Ἐπειδή παρά τοῖς ἀποστολικοῖς κανόσιν εἴρηται, τῶν εἰς κλῆρον προαγομένων ἀγάμων, μόνους ἀναγνώστας, καί ψάλτας γαμεῖν καί ἡμεῖς τοῦτο παραφυλάττοντες, ὁρίζομεν ἀπό τοῦ νῦν μηδαμῶς ὑποδιάκονον, ἤ διάκονον, ἤ πρεσβύτερον, μετά τήν ἐπ᾿ αὐτῷ χειροτονίαν, ἔχειν ἄδειαν, γαμικόν ἑαυτῷ συνιστᾷν συνοικέσιον. Εἰ δέ τοῦτο τολμήσοι ποιῆσαι, καθαιρείσθω. Εἰ δέ βούλοιτό τις τῶν εἰς κλῆρον προερχομένων, γάμου νόμῳ συνάπτεσθαι γυναικί, πρό τῆς τοῦ ὑποδιακόνου, ἤ διακόνου, ἤ πρεσβυτέρου χειροτονίας τοῦτο πραττέτω.
Ὁ κστ΄ ἀποστολικός κανών περί τούτου θεσμοθετεῖ, ᾧ ἑπόμενοι καί οἱ τῆς συνόδου ταύτης τά αὐτά διατάττονται, τῶν κληρικῶν μετά τήν εἰς κλῆρον καταταγήν μόνους ἀναγνώστας, καί ψάλτας, νομίμους γάμους συναλλάσσειν ὁρίζοντες, οὐ μέν τοι πρεσβυτέρους ἤ διακόνους, οὐδέ μήν ὑποδιακόνους. Τούτους γάρ, πρό τῆς χειροτονίας λαμβάνειν γυναῖκας ἐφίησιν ὁ κανών, μετά δέ τήν χειροτονίαν σωφρονεῖν ἐπιτάσσει, ἤ πρός γάμον ἐκκλίναντας, καθαιρεῖσθαι. Ὁ κστ΄ ἀποστολικός κανών διορίζεται, μόνους ἀναγνώστας, καί ψάλτας, νομίμους συναλλάττειν γάμους· περί δέ τῶν ἄλλων κληρικῶν οὐδέν τί φησί. Καί διά τοῦτο πλατύνοντες ἀκολούθως τούτῳ τήν διδασκαλίαν οἱ ἅγιοι Πατέρες, διορίζονται ἐνταῦθα, ἀναγνώστας μέν καί ψάλτας γαμεῖν, ἕτερον δέ τινα παρά τούτους, ἤγουν ὑποδιάκονον, ἤ διάκονον, ἤ πρεσβύτερον, μετά τήν χειροτονίαν μή λαμβάνειν νόμιμον γυναῖκα, ἤ μήν ἐκ παραβασίας τοῦ κανόνος καθαιρεῖσθαι. Ὅπως δέ διάγουσιν οὗτοι, παραιτούμενοι τήν χειροτονίαν, καί γυναῖκας λαμβάνοντες, μαθήσῃ ἀπό τῆς οθ΄ νεαρᾶς τοῦ βασιλέως κυρίου Λέοντος τοῦ σοφοῦ, λεγούσης ἐν μέρει ταῦτα ῥητῶς· Οὐκ ἀποδέχομαι οὖν τῆς προαιρέσεως τόν παλαιόν νομοθέτην, ὅς βούλεται πρεσβύτερον, ἤ διάκονον, ἤ ὑποδιάκονον μετά τήν ἐπ’ αὐτῷ χειροθεσίαν συναφθέντα γυναικί, παντελῶς τοῦ τοιούτου ὑπεξίστασθαι σχήματος, καί πρός τόν λαϊκόν