Περί τῶν συνεστιαθέντων ἐν ἐθνικῇ ἑορτῇ, ἐν τόπῳ ἀφωρισμένῳ τοῖς ἐθνικοῖς, ἴδια βρώματα ἐπικομισαμένων, καί φαγόντων, ἔδοξε διετίαν ὑποπεσόντας δεχθῆναι· τό δέ, εἰ χρή μετά τῆς προσφορᾶς ἕκαστον, τῶν ἐπισκόπων ἐστί δοκιμάσαι, καί τόν ἄλλον βίον ἐφ᾽ ἑκάστου ἐξετάσαι.
Εἰ δέ τινες ἐν ἑορτῇ ἐθνικῇ συνεστιάθησαν ἐθνικοῖς καί ἀπίστοις, ἐν τόπῳ ἀφωρισμένῳ τοῖς ἐθνικοῖς, ἐν εἰδωλείῳ τυχόν, ἤ ἄλλῳ τόπῳ, εἰς τελετάς αὐτοῖς τελουμένας ἀνειμένῳ, κᾂν ἴδια βρώματα ἐκόμισαν καί ἔφαγον οἱ πιστοί, δι’ αὐτό μέν τοι τό συνεστιαθῆναι τοῖς ἐθνικοῖς, καί οὕτω δόξαι συνεορτάσαι αὐτοῖς, ἔδοξε τῇ συνόδῳ, διετίαν ὑποπεσεῖν αὐτούς, τοὐτέστι μετά τῶν κατηχουμένων ἵστασθαι, καί σύν αὐτοῖς ἐξιέναι, καί μετά τήν διετίαν δεχθῆναι. Ὅπως δέ χρή ἕκαστον αὐτῶν δεχθῆναι, εἴτε καί εἰς μετάληψιν τῶν ἁγιασμάτων, εἴτε εἰς μόνην τήν μετά τῶν πιστῶν σύστασιν, τῶν ἐπισκόπων ἐστί, φασί, δοκιμάσαι, καί τόν ἄλλον βίον ἑκάστου ἐξετάσαι. Τινές πιστοί εὑρεθέντες ἐν χώραις ἀλλοεθνῶν κατά τινα καιρόν ἑορτῆς ἐθνικῆς συνέφαγον τούτοις ἐν τόπῳ τινί ἀφωρισμένω εἰς τοῦτο αὐτό. Ὅτι δέ οὐκ ἦσαν τά βρώματα ἀπό ἐθνικῶν, ἀλλ’ οἰκεῖα, ἤθελον συντηρηθῆναι ἀκαταιτίατοι. Φασί γοῦν οἱ Πατέρες, ὡς εἰ καί μή ἐμολύνθησαν διά βρωμάτων μυσαρῶν, ἀλλ’ ἐπεί συνανέπεσον μετά ἀπίστων, καί διά κοινῆς τραπέζης, συνεκοινώνησαν ὥσπερ αὐτοῖς ἑορτάζουσι, ἐπιτιμηθήσονται εἰς ὑπόπτωσιν ἐπί διετίαν∙ καί μετά τοῦτο δεχθήσονται κατά δοκιμασίαν τοῦ ἐπισκόπου, εἴτε εἰς μόνην κοινωνίαν, εἴτε καί εἰς ἁγίαν μετάληψιν. Τί δέ; ἐάν μή κατά τόν ἑορτάσιμον καιρόν, ἀλλ’ ἐν ἑτέρᾳ ἡμέρᾳ καί ἐν ἑτέρῳ τόπῳ συνέφαγον μετά τῶν ἀπίστων, ἀνεπιτίμητοι ἔσονται; Λύσις. Οὐδαμῶς∙ καί οὕτω γάρ ἐπιτιμηθήσονται. Εἰ μέν γάρ ἐξ ἀνάγκης συνέφαγον μετά τῶν ἀπίστων, ὡς πρεσβευταί τυχόν ὄντες, ἤ αἰχμάλωτοι, διά μετρίου φαρμάκου θεραπευθήσονται∙ εἰ δέ ἀπό καταφρονήσεως καί ἀδιαφορίας, πλειόνως ἐπιτιμηθήσονται, πλήν οὐ κατ’ ἐκείνους τούς δόξαντας συνεορτάζειν μετά τῶν ἀπίστων. Ὥσπερ πάλιν ἐπέκεινα καί τούτων τιμωρηθήσονται οἱ μή φαγόντες οἰκεία βρώματα, ἀλλά τά τῆς ἐθνικῆς ἑορτῆς. Ταῦτα δέ πάντα, εἰς τήν τοῦ ἐπισκόπου διάκρισιν ἀνηρτήθησαν. Σημείωσαι ταῦτα, πολλά χρησιμεῦσαί σοι ὀφείλοντα εἰς τούς μετά τῶν Ἀγαρηνῶν συμφαγόντας, ἤ ἄλλων ἐθνικῶν. Οἱ Ἴβηρες δέ ἀδιάφορον λέγουσιν εἶναι τό μετά τῶν ὀρθοδόξων καί αἱρετικῶν ἐσθίειν∙ καί πῶς τοῦτο γίνεται, ἀγνοῶ. Ἐάν τις, ἴδια βρώματα ἔχων, συνεστιάθη τοῖς ἔθνεσιν ἐν ταῖς ἑορταῖς αὐτῶν, διετίαν ὑποπιπτέτω. Εἴ τις ἐν ταῖς ἑορταῖς τῶν ἐθνῶν, ταῖς ἐν ἀφωρισμένῳ τινί τόπῳ γινομέναις, συνῆλθε, καί ἴδια βρώματα ἔχων, συνέφαγε μετ’ αὐτῶν, διετίαν μόνην ὑποπιπτέτω∙ εἰ δέ χρή αὐτόν ἔκτοτε εἴτε τῶν εὐχῶν μόνον μετά τῶν πιστῶν κοινωνεῖν, ἤ καί τῶν θείων ἁγιασμάτων μεταλαμβάνειν, παρά τῇ κρίσει ἔσται τοῦ ἐπισκόπου, τόν ἄλλον αὐτοῦ δή τοῦ μετανοοῦντος βίον κατεξετάζοντος. Διορίζει ὁ παρών Κανών, ὅτι ὅσοι Χριστιανοί ἐπῆραν τά φαγητά των, καί ἐπῆγαν εἰς ἑορτήν ἐθνικήν, εἰς τόπον διωρισμένον διά νά κάμνουν τάς τελετάς των οἱ Ἕλληνες, καί συνέφαγον μέ αὐτούς, δύω μέν χρόνους νά ὑποπίπτουν, καί οὕτω νά δέχωνται. Ὁ δέ Ἐπίσκοπος, ἐξετάζων καί τήν προτέραν καί ὑστέραν αὐτῶν ζωήν, θέλει κρίνει εὔλογον, ἤ νά δέχωνται μόνον οὗτοι εἰς τήν μετά τῶν πιστῶν προσευχήν, ἤ καί νά μεταλαμβάνουν μετ’ αὐτῶν τά θεῖα μυστήρια. Ὅρα τόν ιβ΄ τῆς α΄ καί τήν ἐν τῷ τέλει ἰχνογραφίαν τοῦ ναοῦ, καί τόν δ΄ τῆς παρούσης.
