Ἐν πᾶσι τά ὑπό τῶν ἁγίων Πατέρων ἡμῶν θεσπιθέντα καί ἡμεῖς κρατεῖν βουλόμενοι, ἀνανεοῦμεν καί τόν κανόνα τόν διαγορεύοντα, καθ᾿ ἕκαστον ἔτος συνόδους τῶν ἐν ἑκάστῃ ἐπαρχίᾳ γίνεσθαι ἐπισκόπων, ἔνθα ἂν ὁ τῆς μητροπόλεως δοκιμάσῃ ἐπίσκοπος. Ἐπειδή δέ διά τε τάς τῶν βαρβάρων ἐπιδρομάς, διά τε τάς προσπιπτούσας ἑτέρας αἰτίας, ἀδυνάτως οἱ τῶν ἐκκλησιῶν πρόεδροι ἔχουσι δίς τοῦ ἐνιαυτοῦ τάς συνόδους ποιεῖσθαι, ἔδοξεν, ὥστε τρόπῳ παντί ἅπαξ τοῦ ἐνιαυτοῦ τήν τῶν προγεγραμμένων ἐπισκόπων, διά τά ὡς εἱκός ἀναφυόμενα ἐκκλησιαστικά κεφάλαια, ἐν ἑκάστῃ ἐπαρχίᾳ γίνεσθαι σύνοδον, ἀπό τῆς ἁγίας τοῦ Πάσχα ἑορτῆς, καί μέχρι συμπληρώσεως τοῦ Ὀκτωβρίου μηνός ἑκάστου ἔτους, κατά τόν τόπον ὃν ὁ τῆς μητροπόλεως, καθά προείρηται, δοκιμάσει ἐπίσκοπος τούς δέ μή συνιόντας ἐπισκόπους, ἐνδημοῦντας ταῖς ἑαυτῶν πόλεσι, καί ταῦτα ἐν ὑγείᾳ διάγοντας, καί πάσης ἀπαραιτήτου καί ἀναγκαίας ἀσχολίας ὄντας ἐλευθέρους, ἀδελφικῶς ἐπιπλήττεσθαι.
Καί οἱ θεῖοι Ἀπόστολοι καί αἱ προλαβοῦσαι σύνοδοι, περί τῶν ἐτησίων τούτων συνόδων κανόνας ἐξέθεντο· καί ἡ σύνοδος δέ αὕτη, ἅπαξ τοῦ ἐνιαυτοῦ γίνεσθαι συνόδους ἐν ταῖς ἐπαρχίαις διετάξατο, ἀνανεοῦσα τούς κειμένους περί αὐτοῦ κανόνας, ὥστε ἐκ παντός τρόπου, ἀντί τοῦ, ἀπαραιτήτως καί ἀπροφασίστως, ἅπαξ τοῦ ἐνιαυτοῦ ἐν ἑκάστῃ ἐπαρχίᾳ γίνεσθαι σύνοδον, διά τάς ἀναφυομένας ἐκκλησιαστικάς αἰτίας· γίνεσθαι δέ ταύτην ἀπό τοῦ Πάσχα μέχρις ὅλου τοῦ Ὀκτωβρίου μηνός· ἐγράφη δέ περί τούτου πλατύτερον ἐν τοῖς προλαβοῦσι κανόσιν. Περί τοῦ πῶς, καί πότε ὀφείλουσιν οἱ ἐπίσκοποι παρά τοῖς πρώτοις αὐτῶν συνέρχεσθαι, ὥστε γίνεσθαι συνόδους, καί λύεσθαι τά ἐκκλησιαστικά ζητήματα, εἴρηται ἐν διαφόροις προλαβοῦσι κανόσιν. Ἀνάγνωθι καί κεφ. η΄, τοῦ η΄ τίτλου τοῦ παρόντος συντάγματος, καί τά ἐν αὐτῷ. Ὁ δέ παρών κανών οὐδέν τι πλέον τῶν ἄλλων φησίν, ἀλλ’ ἤ τό γίνεσθαι ἅπαξ τοῦ ἐνιαυτοῦ τάς συνόδους· ἀνάγνωθι καί τῆς δ΄ συνόδου κανόνα ιθ΄ καί τῆς α΄ συνόδου κανόνα ε΄ καί τῶν ἁγίων Ἀποστόλων κανόνα λζ΄. Εἴποι δέ τις, ὡς, τῶν ἐπισκόπων ἀναγκαζομένων παρά τοῖς μητροπολίταις ἐτησίως συνέρχεσθαι, οἱ μητροπολῖται οὐκ ἀναγκασθήσονται παρά τῷ πατριάρχῃ συνελθεῖν· ἤ γάρ οὗτοι παρά τῷ πατριάρχῃ συνέρχονται, καί συμβαίνει, τάς τῶν ἐπαρχιωτῶν ἐπισκόπων συνόδους ἀπρακτεῖν, ἤ οὐ συνέρχονται, καί αἱ πατριαρχικαί σύνοδοι οὐ γενήσονται· καί ταῦτα μέν ἴσως ἐρεῖ τις. Σύ δέ ἀνάγνωθι ἐπιστατικώτερον τό κ΄ κεφ., τοῦ α΄ τίτλου, τοῦ γ΄ βιβλίου, λέγον ἐν μέρει οὕτω· Κελεύομεν πᾶσι τρόποις, μίαν σύνοδον γίνεσθαι καθ’ ἕκαστον ἔτος ἐν ἑκάστῃ ἐπαρχίᾳ, ἤ τῷ Ἰουνίῳ, ἤ τῷ Σεπτεμβρίῳ μηνί, καί συνιέναι παρά μέν τοῖς μακαριωτάτοις πατριάρχαις ἐκείνους τούς παρ’ αὐτῶν μέν χειροτονουμένους, μή ἔχοντας δέ δίκαιον ἄλλους ἐπισκόπους χειροτονεῖν· παρά δέ τοῖς ὁσιωτάτοις μητροπολίταις ἑκάστης ἐπαρχίας τούς ὑπ’ αὐτῶν χειροτονουμένους. Σημείωσαι οὖν ἀπό ταύτης τῆς νεαρᾶς τήν αἰτίαν, δι’ ἥν λέγονται ἐπαρχιῶται τοῦ πατριάρχου Κωνσταντινουπόλεως, ὁ Δέρκου, ὁ Μεσσήνης, ὁ Παρίου, ὁ Ἄπρου, καί ἄλλοι τινές ἀρχιεπίσκοποι καί μητροπολῖται, μή ἔχοντες ἐπισκόπους· οὗτοι γάρ ἀναγκάζονται καί μόνοι παρά τῷ πατριάρχῃ ἅπαξ τοῦ ἐνιαυτοῦ συνέρχεσθαι, τάς δέ λοιπάς αἰτίας τάς παρά τινων λεγομένας μή παραδέχου. Ἀνάγνωθι καί τό τέλος τοῦ ῥηθέντος κ΄ κεφαλαίου, διοριζομένου ἐσχάτας τιμωρίας ὑφίστασθαι τούς ἄρχοντας, τούς μή καταναγκάζοντας τούς ἐπισκόπους τάς τοιαύτας συνόδους ποιεῖν. Ἐπεί μή δίς δυνατόν, ἅπαξ ἑκάστου ἔτους γινέσθω σύνοδος, μέσον τοῦ Πάσχα καί τοῦ Ὀκτωβρίου μηνός. Διά τάς προσπιπτούσας δυσχερείας τοῖς ἐπισκόποις, καί τάς τῶν βαρβάρων ἐπιδρομάς, τό δίς τοῦ ἔτους γίνεσθαι σύνοδον ὑπό τοῦ παρόντος συνεστάλη κανόνος· καί ὡρίσθη ἅπαξ ἐφ’ ἑκάστῳ ἐνιαυτῷ γίνεσθαι σύνοδον, μεταξύ τοῦ Πάσχα καί τοῦ Ὀκτωβρίου μηνός. Οἱ Πατέρες οὗτοι βεβαιοῦσι μέν καί ἀνανεώνουσι τόν κανόνα τῶν πρό αὐτῶν ἁγίων Πατέρων, τόν προστάζοντα νά γίνωνται καθ’ ἕκαστον χρόνον δύω Σύνοδοι εἰς κάθε ἐπαρχίαν. Ἐπειδή δέ δυσκολεύονται οἱ ἀρχιερεῖς νά συναθροίζωνται δύο φοραῖς τόν χρόνον, διά τάς ἐπιδρομάς καί φόβους τῶν βαρβάρων ἐχθρῶν, καί διά τάς ἄλλας καιρικάς περιστάσεις, ἐξάπαντος καί μέ ἀπαραίτητον τρόπον προστάζουν νά γίνεται σύνοδος Ἐπισκόπων, μίαν φοράν τόν χρόνον εἰς κάθε ἐπαρχίαν, διά νά θεωροῦν καί νά διορθώνουν τάς ἐκκλησιαστικάς ὑποθέσεις ὁποῦ συμβαίνουν∙ ἡ Σύνοδος δέ αὕτη νά γίνεται, κατά τόν καιρόν μέν, τόν ἀπό τοῦ ἁγίου Πάσχα, ἕως τό τέλος τοῦ Ὀκτωβρίου μηνός, κατά τόν τόπον δέ ἐκεῖνον, ὅπου ἤθελεν εὕρει εὔλογον ὁ Μητροπολίτης τῆς κάθε Ἐπαρχίας. Ὅσοι δέ Ἐπίσκοποι εὑρισκόμενοι εἰς τάς ἐπισκοπάς των, καί ὑγιεῖς ὄντες, καί ἐλεύθεροι ἀπό κάθε ἀναγκαίαν φροντίδα, δέν παρουσιάσουν εἰς τήν σύνοδον, οὗτοι νά ἐπιπλήττωνται ἀδελφικῶς. Ἀνάγνωθι καί τόν λζ΄ Ἀποστολ.
