Περί Κουοδβουλτδέου ἔτι μήν τοῦ Κεντυριάτου, ἐπειδή τοῦ ἐναντίου αὐτοῦ αἰτήσαντος παρά τῇ ἡμετέρᾳ εἰσενεχθῆναι συνόδῳ, ἐρωτηθείς, εἰ ἄρα βούλεται μετ᾽ αὐτοῦ παρά τοῖς ἐπισκόποις ἀποπειραθῆναι, πρῶτον μέν ὑπέσχετο, τῇ δέ ἄλλῃ ἡμέρᾳ τοῦτο μή ἀρέσκειν αὐτῷ ἀπεκρίνατο, καί ἀνεχώρησεν, ἤρεσε πάσι τοῖς ἐπισκόποις, ἵνα μηδείς τῷ αὐτῷ Κουοδβουλτδέῳ κοινωνήσῃ, ἕως οὗ τό κατ᾽ αὐτόν πρᾶγμα περατωθῇ. Τήν γάρ ἐπισκοπήν ἀπ᾽ αὐτοῦ ἀφαιρεθῆναι, πρό τῆς ἐκβάσεως τοῦ κατ᾽ αὐτόν πράγματος, οὐδένί Χριστιανῷ δύναται δοκεῖν.
Κατηγόρησέ τις τοῦ ῥηθέντος ἐπισκόπου, καί ἠρωτήθη ὁ κατηγορηθείς, εἰ βούλεται παρά τῇ συνόδῳ μετά τοῦ κατηγόρου ἐξετασθῆναι∙ ὁ δέ ὑποσχόμενος, μετά μικρόν παρῃτήσατο, καί ἀνεχώρησε∙ καί ἡ σύνοδος ἐψηφίσατο, μηδένα αὐτῷ κοινωνῆσαι ἕως οὗ δικασθῇ∙ τήν δέ ἐπισκοπήν ἀπό τοῦ κατηγορηθέντος μή ἀφαιρεθῆναι. Δείκνυται οὖν καί τούτου, ὅτι κᾂν ὑπό κατηγορίαν γένηταί τις ἤ καί ὑπό ἀφορισμόν, ἑωσοῦ λυθῇ τό κατ’ αὐτοῦ δικαστήριον, ἐπίσκοπός ἐστι, καί τῆς ἐπισκοπῆς οὐκ ἐξωθεῖται. Κατηγόρησέ τις τοῦ ῥηθέντος ἐπισκόπου, καί ἠρωτήθη ὁ κατηγορηθείς, εἰ βούλεται παρά τῇ συνόδῳ μετά τοῦ κατηγόρου ἐξετασθῆναι∙ ὁ δέ ὑποσχόμενος, μετά μικρόν παρῃτήσατο, καί ἀνεχώρησε∙ καί ἡ σύνοδος ἐψηφίσατο, μηδένα αὐτῷ κοινωνῆσαι ἕως οὗ δικασθῇ∙ τήν δέ ἐπισκοπήν ἀπό τοῦ κατηγορηθέντος μή ἀφαιρεθῆναι. Δείκνυται οὖν καί τούτου, ὅτι κᾂν ὑπό κατηγορίαν γένηταί τις ἤ καί ὑπό ἀφορισμόν, ἑωσοῦ λυθῇ τό κατ’ αὐτοῦ δικαστήριον, ἐπίσκοπός ἐστι, καί τῆς ἐπισκοπῆς οὐκ ἐξωθεῖται. Ἐπειδή Κουοδβουλτδέος, τοῦ ἐναντίου αὐτῷ αἰτήσαντος παρά τῇ ἡμετέρᾳ συνόδῳ εἰσενεχθῆναι, πρῶτα μέν εἰσελθεῖν κατέθετο, ὕστερον δέ ἀπαρέσκεθαι εἰπὼν ὑπεχώρησεν, ἔστω ἀκοινώνητος, ἕως τό πρᾶγμα περατωθῇ∙ καθαιρεθῆναι γάρ πρό δίκης, οὐ δίκαιον. Οὐκ εὐκόλως δέ τούς ἱερατικούς καθαιρεῖσθαι, οὐδ’ ἀπό τυχούσης προφάσεως. Κᾂν γάρ ὁ Κουοδβουλτδέος οὗτος ἐπίσκοπος παρά τῇ συνόδῳ ταύτῃ κριθῆναι κατέθετο, τοῦ ἀντιδίκου αὐτῷ τοῦτο αἰτήσαντος, εἶτα ὑπεχώρησεν, ὡς ἀπαρεσθείς παρ’ αὐτῇ τῇ συνόδῳ κριθῆναι, ἀκοινώνητος μέν ἔσται, ἕως ἂν κριθῇ, καί τά κατ’ αὐτόν πέρας δέξηται, τήν δ’ ἐπισκοπήν αὐτοῦ οὐκ ἀφαιρεθήσεται, ἀλλά καθέξει ταύτην, ὅτι μηδέ δίκαιον πρό καταδίκης καθαιρεθῆναί τινα. *Στο Πηδάλιο, ο 87ος κανόνας αντιστοιχεί στον 96ο (αρίθμηση Πηδαλίου). Ερμηνεία. Τόν Ἐπίσκοπον τοῦτον φαίνεται, ὅτι ἐκατηγόρησέ τινας εἰς κᾀνένα πρᾶγμα. Ἐρώτησε δέ αὐτόν ἐάν θέλῃ νά κριθοῦν ἐπί τῆς συνόδου, καί ὑπέσχετο μέν πρότερον ὁ Ἐπίσκοπος νά κάμῃ τοῦτο, ὕστερον δέ μετανοήσας παρῃτήσατο τήν σύνοδον. Ὅθεν διορίζει ἡ σύνοδος διά τοῦ παρόντος κανόνος, ὅτι νά μή συγκοινωνῇ τινάς μέ τόν Ἐπίσκοπον τοῦτον, ἕως οὗ νά λάβει τέλος ἡ κρίσις του. Ὄχι ὅμως καί νά ἀποδιωχθῇ ἀπό τήν Ἐπισκοπήν, ταὐτόν εἰπεῖν, νά καθαιρεθῇ πρό τοῦ νά τελειώσῃ ἡ κρίσις του. Τοῦτο γάρ ἄδικον. Μανθάνομεν δέ ἀπό τό μερικόν τοῦτον κανόνα, ὅτι πρέπει οἱ Ἐπίσκοποι νά παιδεύωνται, οἱ καταφρονοῦντες τό κριτήριον τῶν συνεπισκόπων αὐτῶν. Καί ὅτι, κᾂν ὑπό κατηγορίαν καί ἀφορισμόν γένῃ τινάς Ἐπίσκοπος, δέν ἐξωθεῖται ἀπό τήν ἐπισκοπήν του, οὔτε καθῄρεται, ἕως οὗ λάβῃ πέρας τό περί αὐτοῦ δικαστήριον. Ἀνάγνωθι καί τόν οδ΄ Ἀποστολικόν, καί τόν ιστ΄ τῆς α΄ καί β΄.
