Εἴ τις ἐπίσκοπος, ἤ πρεσβύτερος, ἤ διάκονος, ἤ τῶν ἐν τῷ κλήρῳ καταλεγομένων, ἤ λαϊκός, μηδεμίαν ἀνάγκην βαρυτέραν ἔχοι, ἤ πρᾶγμα δυσχερές, ὥστε ἐπί πλεῖστον ἀπολείπεσθαι τῆς αὐτοῦ ἐκκλησίας, ἀλλ᾿ ἐν πόλει διάγων, τρεῖς Κυριακάς ἡμέρας ἐν τρισίν ἑβδομάσι μή συνέρχοιτο, εἰ μέν κληρικός εἴη, καθαιρείσθω· εἰ δέ λαϊκός, ἀποκινείσθω τῆς κοινωνίας.
Τούς ἐπί τρεῖς ἑβδομάδας ἀπολειφθέντας τῆς ἐκκλησίας αὐτῶν, ἄνευ βαρείας ἀνάγκης τινός, ἤ δυσχερείας ἑτέρας, ἀλλ’ ἐν πόλει διάγοντας, μή συνερχομένους δέ εἰς ἐκκλησίαν τοῖς πιστοῖς, ἐπισκόπους μέν καί κληρικούς ὄντας, ὁ κανών καθαιρεῖσθαι προστάττει· λαϊκούς δέ, ἀφορίζεσθαι· τοῦτο γάρ ἐστι τό ἀποκινεῖσθαι τῆς κοινωνίας. Ἄλλοι μέν κανόνες διάφοροι ἀλλοτρόπως κολάζουσι τούς ἐπισκόπους καί τούς κληρικούς, ἐφ’ ἱκανόν ἀποδημοῦντας ἀπό τῶν ἐκκλησιῶν αὐτῶν. Ὁ δέ παρών κανών, οὐ μόνον ἐπισκόπους καί κληρικούς, ἀλλά καί τούς λαϊκούς, τούς ἀπό τῶν χωρῶν αὐτῶν ἐν ἀλλοδαπῇ διάγοντας, καταναγκάζει μετά τῶν πιστῶν συγκοινωνεῖν, καί συνεύχεσθαι· καί διορίζεται, ὡς, εἴπερ τις ἐκ τούτων, μηδεμιᾶς προκειμένης ἀνάγκης, νόσου τυχόν, ἤ δουλείας βαρυτάτης, μή παραχωρούσης αὐτῷ ἐκκλησιάζειν, ἐπί τρεῖς Κυριακάς οὐ συνέλθῃ μετά τῶν πιστῶν, καί συνεύξηται, ἀλλ’ ἀμελῶς διατεθῇ ἐπί τῇ τοιαύτῃ σωτηριώδει κοινωνίᾳ, κληρικός μέν ὤν, καθαιρείσθω· λαϊκός δέ, ἀποκινείσθω τῆς κοινωνίας, Τοὐτέστιν ἀφοριζέσθω. Δυοῖν γάρ θάτερον ἐκ τούτου ἀναφαίνεται, ἤ μηδεμίαν φροντίδα τίθεσθαι τόν τοιοῦτον τῶν θείων παραγγελιῶν, καί τῆς εἰς Θεόν εὐχῆς καί ὑμνῳδίας, ἤ τό μή εἶναι πιστόν. Ἵνα τι γάρ ἐπί εἴκοσιν ἡμέραις μετά τῶν Χριστιανῶν ἐκκλησιάσαι οὐχ ἡρετίσατο, καί συγκοινωνῆσαι τῷ πιστῷ λαῷ τοῦ Θεοῦ; Εἰ μή δι’ ἀνάγκην ἀπολιμπάνεταί τις τῆς ἐκκλησίας ἐπί τρισί Κυριακαῖς, ἀκοινώνητος. Ὁ τῆς ἐκκλησίας ἐν τρισί Κυριακαῖς ἀπολειφθείς, ἄνευ βαρυτάτης ἀνάγκης, ἤ δυσχερείας τινός, εἰ μέν κληρικός ἐστι, καθαιρεῖται· εἰ δέ λαϊκός, ἀφορίζεται. Ὁ παρών Κανών διορίζει ὅποιος Ἐπίσκοπος, ἤ Πρεσβύτερος, ἤ Διάκονος, ἤ ἁπλῶς Κληρικός, ἤ Λαϊκός, μή ἔχωντας ἀνάγκην βαρυτάτην, ἤ δυσκολίαν, ἀναγκάζουσαν αὐτόν νά λείψῃ ἀπό τήν ἐκκλησίαν του, ἀλλ’ εὑρισκόμενος μέσα εἰς πόλιν, τρεῖς Κυριακάς δέν συνέλθῃ μέ τούς ἄλλους πιστούς εἰς τήν ἐκκλησίαν, εἶ μέν Κληρικός εἶναι, ἄς καθῄρεται∙ εἰ δέ Λαϊκός, ἂς ἀφορίζεται∙ δι’ ὅτι, ἕνα ἀπό τά δύω, ἤ ὁ τοιοῦτος δέν εἶναι πιστός, ἤ πιστός ὤν, καταφρονεῖ τῆς Κοινῆς πρός Θεόν ὑμνῳδίας, καί προσευχῆς.
