Ὁμοίως ἤρεσεν, ἵνα ὁστισδήποτε ἐν ἐκκλησίᾳ κᾂν ἅπαξ ἀναγνῷ, ἀπ᾽ ἄλλης ἐκκλησίας πρός κλήρωσιν μή καταδέχηται. Καί ὑπέγραψαν. Αὐρήλιος ἐπίσκοπος τῆς ἐν Καρχηδόνι ἐκκλησίας τῷ παρόντι ψηφίσματι συνῄνεσα, καί ἀναγνωσθέντι ὑπέγραψα. Ὁμοίως καί οἱ λοιποί ἐπίσκοποι ὑπέγραψαν.
Μυρίοι εἰσίν οἱ κωλύοντες τούς κληρικούς κανόνες, καταλιμπάνειν τάς οἰκείας ἐκκλησίας, καί προσέρχεσθαι ἄλλαις. Τοῦτο οὖν καί ὁ παρὼν κανὼν μετά προσθήκης ὁρίζει∙ ἡ δέ προσθήκη ἐστί τό, κᾂν ἅπαξ ἀνέγνω ἐν ἐκκλησίᾳ, ὡς ἐκεῖσε καταταγείς, μή παραδέχεσθαι παρ’ ἑτέρας ἐκκλησίας. Ἔοικε γάρ, ὅτι προεβάλλοντο τοῦτό τινες ὡς δικαιολόγημα, ὅτι οἱ κανόνες περί τῶν χρόνον τινά διαρκῆ ποιησάντων ἐν κλήρῳ φασίν, εἰ δέ τις ἅπαξ ἐν ἐκκλησίᾳ ἀνέγνω, ἐξέσται αὐτῷ, ὡς μηδένός καιροῦ γεγονότος, ἀναχωρεῖν ἐκεῖθεν. Τοῦτο οὖν ἡ σύνοδος ἀνατρέπουσα ἔφη, ὅτι, κᾂν ἅπαξ ἀνέγνω ἐν ἐκκλησίᾳ, ἀπρόσδεκτος ἔσται ἐκκλησίᾳ ἑτέρᾳ. Τινές μέν λέγουσι περί τοῦ κανόνος τούτου, ὅτι βούλεται τόν καταταγέντα κληρικόν εἰς ἐκκλησίαν μή δέχεσθαι μηδέ χειροτονεῖσθαι παρ’ ἑτέρου ἐπισκόπου, κᾂν ἅπαξ ἀνέγνω εἰς ἥν κατετάγη ἐκκλησίαν∙ προεβάλλοντο γάρ τινες ὡς δικαιολόγημα, τό μή λογίζεσθαι κληρικόν ἐκκλησίας, τόν ἅπαξ ἐν αὐτῇ ἀναγνόντα. Ἕτεροι δέ λέγουσιν, ὅτι τό τοιοῦτον δικαιολόγημα σαθρόν ἐστίν∙ ἀπό μόνου γάρ τοῦ καταταγῆναι καί σφραγισθῆναι κληρικός τις γίνεται, κᾂν ἐπ’ ἐκκλησίας οὐκ ἀναγνῷ∙ καί ἑρμηνεύουσι τόν κανόνα εἰς τούς δεξαμένους μόνην ἐπικουρίδα παρά ἀρχιερέως, καί κατά τήν συνήθειαν εἰπόντας, ὡς ἂν εἴδει ἀναγνώσματος, τήν πρός Τιμόθεον ἀποστολικήν ἐπιστολήν, ἤγουν τό, Τέκνον, Τιμόθεε, νῆφε ἐν πᾶσι∙ καί λέγουσι, μηδέ τούτους δύνασθαι ἀπό τοῦ παρόντος κανόνος ἐκ τῆς χειρός τοῦ σφραγίσαντος αὐτούς διά μόνης ἐπικουρίδος ἐπισκόπου μεταπίπτειν χωρίς γνώμης ἐκείνου, καί εἰς ἑτέραν ἐκκλησίαν μεταβαίνειν∙ κᾂν γάρ οὐκ ἔφθασαν καταταγῆναι εἰς κλῆρον, ἀλλ’ ὅμως σφραγίδα ἐπισκοπικήν ἐδέξαντο, καί λογίζονται μέρος τῆς ἐκκλησίας τοῦ χειροθετήσαντος αὐτούς∙ καί δοκοῦσί μοι μᾶλλον οὗτοι ἀκριβέστερον τόν κανόνα ἑρμηνεύειν. Ὁ κᾂν ἅπαξ εἰς ἐκκλησίαν ἀναγνούς, ὑπ’ ἄλλης μή δεχέσθω εἰς κλήρωσιν. Τό ἀλλότριον κληρικόν ὑφ’ ἑτέρου παραδέχεσθαι ἐπισκόπου, πᾶσαι αἱ σύνοδοι διεκώλυσαν∙ κᾂν γοῦν ἅπαξ εἰς ἐκκλησίαν ὁ κληρωθείς ἐν αὐτῇ τάς ἱεράς βίβλους τῷ λαῷ ὑπανέγνω, ὑφ’ ἑτέρας εἰς κλῆρον παραδεχθῆναι οὐ συγκεχώρηται. *Στο Πηδάλιο, ο 90ος κανόνας, και ειδικότερα η α΄ πργφ. αυτού: «ἤρεσεν, ἵνα ὁστισδήποτε ἐν ἐκκλησίᾳ κᾂν ἅπαξ ἀναγνῷ, ἀπ᾽ ἄλλης ἐκκλησίας πρός κλήρωσιν μή καταδέχηται», αντιστοιχεί στον 98ο (αρίθμηση Πηδαλίου). Ερμηνεία. Ὡς φαίνεται ἐδικαιολογοῦντο τινές, ὅτι οἱ κανόνες ἐμποδίζωσι τό νά μή δέχωνται ἀπό ἄλλας ἐκκλησίας οἱ ξένοι Κληρικοί, οἱ ἐπί χρόνον ἱκανόν ποιήσαντες εἰς τάς ἐκκλησίας των, καί ὄχι οἱ ἐπ’ ὀλίγον. Ὅθεν ταύτην δικαιολογίαν ἀναιρῶν ὁ παρών κανών, ὅτι κᾂν μίαν μόνην φοράν ἀναγνώσῃ τις Ἀναγνώστης εἰς τήν ἐκκλησίαν του, νά μή προσδέχεται ἀπό ἄλλην, εἰς τό νά κληρωθῇ ἐν αὐτῇ. Ὅρα καί τόν ιε΄ Ἀποστολικόν.
