Ἐρώτησις. Γυνή, ἐάν γεννήσῃ τό Πάσχα, εἰ ὀφείλει νηστεῦσαι καί μή πιεῖν οἶνον ἤ ἀπολύεται τῆς νηστείας καί τοῦ μή πιεῖν οἶνον διά τό γεννῆσαι;

Ἀπόκρισις. Ἡ νηστεία ἐπενοήθη διά τό τό σῶμα ταπεινῶσαι. Εἰ οὖν τό σῶμα ἐν ταπεινώσει ἐστί καί ἀσθενείᾳ, ὀφείλει μεταλαβεῖν, καθὼς βούλεται καί δύναται βαστάσαι τροφῆς καί ποτοῦ.


ΒΑΛΣΑΜΩΝ: Ἠρωτήθη, εἰ ὀφείλει γυνή τεκοῦσα κατά τήν Τεσσαρακοστήν τοῦ Πάσχα, πιεῖν οἶνον, καί τῆς νηστείας λυθῆναι∙ καί ἀπεκρίθη, ὅτι ἡ νηστεία διά ταπείνωσιν τοῦ σώματος ὡρίσθη∙ ἐάν δέ τό σῶμα τεταπεινωμένον καί ἀσθενές ᾖ ἄλλοθεν, οὐ δεῖται τῆς ἐκ τῆς νηστείας παιδαγωγίας, ἀλλά μᾶλλον συστάσεως χρήζει καί ἀνακτήσεως. Ὀφεἰλει οὖν ἡ τεκοῦσα γυνή κατά τό Πάσχα, ἤγουν ἐν τῇ διά τό Πάσχα γινομένῃ νηστείᾳ, καί οἴνῳ χρήσασθαι καί βρώμασι.

ΣΥΝΩΨ: Ἡ ἐν τῷ ἁγίῳ Πάσχα, Τοὐτέστιν ἐν μεγάλῃ ἐβδομάδι γεννήσασα, ὀφείλει μεταλαβεῖν, καθ᾽ ὃ δύναται βαστάσαι καί τροφῆς, καί πότου.

ΠΗΔΑΛΙΟΝ: Ἐρωτηθείς ὁ πατήρ οὗτος, ἂν πρέπῃ ἡ γυναῖκα, ὁποῦ γεννήσει κατά τήν μεγάλην τεσσαρακοστήν τοῦ Πάσχα, κατά τόν Βαλσαμῶνα καί Βλάσταριν,1 νά συγχωρῆται εἰς τό νά λύσῃ τήν νηστείαν,2 καί νά πίῃ κρασί; Ἀποκρίνεται, ὅτι πρέπει νά συγχωρηθῇ ἐπειδή ἡ νηστεία γίνεται διά ταπείνωσιν καί χαλιναγωγίαν τοῦ σώματος, ἀνίσως δέ τό σῶμα ᾖναι τεταπεινωμένον καί ἀσθενές, πρέπει νά φάγῃ ἐκεῖνο τό ἀρκετόν φαγητόν καί ποτόν, μέ τό ὁποῖον δύναται νά ὑποστηρίξῃ τήν ἀσθένειάν του, καί νά συσταθῇ. Ὅρα καί τόν ξθ΄ Ἀποστολικόν.

1Ὁ δέ Ἀριστηνός καί ἄλλοι τινές λέγουσιν, ὅτι Πάσχα ἐννοεῖται ἐδῶ ἡ μεγάλη ἑβδομάς, δέν εἶναι ὅμως τόση διαφορά ἂν ἔτζι νοηθῇ τό Πάσχα, ἤ ἔτζι, ἐπειδή τόσον καί ἡ τεσσαρακοστή, ὅσον καί ἡ μεγάλη ἑβδομάς, διά ξηροφαγίας πρέπει νά νηστεύωνται, καί κατά τοῦτο δέν ἔχουν διαφοράν, ἀκολούθως δέ καί ἡ γυναῖκα ὁποῦ γεννήσῃ, εἴτε εἰς ἐκείνην, εἴτε εἰς ταύτην, δέν πρέπει νά λαμβάνῃ διαφορετικήν λύσιν τῆς νηστείας.2Ἡ λύσις τῆς νηστείας ἐδῶ ἐννοεῖται, τό νά φάγῃ ἡ γυνή τό φαγητόν ἐκεῖνο, μέ τό ὁποῖον δύναται νά συστήσῃ τήν ἀπό τῆς γεννήσεως ἀσθένειαν καί ταλαιπωρίαν τοῦ σωματός της, ὡς ἑρμηνεύει ἀκολούθως ὁ Ἅγιος. Τοῦτο δέ εἶναι, φαγητόν μέ ἔλαιον μόνον. Λέγει γάρ ὁ ἴδιος οὗτος Πατήρ ἐν τῷ ι΄ κανόνι, ὅτι ἐκεῖνος ὁποῦ ἀπό ἀσθένειαν τελείως καταξηρανθῇ, εἶναι δίκαιον νά τρώγῃ ἔλαιον.