Τοῦ Ἀποστόλου βοῶντος, ὅτι ὁ κολλώμενος τῷ Κυρίῳ ἓν πνεῦμά ἐστι, πρόδηλον, ὡς καί ὁ τῷ ἐναντίῳ ἑαυτόν οἰκειῶν, ἕν γίνεται τῇ πρός αὐτόν συναφείᾳ. Τούς τοίνυν δαιμονᾷν ὑποκρινομένους, καί τρόπων φαυλότητι προσποιητῶς τά ἐκείνων σχηματιζομένους, ἔδοξε τρόπῳ ἐπιτιμᾶσθαι παντί, καί τοιαύταις αὐτούς σκληραγωγίαις, καί πόνοις ὑποβάλλειν, οἷς ἂν οἱ ἀληθῶς δαιμονῶντες πρός ἀπαλλαγήν τῆς τοῦ δαίμονος ἐνεργείας, ἀξίως ὑποβάλλοιντο.
Τινές προσποιούμενοι δαιμονᾷν, εἰς πόρον κέρδους τῇ ὑποκρίσει ταύτῃ ἐκέχρηντο, ἤ καί νῦν κέχρηνται. Τοῦτο κωλύει ὁ κανών οὗτος, καί τούς σχηματιζομένους τοιαῦτα, ἐπιτιμᾶσθαι ὁρίζει· καί τούς σχηματιζομένους τοιαῦτα, ἐπιτιμᾶσθαι ὁρίζει· καί οὐχ ἁπλῶς ἐπιτιμᾶσθαι, ἀλλά βαρύτερον, καί σκληραγωγίαις αὐτούς, καί πόνοις ὑποβάλλεσθαι τοιούτοις, οἵοις ἄν οἱ ἀληθῶς δαιμονῶντες ὑποβληθεῖεν, ἴν’ ἀπαλλαγεῖεν τοῦ δαίμονος. Λέγει γάρ, ὅτι, διά τρόπων φαυλότητα τῷ δαίμονι προσοικειοῦντες ἑαυτούς, ἕν γίνονται τῇ πρός αὐτόν συναφείᾳ· καί ἐπάγει μαρτυρίαν ἐκ τοῦ μεγάλου Παύλου λέγοντος· Ὁ κολλώμενος τῷ Κυρίῳ ἕν πνεῦμά ἐστιν. Τούς σχηματιζομένους δαιμονᾷν διά πορισμόν κέρδους, καί κηρύσσοντας μετά φαύλου συνειδότος σατανικοῦ δαιμονιώδη τινά, κατά τάς τῶν Ἑλλήνων προφήτιδας, ὁ κανών ἐπιτιμᾶσθαι ὁρίζει, ἤγουν τιμωρεῖσθαι, καί σκληραγωγίαις, καί πόνοις ὑποβάλλεσθαι τοιούτοις, οἷς ἄν οἱ ἀληθῶς δαιμονῶντες ὑποβληθεῖεν, ἵνα ἁπαλλαγεῖεν τοῦ δαίμονος. Φησί δέ, καί τήν προσποίησιν αὐτῶν τούς δαίμονας οἰκειοῦσθαι, καθώς τοῦτό φησι καί ὁ μέγας Παῦλος, λέγων· Ὁ κολλώμενος τῷ Κυρίῳ ἕν πνεῦμά ἐστιν, ὡς εἶναι δοῦλον καί τόν κολλώμενον τῷ Σατανᾷ, καί τόν τά αὐτοῦ ἔργα ὑποκρινόμενον ἕν σῶμα γίνεσθαι μετ’ αὐτοῦ· καί τά μέν τοῦ κανόνος τοιαῦτα. Ἐγώ δέ βλέπων πολλούς τοιούτους τάς πόλεις περιερχομένους, καί μή κολαζομένους, ἀλλά καί ὡς ἡγιασμένους ἀγκαλιζομένους παρά τινων, ζητῶ μαθεῖν τήν αἰτίαν, καί ἐξαιτῶ τήν διόρθωσιν. Τόν μέν τοι Σταυράκιον ἐκεῖνον τόν Ὀξεοβάφον, τόν ὡς ἀληθῶς δίκαιον, ὑποκρινόμενον τήν διά Θεόν μωρίαν διά τούς ἀπατεῶνας, μετά τῶν ὑποκριτῶν ἔθεμην κατά ἄγνοιαν. Παρομοίως δ’ ἐμοί καί