Ἡ ἀδελφομιξία τόν τοῦ φονέως χρόνον ἐξομολογήσεται.
Κανὼν ξζ΄. Ὁ ἀδελφόμικτος, ὡς ὁ φονεύς. Εἰ μέν ἀμφιθαλής ἐστιν ἡ ἀδελφή ᾗ συνεμίγη ὁ ἀδελφός ἐκ τοῦ αὐτοῦ πατρός, καί τῆς αὐτῆς μητρός, συγγεννηθεῖσα αὐτῷ, ἐπί εἰκοσαετίαν, ὡς ὁ ἑκούσιος φονεύς, ἐπιτιμηθήσεται, μετά δέ τό ἀποστῆναι τῆς ἀθεμίτου καί παρανόμου πράξεως. Εἰ δέ ἑτεροθαλής ἐστιν ἡ ἀδελφή ἀπό μόνου πατρός, ἤ ἀπό μόνης μητρός ἐπί τριετίαν προσκλαύσει, ἐπί τριετίαν παραδεχθήσεται εἰς ἀκρόασιν, ἐπί τριετίαν ὑποπεσεῖται, καί τῷ δεκάτῳ ἔτει δεχθήσεται μετά τῶν πιστῶν, καί μετ’ αὐτῶν ἕτερα δύο ἔτη συστάς εἰς εὐχήν, οὕτως ἔκτοτε τῆς τοῦ ἀγαθοῦ κοινωνίας ἀξιωθήσεται, καθὼς ὁ ἑβδομηκοστός πέμπτος κανών διαλαμβάνει. Εἰς τοῦτον μέν τόν κανόνα ὁ Ἅγιος κανονίζει τόν σμίξαντα μέ τήν αὐτοῦ ἀδελφήν, ἀμφιθαλῆ οὖσαν, ἤτοι ἀπό τόν αὐτόν πατέρα, καί μητέρα, ὡς φονέα ἑκούσιον, ἤτοι εἰς εἴκοσι χρόνους, κατά τόν ἀνώνυμον ἑρμηνευτήν τῶν κανόνων.
