Ὁ ἀκουσίως φονεύσας ἐν δέκα ἔτεσιν ἀκοινώνητος ἔσται τῶν ἁγιασμάτων, οἰκονομηθήσεται δέ τά δέκα ἔτη ἐπ᾿ αὐτῷ οὕτω· δύο μέν ἔτη προσκλαύσει, τρία δέ ἔτη ἐν ἀκροωμένοις διατελέσει· ἐν τέσσαρσιν ὑποπίπτων· καί ἐν ἐνιαυτῷ συσταθήσεται μόνον, καί τῷ ἑξῆς εἰς τά ἅγια δεχθήσεται.
Ἐν εἴκοσιν ἐνιαυτοῖς τόν ἑκουσίως φονεύσαντα, καί εἰς μετάνοιαν ἐλθόντα ἀφορίζει οὗτος ὁ ἅγιος∙ ἐν δέκα δέ τόν ἀκουσίως ἀνελόντα∙ καί ἑξῆς ἐπ᾿ ἀμφοτέροις ἑκάστῳ τόπῳ ἐπιτιμίου ὁρίζει καιρόν ἰδιαίτατον. Οἱ παρόντες δύο κανόνες ὑποτυποῦσιν, ὅπως ὀφείλουσιν ἐπιτιμᾶσθαι οἱ ποιήσαντες ἑκουσίους φόνους καί ἀκουσίους∙ ὀρίζουσι δέ καί τούς τρόπους τῶν ἐπιτιμίων. Κανὼν νστ΄. Ὁ ἑκούσιος φονευτής εἰκοσαετίαν ὑποπιπτέτω∙ ὁ ἀκούσιος, δεκαετίαν∙ ὁ μοιχός, πεντεκαιδεκαετίαν ὁ πόρνος, ἑπταετίαν∙ αἱ παραπίπτουσαι μετά τήν ὁμολογίαν παρθένοι, πεντεκαιδεκαετίαν. Ὁ ἑκουσίως φονεύσας, μετά δέ τοῦτο μεταμεληθείς, εἴκοσιν ἔτεσιν ἀκοινώνητός ἐστι τοῦ ἁγιάσματος∙ τά δέ εἴκοσιν ἔτη οὕτως οἰκονομηθήσεται ἐπ᾽ αὐτῷ∙ ἐν τέσσαρσιν ἔτεσιν ὀφείλει προσκλαίειν ἔξω τῆς θύρας ἑστὼς τοῦ εὐκτηρίου οἴκου, καί τῶν εἰσιόντων πιστῶν δεόμενος εὐχήν ὑπέρ αὐτοῦ ποιεῖσθαι, ἐξαγορεύων τήν ἰδίαν παρανομίαν∙ μετά δέ ταῦτα τά τέσσαρα ἔτη, εἰς τούς ἀκροωμένους δεχθήσεται, καί ἐν πέντε ἔτεσι μετ᾽ αὐτῶν ἐξελεύσεται∙ ἐν ἑπτά ἔτεσι μετά τῶν ἐν ὑποπτώσει προσευχομένων ἐξελεύσεται∙ ἐν τέσσαρσι συστήσεται μόνον τοῖς πιστοῖς, προσφορᾶς δέ οὐ μεταλήψεται∙ πληρουμένων δέ τούτων, μεθέξει τῶν ἁγιασμάτων. Κανὼν νζ΄. Ὁ ἀκουσίως φονεύσας, δέκα ἔτη ἀκοινώνητος ἔσται∙ ἤγουν δύο προσκλαίων, τρία ἀκροώμενος, τέσσαρσιν ὑποπίπτων, ἑνί συνεστὼς, καί τῷ ἑξῆς εἰς τά ἅγια δεχόμενος. Σαφής. Τόν δέ χωρίς τό θέλημά του φονεύσαντα, δέκα χρόνους ἐμποδίζει ὁ παρών κανών ἀπό τά θεῖα μυστήρια. Καί διορίζει αὐτόν β΄ νά προσκλαίῃ, γ΄ νά ἀκροάζεται, δ΄ νά ὑποπίπτῃ, καί α΄ νά στέκεται μέ τούς πιστούς, καί οὕτω νά μεταλαμβάνῃ. Ὅρα τόν ζστ΄ Ἀποστολικόν, τόν ια΄ τῆς α΄ καί τήν Ἰχνογραφίαν τοῦ Ναοῦ.