ἕτεροι ἴσως ἐκριματίσθησαν. Ἔδει οὖν τά τοιαῦτα κωλυθῆναι κατά τόν παρόντα κανόνα, ἵνα μή καί οἱ ἀγαθοί διά τούς φαύλους ἐπιτιμῶνται. Πολλοί γάρ εἰσι τρόποι σωτηρίας ψυχῆς· καί δύναταί τις δι’ αὐτῶν σωθῆναι, σκανδάλου δίχα παντός. Ταῦτα δέ λέγω οὐκ οἴκοθεν, ἀλλ’ ἐξ ἀφηγήσεως καλῶν ἀνθρώπων, πλασαμένων μέν τήν τοιαύτην θεάρεστον δῆθεν διαγωγήν, καταγνόντων δέ ταύτης ὡς ἐπωλέθρου, καί καταγούσης εἰς σατανικήν μερίδα. Διά τοι τοῦτο καί διάφοροι ἁγιώτατοι πατριάρχαι, πολλούς προσκαθημένους μετά ἁλύσεων ἐν τῷ ναῷ τοῦ ἁγίου μεγαλομάρτυρος Νικήτα, καί ἑτέρους τάς τριόδους περιερχομένους, καί προσποιουμένους δαιμονᾷν, κατέσχον μετ’ αὐθεντίας, καί εἰς δημοσίας φρουράς κατέκλεισαν ἀκολούθως τῷ κανόνι. Εἴ τις ὑποκρίνεται δαιμονᾷν, τά τῶν δαιμονώντων ἐπιτίμια ὑποστήσεται. Εἰ ὁ κολλώμενος τῷ Κυρίῳ, κατά τόν Ἀπόστολον, ἕν πνεῦμά ἐστι, πρόδηλον, ὡς ὅ τῷ διαβόλῳ ἑαυτόν οἰκειῶν, ἕν γίνεται τῇ πρός αὐτόν συναφείᾳ. Διά τοῦτο, τόν ὑποκρινόμενον δαιμονᾷν, καί τά ἐκείνων πράττειν σχηματιζόμενον, τοιαύταις αὐτόν σκληραγωγίαις ὑποβάλλει καί πόνοις, ὁποίους ἄν καί τόν ἀληθῶς δαιμονῶντα πρός ἀπαλλαγήν τῆς τοῦ δαίμονος ἐνεργείας. Μερικοί διά φαυλότητα γνώμης, καί πορισμόν κέρδους, ὑποκρίνονται ὅτι ἔχουσι δαιμόνιον, καί τά τῶν δαιμονιζομένων σχήματα, καί ἄτακτα κινήματα κατά προσποίησιν κάμνουσι, περιερχόμενοι τάς πόλεις, ταραχῆς, καί θεάτρου εἰς τούς ἀνθρώπους γινόμενοι αἴτιοι. Ὅθεν ὁ παρών Κανών προστάζει νά ἐπιτιμῶνται οἱ τοιοῦτοι μέ κάθε τρόπον, καί εἰς τοιαύτας, καί τοσαύτας σκληραγωγίας, καί πόνους νά ὑποπίπτωσιν, εἰς οἷας, καί ὅσας ὑποπίπτουν οἱ κατά ἀλήθειαν ὄντες δαιμονισμένοι, διά νά ἐλευθερωθοῦν ἀπό τό δαιμόνιον μέ αὐτάς. Μέ τό ὁποῖον καί οὗτοι οἱ καθ’ ὑπόκρισιν δαιμονιζόμενοι οἰκειώθησαν, καί τό ἓν ἔγιναν μέ αὐτούς, καθὼς καί ὁ κολλώμενος, καί οἰκειούμενος μέ τόν Κύριον, ἓν πνεῦμα γίνεται μέ αὐτόν∙ καθὼς λέγει ὁ Παῦλος∙ ὁ δέ Βαλσαμών λέγει, ὅτι οἱ τοιοῦτοι κατά διαφόρους καιρούς μέ ἁλυσίδας ἐδέθησαν καί εἰς φυλακάς κατεκλείσθησαν ἀπό πολλούς Πατριάρχας, καί Ἀρχιερεῖς∙ ὅρα καί τόν οθ΄ Ἀποστολικόν.