βίον ἐπαναστρέφεσθαι, ἀκυροῦμεν τό δόγμα· θεσπίζομεν δέ μόνῃ τῇ ὑποχωρήσει τῆς τάξεως, ἐφ’ ᾗ πρό τοῦ γάμου ἐγνωρίζοντο, ἀρκεῖσθαι τήν δίκην αὐτοῖς· τοῦ δέ κληρικοῦ σχήματος, καί τῆς ἄλλης ἐν ταῖς ἐκκλησίαις ὑπηρεσίας, ἧς ἐφάπτεσθαι οὐκ ἀθέμιτον, μή παντάπασιν τήν ἀλλοτρίωσιν καταδικάζεσθαι. Ἔστι δέ ὁ παρά τῆς τοιαύτης νεαρᾶς ἀναιρεθείς νόμος κεφ. κη΄, τοῦ α΄ τίτλου, τοῦ γ΄ βιβλίου τῶν βασιλικῶν, κεφ. ὅν κζ΄ τῆς ρκγ΄ Ἰουστινιανείου νεαρᾶς. Ὁ χειροτονηθείς, εἰ ζεύγνυται, καθαιρεῖται· εἰ γάρ βούλοιτο, προζευχθῆναι ὀφείλει. Ὁ μέν δέκατος κανών τῆς ἐν Ἀγκύρᾳ συνόδου προστάττει, τόν μέλλοντα γενέσθαι πρεσβύτερον, ἤ διάκονον, καί προμαρτυράμενον, ἐν τῷ γίνεσθαι, μή δύνασθαι μένειν ἄγαμον, ἀλλά λαβεῖν ἐθέλειν γυναῖκα, καί μετά τήν χειροτονίαν εἰς γάμον ἔρχεσθαι, καί ἐν τῇ ἰδίᾳ μένειν ὑπηρεσίᾳ. Ὁ δέ παρών κανών τόν τοιοῦτον ἀνατρέπει κανόνα, καί παντελῶς ἀπείργει μετά τήν χειροτονίαν τόν πρεσβύτερον, τόν διάκονον, καί τόν ὑποδιάκονον, γαμικόν ἑαυτῷ συνιστᾷν συνοικέσιον, τῷ εἰκοστῷ ἕκτῳ Ἀποστολικῷ κανόνι ἑπόμενος· καί διορίζεται, τόν μετά τήν χειροτονίαν τοῦτο τολμήσαντα ποιῆσαι, καθαιρεῖσθαι· διδούς ἄδειαν ἑκάστῳ πρό τῆς χειροτονίας γαμικῷ νόμῳ συνάπτεσθαι γυναικί. Ἐπειδή ὁ κστ΄ τῶν ἁγίων Ἀποστόλων Κανών διορίζεται, ὅτι μόνοι οἱ ἀναγνῶσται καί ψάλται νά ὑπανδρεύωνται, ἀφ’ οὗ χειροθετηθοῦν. Τοῦτον καί οἱ Πατέρες τῆς Συνόδου ταύτης ἐπικυροῦντες διά τοῦ παρόντος, ὁρίζουσιν, ἀπό τοῦ νῦν καί εἰς τό ἑξῆς κᾀνένας Ὑποδιάκονος, ἤ Διάκονος, ἤ Πρεσβύτερος ἀφ’ οὗ χειροτονηθῇ, νά μήν ἔχῃ ἄδειαν νά ὑπανδρεύεται. Εἰ δέ καί κάμῃ τοῦτο, νά καθῄρεται,1 εἰ δέ θέλοι τινάς ἐκ τούτων νά ὑπανδρευθῇ, ἂς ὑπανδρεύεται πρό τῆς χειροτονίας τοῦ Ὑποδιακόνου, Διακόνου, καί Πρεσβυτέρου. 