Ἐπειδή Ἱέραξ τόνδε, ὡσανεί ἐπί πορνείᾳ διαβαλλόμενον, οὐκ ὀφείλειν λέγει ἐν τῷ κλήρῳ εἶναι∙ ὁ δέ ἐπίσκοπος Ἀπόλλων διϊσχυρίσατο τηνικαῦτα μηδέν κατήγορον ἐν μέσῳ ἐληλυθέναι κατ᾿ αὐτοῦ, ἐξεταζέσθω καί οὗτος· καί εἰ μέν κατήγορος τις ἀναφύεται πίστεως ἄξιος καί τό ἔγκλημα ἀποδείκνυται, φερομένων ἀξιοπίστων μαρτύρων, τῆς ἐκκλησίας ἐκβαλλέσθω, εἰ δέ τοῦ κλήρου ἄξιός ἐστι καί ἐπί σωφροσύνῃ μαρτυρεῖται, μενέτω ἐν τούτῳ.
Έχειροτονήθη τις κληρικός εἶτα διεβλήθη ὡς πορνεύσας. Ἔλεγεν οὖν Ἱέραξ τις, μή δεῖν αὐτόν ἐν κλήρῳ εἶναι∙ ὁ δέ χειροτονήσας αὐτόν διϊσχυρίζετο, ἤτοι ἐνίστατο, μή κατηγορηθῆναι αὐτόν παρά τινος. Ἔφη οὖν ὁ Θεόφιλος, ὅτι ἐξετασθήτω ὁ ἄνθρωπος, καί εἰ μέν εὑρίσκεταί τις κατήγορος πίστεως ἄξιος, ἤγουν δεκτός εἰς κατηγορίαν, (οὐ γάρ παντί ἐφεῖται κατηγορεῖν ἱερωμένων κατά τόν στ΄ κανόνα τῆς δευτέρας οἰκουμενικῆς συνόδου, καί τόν κανόνα κα΄ τῆς δ΄ οἰκουμενικῆς συνόδου, καί κατά τόν ρκη΄ καί τόν ρκθ΄ τῆς ἐν Καρθαγένῃ συνόδου), καί ἐλέγχεται διά μαρτύρων ἀξίων πιστεύεσθαι, ἐκβληθήτω τῆς ἐκκλησίας∙ εἰ δέ οὐδέν τοιοῦτον ἀποδείκνυται, μενέτω ἐν τῷ κλήρῳ. Ἱέραξ, ὡς ἐπί πορνείᾳ τοῦ κλήρου ἐκβληθείς, ἐξετασθήτω∙ καί εἰ μέν ἀποδειχθείη τό ἔγκλημα δ’ ἀξιολόγων μαρτύρων, ἐκβεβλήσθω∙ εἰ δέ σώφρων μαρτυρηθῇ, μενέτω. Ὁ Ἱέραξ οὗτος ἐκατηγόρει κάποιον Κληρικόν, ὅτι ἐπόρνευσε, καί διά τοῦτο δέν πρέπει νά μένῃ εἰς τόν Κλῆρον, ἀλλά νά καθαιρεθῇ. Ὁ δέ Ἐπίσκοπος Ἀπόλλων ὁ χειροτονήσας τόν Κληρικόν, ἐβεβαίωνεν, ὅτι τῷ τότε καιρῷ (ἴσως τῆς χειροτονίας του κᾀνένας κατήγορος δέν ἐφάνη νά τόν κατηγορήσῃ. Ὅθεν καί ὁ παρών κανών διορίζει, ὅτι νά ἐξετασθῇ ἡ ὑπόθεσις τοῦ διαβληθέντος Κληρικοῦ, καί εἰ μέν εὑρεθῇ ἀξιόπιστος κατήγορος ὁποῦ νά τόν κατηγορῇ,1 (καί ὅρα τόν οδ΄ Ἀποστολ. καί τόν στ΄ τῆς β΄) καί τό ἔγκλημά του νά ἀποδειχθῇ ἀληθές διά ἀξιοπίστων μαρτύρων (ὅρα καί τόν οε΄ Ἀποστολ.), ἂς ἐκβάλλεται ἀπό τήν ἐκκλησίαν.2 Εἰ δέ μαρτυρηθῇ σώφρων καί τοῦ Κλήρου ἄξιος, ἂς μένῃ εἰς αὐτόν. 1Ὅρα ὅτι ἕνας καί μόνος ἀξιόπιστος κατήγορος ἀρκεῖ εἰς κατηγορίαν, μάρτυς δέ ἕνας δέν εἶναι ἀρκετός, ἀλλά χρειάζονται νά ᾖναι πολλοί, ἤγουν πέντε κατά τόν Βλάσταριν, ἤ τό ἐλάχιστον τρεῖς κατά τόν Ζωναρᾶν. Διά τοῦτο καί ὁ Ἡρακλείας Νικήτας (ἀποκρ. δ΄) λέγει, ὅτι ἂν κᾀμμία πόρνη γυναῖκα ἐγγαστρωθῇ, καί ὁμολογῇ μεθ’ ὅρκου, ὅτι ἔφθειρεν αὐτήν κᾀνένας Ἱερεύς, νά μή πιστεύεται, ἂν δέν ἀποδειχθῇ τό πρᾶγμα δι’ ἀξιοπίστων μαρτύρων. Ὅθεν πρέπει νά ἀφεθῇ ὁ Ἱερεύς εἰς τήν κρίσιν τοῦ Θεοῦ, καί αὐτός ποιεῖ ἐν τάχει τήν ἐκδίκησιν (σώζεται αὕτη ἐν χειρογράφοις καί ἐν σελ. 310 τοῦ Γιοῦρις Γραικορ). 2Ἐκκλησία ἐδῶ πρέπει νά ἐνοηθοῦν οἱ ἐκκλησιαστικοί καί Κληρικοί, ἀπό τούς ὁποίους πρέπει νά ἐκβάλλεται ὁ κατηγορηθείς αὐτός Κληρικός∙ οὐ γάρ καί ἀπό τόν Κλῆρον καί ἀπό τήν ἐκκλησίαν ὁμοῦ, πρέπει νά ἐκβάλλωνται οἱ καθαιρεθέντες Κληρικοί. Ὅτι οὐκ ἐκδικήσεις δίς ἐπί τό αὐτό κατά τόν κε΄ Ἀποστολ. καί γ΄ καί λβ΄ Βασιλ. ἔξω μόνον ἂν ὁ καθαιρεθείς αὐτός πέση καί β΄ εἰς ἁμάρτημά τι καθαιρετικόν τῆς ἱερωσύνης, περί οὗ ὅρα τόν αὐτόν Ἀποστολικόν.
