Ἡ θεία ἡμῖν Γραφή ἐνετείλατο, ἀπέχεσθαι αἵματος, καί πνικτοῦ, καί πορνείας. Τοῖς οὖν διά τήν λίχνον γαστέρα αἷμα οἱουδήποτε ζώου τέχνῃ τινί κατασκευάζουσιν ἐδώδιμον, καί οὕτω τοῦτο ἐσθίουσι, προσφόρως ἐπιτιμῶμεν. Εἴ τις οὖν ἀπό τοῦ νῦν αἷμα ζώου ἐσθίειν ἐπιχειρήσοι οἱῳδήτινι τρόπῳ, εἰ μέν κληρικός εἴη, καθαιρείσθω· εἰ δέ λαϊκός ἀφοριζέσθω.
Τό αἵματος ἀπέχεσθαι, καί πνικτοῦ, καί πορνείας, ἐν ταῖς Πράξεσι γέγραπται. Τινῶν γάρ λεγόντων, δεῖν τούς πιστεύοντας περιτέμνεσθαι, συνελθόντες οἱ Ἀπόστολοι, καί ὁ ἀδελφόθεος Ἰάκωβος, ἐβουλεύσαντο περί τούτου, καί ἐπεστάλκασι τοῖς πιστοῖς, ἀπέχεσθαι τῶν εἰδωλοθύτων, καί αἵματος, καί πνικτοῦ, καί πορνείας, καί μηδέν πλέον αὐτοῖς ἐπιτίθεσθαι βάρος. Καί ἐν τῇ Γενέσει δέ διατέτακται· Τό κρέας ἐν αἵματι ψυχῆς οὐ φάγεσθε. Τῇ θείᾳ τοίνυν Γραφῇ καί οἱ θεῖοι Πατέρες ἑπόμενοι, ἐπεί ἔμαθόν τινας μεθόδους τισί τό αἷμα τῶν σφαττομένων ζώων ποιοῦντας ἐδώδιμον, καί ἐσθίοντας αὐτό, διά τοῦ κανόνος τούτου κεκωλύκασι τό τοιοῦτόν τι ποιεῖν, ἐπιτιμήσαντες τοῖς τοιοῦτόν τι ποιοῦσιν, εἰ μέν κληρικοί εἶεν, καθαίρεσιν· εἰ δέ λαϊκοί, ἀφορισμόν. Γέγραπται ἐν ταῖς Πράξεσι τῶν Ἀποστόλων, μή ἐσθίειν ἡμᾶς οἱονδηποτοῦν αἷμα, ἤ ζῶον πνικτόν· ἀπέχεσθαι δέ καί πορνείας· καί ὁ Μωσαϊκός δέ νόμος παρακελεύεται· Αἷμα οὐ φάγεσθε. Ἐπεί οὖν τινες αἷμα μέν οὐκ ἤσθιον, ἐποίουν δέ τινα ἐδώδιμα ἔκ τε ἄλλων καί ἐξ αἱμάτων, καί ἔλεγον φυλάττειν τά τῆς θείας Γραφῆς, ὅτι οὐκ ἤσθιον ἀμέσως αἷμα, ὥρισαν οἱ ἅγιοι Πατέρες, τήν τοιαύτην περιγραφήν τῆς θείας νομοθεσίας σχολάσαι· καί τόν καθ’ οἱονδήτινα λόγον, ἤ τέχνην, φαγόντα αἷμα ζώου τινός, κληρικόν μέν ὄντα, καθαιρεῖσθαι· λαϊκόν δέ, ἀφορίζεσθαι· καί ὁ μέν κανών ταῦτα. Οἱ δέ Λατῖνοι ἀδιαφόρως ἐσθίουσι τά πνικτά· ἀλλά καί οἱ Ἀνδριανουπολῖται, ὡς ἀκούω, τοῖς αἵμασι τῶν ζώων χρῶνται μετά ἐδωδίμων τινῶν. Ζήτει καί τήν νή΄ νεαράν τοῦ βασιλέως κυροῦ Λέοντος τοῦ φιλοσόφου, διοριζομένην, τούς μέν πωλοῦντας, ἤ ἐσθίοντας εἶδος οἱονδηποτοῦν αἱματηρόν, δημεύεσθαι καί αἰκίζεσθαι, καί διά τῆς ἐν χρῷ κουρᾶς τιμωρεῖσθαι, καί ἀειφυγίᾳ κατακρίνεσθαι· τούς δέ μή τά τοιαῦτα διεκδικοῦντας ἄρχοντας, δέκα λιτρῶν χρυσίου προστίμῳ εὐθύνεσθαι. Κληρικός αἷμα ἐσθίων καθαιρεῖται, λαϊκός δέ, ἀφορίζεται. Σαφής. Προστάζει ὁ παρών Κανών κᾀνένας Χριστιανός νά μή τρώγῃ αἷμα κᾀνενός ζώου, μέ ὁποιανδήποτε τέχνην καί τρόπον ἤθελε κατασκευασθῇ, ἤ καί μέ ἄλλα φαγητά ἑνωθῇ, εἴτε σουντζούκια ταῦτα εἶναι, εἴτε ἄλλα τινά. Ἐπειδή καί ἡ θεία γραφή ἡ παλαιά, καί μάλιστα ἡ νέα, ἐμπόδισε ῥητῶς νά ἀπέχουσιν οἱ Χριστιανοί ἀπό τό αἷμα, ἀπό τά πνικτά, καί ἀπό τήν πορνείαν (καί εἰδωλόθυτα)∙ ὅποιος δέ ἤθελε φάγει τοῦτο, Κληρικός μέν ὤν, ἂς καθῄρεται, Λαϊκός δέ, ἂς ἀφορίζεται∙ ἀνάγνωθι καί τόν ξγ΄ Ἀποστολικόν.
