Ὁ γοητείαν ἤ φαρμακείαν ἐξαγορεύων τόν τοῦ φονέως χρόνον ἐξομολογήσεται, οὕτως οἰκονομουμένος, ὡς ὁ ἐν ἐκείνῳ τῷ ἁμαρτήματι ἑαυτόν ἐλέγξας.
Γοητεία μέν ἐστι τό δι’ ἐπῳδῶν, καί ἐπικλήσεως δαιμόνων ποιῆσαί τινα εἰς βλάβην ἑτέρων∙ οἷον εἰς πάρεσιν μελῶν, καί εἰς χρονίαν, ἤ καί διά βίου ὅλου κατάκλισιν, καί εἰς ἕτερα ὅμοια∙ φαρμακεία δέ, τό διά φαρμάκων δηλητηρίων, ἤ τῶν φρενῶν ἐξιστᾷν τινος, ὅπερ καί ὁ ὑοσκύαμος δύναται∙ βοτάνη δ᾽ ἐστίν οὗτος, ἧς τό σπέρμα ὀλέθριον, ἤ ἄλλως βλάπτον. Εἰκότως δέ κατά τούς φονεῖς οὗτοι ἐπιτιμῶνται∙ ὅτι αἱ μέν γοητεῖαι, καί ἐπικλήσεις δαιμόνων ἔχουσιν∙ αἱ δέ φαρμακεῖαι ἤ ἀναιροῦσιν, ἤ τῶν φρενῶν ἐξιστῶσι, καί εὐκταῖον τόν θάνατον ποιοῦσι τῷ πάσχοντι, εἴ ποτε ἀνανήψει, εἰ μή ἐκείνῳ, ἀλλά τοῖς γε προσήκουσι τῷ ἀνθρώπῳ. Φονέως δέ χρόνον τοῦ ἑκούσιον τολμήσαντος φόνον φησίν, ἤγουν εἰκοσαετίαν. Γοητεία μέν ἐστι, τό δι’ ἐπῳδῶν καί δι᾿ ἐπικλήσεως δαιμόνων ποιῆσαί τινα πρᾶξιν οἱανδήτινα∙ φαρμακεία δέ, τό διά φαρμάκων δηλητηρίων συσκευάσαι τι βρώσιμον ἤ πόσιμον, καί φαρμακεῦσαι ἄνθρωπον∙ καί ἀνάγνωθι τό κ΄ κεφ., τοῦ ιγ΄ τίτλου τοῦ παρόντος συντάγματος, καί τά ἐν αὐτῷ∙ καί τό κε΄ κεφ., τοῦ θ΄ τίτλου τοῦ παρόντος συντάγματος, καί τά ἐν αὐτῷ. Ὁ γόης, καί ὁ φαρμακός, ὡς φονεύων. Τό τοῦ ἑκουσίου φονέως ἐπιτίμιον ἐπιγνώσονται οὗτοι. Τόν γόητα, καί φαρμακόν παρομοίως μέ τόν ἑκουσίως φονεύσαντα ὁ παρών κανών ἐπιτιμᾷ. Ὅρα καί τόν ξα΄ τῆς στ΄.
