Κἀκεῖνο δεῖ αἰτῆσαι, ἵνα ὁρίσαι καταξιώσωσιν, ὥστε κληρικόν οἱασδήποτε τιμῆς τυγχάνοντα, ἐφ᾽ οἱῳδήποτε ἐγκλήματι τῇ τῶν ἐπισκόπων κρίσει καταδικασθέντα, μή ἐξεῖναι τόν αὐτόν, εἴτε παρά τῆς ἐκκλησίας ἧς ὑπῆρχεν, εἴτε παρ᾽ οἱουδήποτε ἀνθρώπου διεκδικεῖσθαι, ποινῆς ἐπί τούτῳ παρεντεθείσης ζημίας χρημάτων τε καί τιμῆς, ὅπως μηδέ κεῖραν μηδέ φύσιν ἀπολογητέαν εἶναι κελεύσωσι.
ᾜτησαν οἱ Πατέρες ὁρισθῆναι καί τό μηδένα κληρικόν καταδικασθέντα παρά τοῦ ἐπισκόπου αὐτοῦ ἐπί τινι ἐγκλήματι διεκδικεῖσθαι ἤ παρά τῆς ἐκκλησίας, ἧς ὑπῆρχε κληρικός, ἤ παρά τινος ἀνθρώπου, δυνάστου τυχόν, καί ζημίαν ἠξίωσαν κατά τοῦ ἐκδικοῦντος αὐτόν ὁρισθῆναι καί εἰς χρήματα, καί εἰς τιμήν∙ ὥστε καί χρήματα τόν τοῦτο ποιεῖν ἐπιχειροῦντα ζημιοῦν, καί εἰς τήν τιμήν αὐτοῦ κινδυνεύειν ἀτιμούμενον∙ καί μήτε ἡλικίαν τινά προβάλλεσθαι εἰς ὠφέλειαν, τυχόν, ὅτι νέος ἦν ὁ ποιήσας τοῦτο, ἤ γέρων πάνυ, καί δέον αὐτόν συγγνωσθῆναι διά τήν ἡλικίαν, (κεῖρα γάρ ἡλικία ἐστίν, ὡς πολλαχοῦ εἴρηται), μήτε διά τήν φύσιν, οἷον, ὅτι γυνή ἦν ἡ τοῦτο ποιήσασα∙ τό δέ διεκδικεῖσθαι ἐνταῦθα, οὐχί τό ἀντιλαμβάνεσθαι τοῦ καταδικασθέντος ἐστί, λέγοντος ἀδικεῖσθαι, καί ζητοῦντος ἔκκλητον ἴσως∙ εἰ γάρ τοῦτο εἴποι τις, πολλοῖς κανόσιν ἐναντιωθήσεται, τοῖς διδοῦσι τοῖς κληρικοῖς ἔκκλητον αἰτιωμένοις τάς ψήφους τῶν ἐπισκόπων αὐτῶν∙ ἀλλά τό, δικαίως τοῦ κληρικοῦ καταδικασθέντος, κωλύει τινά ἐκβιβασθῆναι τήν ψῆφον τοῦ ἐπισκόπου χειρί χρώμενον. Κληρικοί τινες καταδικασθέντες ἐπί ἐγκληματικαῖς αἰτιάσεσι, καί μηδέ βοήθειαν ἔχοντες ἐκκλήτου, (οὕτω γάρ ἐκληπτέον τά τοῦ κανόνος), πάλιν ὤχλουν ἀποκαταστῆναι. Ἤρεσε γοῦν τοῖς Πατράσιν ὑπομνησθῆναι τούς βασιλεῖς, ἵνα ὁρίσωσιν ὑποκεῖσθαι ποινῇ χρηματικῇ καί ἀφαιρέσει τιμῆς τούς ἐκδικοῦντας τούτους, ἐκκλησιαστικούς ἤ καί ἑτέρους, κᾂν οἵας ὦσι κείρας, ἤγουν ἡλικίας, ἤ καί φύσεως. Τήν δέ παροῦσαν ἑρμηνείαν οὐκ ἐγράψαμεν πρός πλάτος, καί ταῦτα τῶν ἐν τῷ κανόνι ἀξιοζητήτων ὄντων οὐ δι’ ἕτερόν τι, ἀλλ’ ἤ διά τό μή εἶναι θέσπισμα τά ἐν αὐτῷ, συμβουλήν δέ μόνην χάριν τοῦ ὑπομνησθῆναι τούς βασιλεῖς περί τῶν ἐν αὐτῷ, καί ὁρισμόν ἐξενεχθῆναι τοῦ ποιητέου. Κληρικός ἐπισκόπου κρίσει καταδικασθείς, παρά μηδένός ἐκδικείσθω. Ὁ καταδικασθείς ἐπ’ ἐγκλήμασι παρ’ ἐπισκόπου κληρικός, εἰ μέν οἴεται ἀδικεῖσθαι, ἐκκαλείσθω, αὐθεντικῶς, δέ μετ’ ἐξουσίας μή παρά τινος ἐκδικείσθω. *Στο Πηδάλιο, ο 62ος κανόνας αντιστοιχεί στον 71ο κανόνα (αρίθμηση Πηδαλίου). Ερμηνεία. Ζητεῖ μέ τόν κανόνα τοῦτον ἡ σύνοδος, ἵνα προστάξωσιν οἱ Βασιλεῖς νά μήν ἔχῃ ἄδειαν νά διαφεντεύῃ, οὔτε ἡ ἐκκλησία του, οὔτε ἄλλος τις ἄνθρωπος δυνάστης τυχόν, τόν οἱονδήτινα Κληρικόν ὁποῦ ἤθελε καταδικασθῆ ἀπό τούς Ἐπισκόπους διά κᾀνένα του ἔγκλημα ἄξιον καταδίκης,1 καί ὅτι ὅποιος τοῦτο ἤθελε κάμει, νά λαμβάνῃ ποινήν, ζημίαν χρημάτων, καί ἔκπτωσιν τῆς τιμῆς καί τοῦ ἀξιώματός του, καί νά μήν ἔχῃ ἀπολογίαν, ἤτοι νά μήν ὠφελῆται μήτε ἀπό τήν ἡλικίαν του, ὅτι εἶναι τυχόν γέρων, ἤ νέος, μήτε ἀπό τήν φύσιν, ὅτι εἶναι τυχόν ἄνδρας ἤ γυνή, ἤ ὑγιής, ἤ κατά φύσιν ἀσθενής. Ὅρα καί τόν κη΄ Ἀποστολικόν. 1Ὁ γάρ τοιοῦτος οὐδέ βοήθειαν ἔχει ἐκκλήτου εἰς ἄλλο κριτήριον κατά τόν Βαλσαμῶνα.
