Πάντα τά μειρακιώδη ἀθύρματα, καί μανιώδη βακχεύματα, τά ψευδοσυγγράμματα, τά κατά τῶν σεπτῶν εἰκόνων γινόμενα δέον δοθῆναι τῷ ἐπισκόπῳ Κωνσταντινουπόλεως, ἵνα ἀποτεθῶσι μετά τῶν λοιπῶν αἱρετικῶν βιβλίων. Εἰ δέ τις εὑρεθείη ταῦτα κρύπτων· εἰ μέν ἐπίσκοπος, ἤ πρεσβύτερος, ἤ διάκονος εἴη, καθαιρείσθω· εἰ δέ λαϊκός, ἤ μοναχός, ἀφοριζέσθω.
Οἱ κατά τῶν ἁγίων εἰκόνων λυττήσαντες, καί εἴδωλα ταύτας καλοῦντες, καί συγγράμματα συνεγράψαντο συγκροτοῦντα τήν δόξαν αὐτῶν, ἅτινα ἡ ἁγία αὕτη σύνοδος ὠνόμασε μειρακιώδη ἀθύρματα, ἤτοι παιδικά παίγνια, καί μανιώδη βακχεύματα. Αἱ βάκχαι χορός ἦσαν γυναικῶν μαινομένων, ἀκολουθοῦσαι τῷ Διονύσῳ∙ ὁ δέ Διόνυσος, Θεός τοῖς Ἕλλησιν ἐνομίζετο, ἔφορος τῆς μέθης, μεθύων κᾀκεῖνος, καί παράφορος ὤν. Ὥσπερ οὖν αἱ Βάκχαι ὑπό μανίας κρατούμεναι, οὐδέν σωφρόνως ἐποίουν, ἀλλ’ ἐμμανῶς ἐκινοῦντο∙ οὕτω καί τούς τά συγγράμματα ἐκεῖνα ποιήσαντας, οἱ τῆς συνόδου λέγουσι κινηθῆναι πρός συγγραφήν μανιωδῶς, καί παρακεκομμένως, ἀλλ’ οὐ σωφρόνως. Ἐκεῖνα οὖν τά συγγράμματα, ὁρίζει παρά μηδενός κρύπτεσθαι, ἀλλά δοθῆναι παρά τῶν ἐχόντων αὐτά, ἵν’ ἀποτεθεῖεν μετά τῶν ἄλλων αἱρετικῶν βιβλίων∙ τούς δέ κρύπτοντας ταῦτα ἐπισκόπους, ἤ ἄλλους ἱερωμένους, καθαιρεῖσθαι∙ λαϊκούς δέ, καί μοναχούς, ἀφορίζεσθαι. Τῆς τῶν χριστιανοκατηγόρων, ἤτοι τῶν Εἰκονοκαυτῶν, αἱρέσεως κρατησάσης ἐπί πολύ, οἱ ταύτῃ προσκείμενοι διά γραφῶν τάς κατά τῶν ἁγίων εἰκόνων βλασφημίας αὐτῶν ἐστηλίτευον. Φασίν οὖν οἱ Πατέρες, ὀφείλειν ταύτας δοθῆναι, ἐφ’ ᾧ ἀποτεθῆναι ἐν τῷ ἐπισκοπείῳ τῆς Κωνσταντινουττόλεως, ἔνθα ἀπόκεινται καί τά λοιπά βιβλία τῶν αἱρετικῶν. Τούς δέ κρύπτοντας ταῦτα, ἱερωμένους μέν ὄντας, καθαιρεῖσθαι, λαϊκούς δέ, ἤ μοναχούς, ἀφορίζεσθαι. Καλῶς δέ ὠνόμασαν οἱ Πατέρες τά τοιαῦτα συγγράμματα μειρακιώδη ἀθύρματα, ἤγουν νηπιώδη παίγνια, καί μανιώδη βακχεύματα, ἤτοι μαινομένων Βακχῶν φλυαρήματα, ὅτι εὐδιάλυτα καί εὐκατά- σειστά εἰσιν, ὡς τά τῶν μειρακίων παίγνια, καί ἀξιογέλαστα, ὡς τά τῶν μαινομένων ἔργα καί μεθυόντων∙ αἱ Βάκχαι γάρ χοροί ἦσαν μαινομένων, ἑπόμενοι τῷ ἐφόρῳ τῆς μέθης ψευδωνύμῳ θεῷ, τῷ Διονύσῳ. Οἱ μέν τοι νόμοι τά τῶν αἱρετικῶν βιβλία διορίζονται καίεσθαι∙ καί ζήτει κεφ. γ΄, τοῦ ιβ΄ τίτλου τοῦ παρόντος συντάγματος, καί εὑρήσεις ἐν αὐτῷ κατεστρωμένα κεφάλαια διάφορα, τοῦτ’ αὐτό παρακελευόμενα. Εἴποι δέ τις, δι’ ἥν αἰτίαν ὁ μέν κανών τά τῶν χριστιανοκατηγόρων βιβλία ἀποτίθεσθαι ἐν τῷ ἐπισκοπείῳ διορίζεται, οἱ νόμοι δέ καίεσθαι ταῦτα ἐπιτρέπουσι; Λύσις. Ταὐτόν ἐστι τό καυθῆναι τά βέβηλα συγγράμματα τῶν αἱρετικῶν, καί τό ἀποτεθῆναι ἐν τῷ ἐπισκοπείῳ τῆς Κωνσταντινουπόλεως∙ οὔτε γάρ καιόμενα εἰς ἀνάγνωσιν ἔλθοιεν, οὔτε ἐν τοιούτῳ ἀσύλῳ τόπῳ ἀποτιθέμενα, θεατά γενήσεταί τινι. Ὁ γοῦν καύσας ταῦτα, καί μή ἀποθέμενος ἐν τῷ ἐπισκοπείῳ, τῷ κανόνι οὐχ ὑποκείσεται, ὡς μηδέ ὑπεναντίως αὐτῷ διαπραξάμενος. Ἐπισκοπεῑον δέ τῆς Κωνσταντινουπόλεως τό πατριαρχεῖόν ἐστιν. Ἐπεί δέ τό μεγαλεῖον τοῦ πατριαρχικοῦ θρόνου διάφορα μέν σέκρετα ἔχει ὑφ’ ἑαυτό, ἰδικῶς δέ ἀφωρίσθησαν τῷ σεκρέτῳ τοῦ χαρτοφυλακείου τά ἐπισκοπικά δίκαια, καί ὁ κατά καιρούς Χαρτοφύλαξ ἐνεργεῖ, δικαίῳ τοῦ κατά καιρούς ἁγιωτάτου πατριάρχου, πάντα τά τούτῳ ἀνήκοντα, ὡς ἐπισκόπῳ∙ ἀφορίζει γάρ∙ διορθοῦται ψυχικά σφάλματα∙ διακόνους καί ἱερεῖς ἐπιτρέπει χειροτονεῖσθαι∙ τά τῶν ἱεροτελεστιῶν πιττάκια ἐκτίθεται, καί ἄλλα τοιαῦτά τινα∙ καλῶς ἐπισκοπεῖον κληθήσεται τό χαρτοφυλακεῖον. Εἴ τις εὑρεθείη κρύπτων βιβλίον κατά τῶν σεπτῶν εἰκόνων συντεθέν, τοῦ μέν ἱεροῦ ὤν καταλόγου, καθαιρείσθω∙ λαϊκός δέ, ἤ μοναχός, ἀφοριζέσθω. Σαφής. Ὁ παρών Κανών διορίζεται, ὅτι ὅλα τά ψευδοσυγγράμματα, ὁποῦ ἐσύνθεσαν οἱ εἰκονομάχοι κατά τῶν ἁγίων εἰκόνων, τά ὁποῖα εἶναι τόσον εὐδιάλυτα, ὡσάν τά παιγνίδια τῶν παίδων, καί τόσον παράφρονα, καθὼς ἦσαν μαινόμεναι καί παραφρονοῦσαι αἱ βάκχαι, αἱ γυναῖκες ἐκεῖναι, ὁποῦ ἐχόρευον μεθυσμέναι εἰς τήν ἑορτήν τοῦ ἐφόρου τῆς μέθης Διονύσου. Ὅλα, λέγω, αὐτά πρέπει νά δοθοῦν εἰς τό πατριαρχεῖον τῆς Κωνσταντινουπόλεως, διά νά βαλθοῦν μέ τά ἄλλα Βιβλία τῶν αἱρετικῶν εἰς ἕνα τοιοῦτον τόπον δηλ. ἀπό τόν ὁποῖον νά μή δύναται νά λάβῃ τινάς αὐτά διά νά τά ἀναγνώσῃ πώποτε. Ὅποιος δέ ἤθελε κρύψῃ ταῦτα, πρός ἐδικήν του, ἤ εἰς ἄλλων ἀνάγνωσιν, Ἐπίσκοπος ὤν, ἤ Πρεσβύτερος, ἤ Διάκονος, ἂς καθῄρεται∙ λαϊκός δέ ἤ μοναχός, ἂς ἀφορίζεται. Ὅρα καί τόν ξ΄ Ἀποστολ.
