εἰς ἑτέραν μή μεθίστασθαι, μήτε αὐθαιρέτως ἐπιῤῥίπτοντα ἑαυτόν, μήτε ὑπό λαῶν ἐκβιαζόμενον, μήτε ὑπό ἐπισκόπων ἀναγκαζόμενον· μένειν δέ εἰς ἣν ἐκληρώθη ὑπό τοῦ Θεοῦ ἐξ ἀρχῆς ἐκκλησίαν, καί μή μεθίστασθαι αὐτῆς, κατά τόν ἤδη πρότερον περί τούτου ἐξενεχθέντα ὅρον.
Ἐπίσκοπον μή ἐπιβαίνειν ἀλλοτρίᾳ πόλει τῇ μή ὑποκειμένῃ αὐτῷ, μηδέ χώρᾳ τῇ αὐτῷ μή διαφερούσῃ, ἐπί χειροτονίᾳ τινός, μηδέ καθιστᾷν πρεσβυτέρους ἤ διακόνους εἰς τόπους ἑτέρῳ ἐπισκόπῳ ὑποκειμένους, εἰ μή ἄρα μετά γνώμης τοῦ οἰκείου τῆς χώρας ἐπισκόπου. Εἰ δέ τολμήσειέ τις τοιοῦτον, ἄκυρον εἶναι τήν χειροθεσίαν, καί αὐτόν ἐπιτιμίας…
Ἐπίσκοπον μή ἐξεῖναι ἀντ᾽ αὐτοῦ καθιστᾷν ἕτερον ἑαυτοῦ διάδοχον, κᾂν πρός τῇ τελευτῇ τοῦ βίου τυγχάνῃ· εἰ δέ τι, τοιοῦτον γίγνοιτο, ἄκυρον εἶναι τήν κατάστασιν. Φυλάττεσθαι δέ τόν θεσμόν τόν ἐκκλησιαστικόν περιέχοντα, μή δεῖν ἄλλως γίνεσθαι ἐπίσκοπον, ἤ μετά συνόδου καί ἐπικρίσεως ἐπισκόπων, τῶν μετά τήν κοίμησιν τοῦ ἀναπαυσαμένου τήν…
Τά τῆς ἐκκλησίας τῇ ἐκκλησίᾳ καλῶς ἔχειν φυλάττεσθαι δεῖ μετά πάσης ἐπιμελείας, καί ἀγαθῆς συνειδήσεως, καί πίστεως τῆς εἰς τόν πάντων ἔφορον καί κριτήν Θεόν. Ἃ καί διοικεῖσθαι προσήκει μετά κρίσεως καί ἐξουσίας τοῦ ἐπισκόπου, τοῦ πεπιστευμένου πάντα τόν λαόν, καί τάς ψυχάς τῶν συναγομένων. Φανερά δέ εἶναι τά διαφέροντα…
Ἐπίσκοπον ἔχειν τῶν τῆς ἐκκλησίας πραγμάτων ἐξουσίαν ὥστε αὐτά διοικεῖν εἰς πάντας τούς δεομένους, μετά πάσης εὐλαβείας καί φόβου Θεοῦ· μεταλαμβάνειν δέ καί αὐτόν τῶν δεόντων, εἴγε δέοιτο, εἰς τάς ἀναγκαίας αὐτοῦ χρείας, καί τῶν παρ᾽ αὐτῷ ἐπιξενουμένων ἀδελφῶν, ὡς κατά μηδένα τρόπον αὐτούς στερεῖσθαι, κατά τόν θεῖον Ἀπόστολον, λέγοντα·…
