1 (ΠΗΔΑΛΙΟΝ) Ἔπειτα ἤρεσεν, ἵνα οἱτινεσδηποτε μετά ταῦτα χειροτονῶνται ἀνά τάς τῆς Ἀφρικῆς ἐπαρχίας, γράμματα λάβωσι παρά τῶν χειροτονούντων αὐτούς, τῇ χειρί αὐτῶν ὑπογεγραμμένα, περιέχοντα τόν ὕπατον καί τήν ἡμέραν, ὥστε μηδεμίαν ἀμφισβήτησιν περί ὑστέρων ἤ προτέρων ἀναφυῆναι.
Εἶπεν ἀνωτέρω, τούς ἐπισκόπους κατά τούς χρόνους καθ’ οὓς ἐχειροτονήθησαν, τετάχθαι, ἤτοι προτετιμῆσθαι τούς προγενεστέρους. Ἵνα οὖν μή τινες ἀμφιβολίαι φύωνται περί τοῦ καιροῦ τῆς ἑκάστου χειροτονίας, ὥρισεν ἡ σύνοδος ἕκαστον τῶν χειροτονουμένων παρά τῶν χειροτονούντων γράμματα λαμβάνειν ὑπογεγραμμένα, περιέχοντα τόν ὕπατον, καί τήν ἡμέραν∙ καί ἐκ τοῦ ὑπάτου γάρ ὁ καιρός ἐδείκνυτο, ἐν δημοσίαις ἀπογραφαῖς ἑκάστου τῶν ὑπάτων δηλουμένου πότε ὑπάτευσεν. Καί οὗτος ὁ κανὼν ἀλυσιτελής ἐστι, διά τό τήν προγενεσίαν μή ὠφελεῖν τούς ἐπισκόπους∙ εἰς δέ τούς ἄλλους ἐκκλησιαστικούς βαθμούς χρησιμεύει∙ γίνονται γάρ κατά τήν τούτου περίληψιν τοῖς χειροτονουμένοις πιττάκια μετά μηνολογήματος εἰς δήλωσιν τῆς προγενεσίας. Ἀνάγνωθι καί τόν πστ΄ κανόνα τῆς παρούσης συνόδου καί τήν ἑρμηνείαν αὐτοῦ. Ὁ εἰς τήν Ἀφρικήν κεχειροτονημένος, ἐπιφερέσθω τοῦ ἐπιτεθεικότος χεῖρα γραφήν ἰδιόχειρον, τήν ἡμέραν ἔχουσαν, καί τόν ὕπατον. Διά τό μή τινα ὑπεῖναι ἀμφιβολίαν περί τῶν πρῶτον ἤ ὕστερον χειροτονηθέντων ἐπισκόπων ἐν Ἀφρικῇ, δεῖ τούς χειροτονοῦντας αὐτούς γράμματα διδόναι αὐτοῖς οἰκειόχειρα, δηλοῦντα τήν ἡμέραν καθ’ ἣν ἐχειροτονήθησαν, καί τόν ἐκεῖσε τῷ τότε ἄρχοντα. *Στο Πηδάλιο, ο 89ος κανόνας αντιστοιχεί στον 97ο (αρίθμηση Πηδαλίου). Ερμηνεία. Εἰποῦσα ἡ σύνοδος ἀνωτέρω, ὅτι οἱ πρωτοχειροτονηθέντες Ἐπίσκοποι νά προτιμῶνται τῶν ὑστεροχειροτονηθέντων, ἵνα μή ἀμφιβολίαι γεννῶνται περί τοῦ καιροῦ τῆς ἑκάστου χειροτονίας, ὁρίζει τώρα διά τοῦ παρόντος κανόνος, νά λαμβάνουσιν οἱ χειροτονούμενοι παρά τῶν χειροτονούντων αὐτούς γράμματα, ὑπογραμμένα ἰδιοχείρως, περιέχοντα τήν ἡμέρα καί τόν Ὕπατον, κατ’ ὄνομα τῆς Ἀφρικῆς, εἰς τόν καιρόν τοῦ ὁποίου ἐχειροτονήθησαν. Καί ἐκ τοῦ Ὑπάτου γάρ ὁ καιρός ἐγνωρίζετο, μέ τό νά ἦτον γεγραμμένον εἰς τάς δημοσίας ἀπογραφάς, πότε ἕκαστος Ὕπατος ὑπάτευεν. Ὅρα καί τήν ὑποσημείωσιν τοῦ ιβ΄ Ἀποστολικοῦ. 1Σημείωσαι, ὅτι παρά τοῖς ἑρμηνευταῖς τόν τοῦ 92 κανόνος ἀριθμόν ἀναπληροῖ, τό νά δοθοῦν γράμματα ἀπό τήν σύνοδον, ἵνα ὁ Βαγένσιος Μαξιμιανός, ἀναχωρήσῃ ἀπό τήν ἐπισκοπήν του, καί ἵνα ὁ λαός του ζητήσωσιν ἄλλον Επίσκοπον. Κανὼν τόσον ἄχρηστος, ὁποῦ οὐδέ ἑρμηνείας ἠξιώθη παρά τῶν ἐξηγητῶν. Ὅθεν οὐδέ παρ’ ἡμῖν τάξεως καί ἀριθμοῦ ἐξιώθη Κανόνος.