1Δι’ ὁ τόσον ἡ β΄ διάταξις τοῦ α΄ τίτλ. τῶν νεαρῶν (Φώτ. τίτλ. θ΄, κεφ. κη΄) θεσπίζει ὅτι ὁ χειροτονῶν ἄγαμον, πρέπει νά τόν ἐρωτᾷ, ἂν δύναται νά ζήσῃ μέ σωφροσύνην, καί παρθενίαν. Καί ὅτι, νά ἐκβάλλεται τῆς ἐπισκοπῆς, ὅποιος Ἐπίσκοπος δώσῃ ἄδειαν εἰς Ὑποδιάκονον ἤ Διάκονον νά ὑπανδρευθῇ μετά τήν χειροτονίαν, ὅσον καί ἡ στ΄ νεαρά Λέοντος προσθέτει, ὅτι, ἂν στέρξῃ εἰς τήν ἐρώτησιν τοῦ Ἀρχιερέως ὁ ὑποψήφιος, νά χειροτονῆται. Ὁ δέ μετά τήν χειροτονίαν δούς ἄδειαν νά ὑπανδρευθῇ Διάκονος, νά καθῄρεται. Ἡ δέ μδ΄ διάταξις τοῦ γ΄ τίτλ. θεσπίζει, ὅτι τά παιδία ὁποῦ γεννήσουν οἱ μετά τήν χειροτονίαν ὑπανδρευθέντες Ἱερεῖς, Διάκονοι, καί Ὑποδιάκονοι, νά μή λογίζωνται, οὔτε ὡς φυσικά παιδία, οὔτε ὡς νόθα. Ἀλλ’ οὔτε νά ἠμποροῦν νά λάβουν τι ἀπό τούς τοιούτους πατέρας των, ἤ ὡς κληρονομίαν, ἤ ὡς δωρεάν, ἤ ἐσχηματισμένον δάνειον, ἤ ἄλλην τινά ἐνοχήν, οὔτε αὐτά, οὔτε αἱ μητέρες των, ἀλλά πᾶσαν τήν περιουσίαν αὐτῶν νά λαμβάνῃ ἡ κατ’ αὐτούς ἐκκλησία. Οἱ τοιοῦτοι δέ παράνομοι, ἀφ’ οὗ γυμνωθοῦν τῆς ἱερωσύνης, οὔτε εἰς ἀξίωμα κοσμικόν νά ἀναβιβάζωνται, ἤ στρατείαν. Ἀλλά νά ἀπεργοῦν ὅλην των τήν ζωήν ἰδιῶται καί εὐτελεῖς (Φώτ. αὐτόθ.). Διατί δέ οὗτοι δέν ἠμποροῦν μετά τήν χειροτονίαν νά ὑπανδρευθοῦν; λέγει τήν αἰτίαν ἡ τρίτη νεαρά Λέοντος τοῦ σοφοῦ. Οὕτω διορίζονται. Δέν εἶναι ἄξιον καί πρέπον αὐτοί ἀφ’ οὗ ὑψωθοῦν εἰς τήν πνευματικήν ἀνάβασιν τῆς ἱερωσύνης ἀπό τήν σαρκικήν ταπεινότητα τοῦ γάμου, νά γυρίζουν πάλιν εἰς αὐτήν. Ἀλλά μάλιστα τό ἐναντίον πρέπει νά γίνεται. Ἤγουν ὕστερα ἀπό τήν σαρκικήν ταπεινότητα τοῦ γάμου (ἤτοι ἀφ’ οὗ ὑπανδρευθοῦν) νά ἀναβαίνουν εἰς τήν ὑψηλήν τῆς θείας ἱερωσύνης ἀνάβασιν. Οἱ δέ μή οὕτω ποιοῦντες, καθαιρεθήσονται. (Ὅρα ταῦτα ἀποκρ. λστ΄ Βαλσαμῶνος σελ. 381 τῆς Γιοῦρ.). Σημείωσαι δέ πρός τούτοις τό αὐστηρότερον, ὅτι ἡ ζ΄ καί η΄ νεαρά τοῦ Λέοντος προστάζουν, καί στανικῶς νά φοροῦν τό σχῆμα ἐκεῖνοι οἱ κληρικοί καί μοναχοί ὁποῦ ῥίψουν τό σχῆμα, καί γίνουν Λαϊκοί.
