Εἴ τις ἐπίσκοπος, ἤ πρεσβύτερος, ἤ διάκονος, ἐν ταῖς ἡμέραις τῶν ἑορτῶν οὐ μεταλαμβάνει κρεῶν, καί οἴνου, βδελυσσόμενος καί οὐ δι᾿ ἄσκησιν, καθαιρείσθω, ὡς κεκαυτηριασμένος τήν ἰδίαν συνείδησιν, καί αἴτιος σκανδάλου πολλοῖς γινόμενος.
Κεκανόνισται ἐν τοῖς σαββάτοις, ἄνευ ἑνός, τοῦ μεγάλου, καί ἐν ταῖς κυριακαῖς, καί ταῖς ἐορτασίμοις ἡμέραις, μή νηστεύειν∙ ἀλλά διάφοροι τῶν ἁγίων πατέρων, ἐν δέκα τυχόν ἡμέραις, ἤ καί εἴκοσι, καί τούτων ἐπέκεινα, ἤσθιον∙ τινες δέ καί ἄχρι τῶν τεσσαράκοντα τήν νηστείαν παρέτεινον. Ὥσπερ οὖν οὐ παραβαίνειν ἐκεῖνοι τούς κανόνας ἐκρίνοντο, ἐν σαββάτοις νηστεύοντες∙ οὕτως οὐδ’ εἴ τις ἐν ὡρισμέναις ἡμέραις ἐθέλοι ἐγκρατεύεσθαι, καί διά τόσων ἐσθίειν, κᾂν σάββατον ἐν αὐταῖς παρεμπίπτῃ κᾂν ἄλλη ἡμέρα τις ἐορτάσιμος, ὡς παραβάτης τῶν κανόνων κριθήσεται. Εἰ δέ αὐτά καθ’ ἑαυτά τά σάββατα νηστεύει, ἤ ὡς βδελυσσόμενος τά κρέα, καί τόν οἶνον, τούτων ἀπέχεται, καί οὐδέ ἐν ταῖς ἑορταῖς μεταλαμβάνει αὐτῶν, οὔτ’ ἐγκρατής λογισθήσεται, ἀλλά καί καθαιρέσεως κριθήσεται ἄξιος, ὡς πολλοῖς λογισμούς ὑποβάλλων βλαβερά τά του Θεοῦ τυγχάνειν ποιήματα, ὧν οὐδέν κακόν ἐστιν, οὐδέ ἀποτρόπαιον. Καί ὁ τεσσαρεσκαιδέκατος τῆς ἐν Ἀγκύρᾳ συνόδου κανών, τούς ἐν κλήρῳ θεσπίζει ἀπεχομένους κρεῶν, ἐφάπτεσθαι αὐτῶν, ἤτοι ἀπογεύεσθαι∙ καί οὕτως αὖθις ἐγκρατεύεσθαι∙ εἰ δέ μή οὕτω ποιοῦσι, καθαιρεῖσθαι αὐτούς. Κατά πᾶσαν Κυριακήν, καί κατά πᾶσαν ἑορτήν πανηγυρίζοντες, οὐ νηστεύομεν, ἀλλά καί ἐν τοῖς σαββάτοις πᾶσιν, ἄνευ ἐνός σαββάτου, τοῦ μεγάλου δηλαδή, καταλύομεν, ἵνα μή δόξωμεν κατά τούς Ἰουδαίους σαββατίζειν. Ὁ γοῦν ἐν ταύταις ταῖς ἡμέραις νηστεύων, εἰ μέν ὡς βδελυττόμενος τά ὑπό τοῦ Θεοῦ εἰς βρῶσιν ἡμῖν δοθέντα, καί σκανδαλίζων ἐντεῦθεν τόν λαόν, καθαιρεῖται, ἐπίσκοπος ὢν δηλονότι, ἤ πρεσβύτερος, ἤ διάκονος∙ εἰ δέ δι’ ἄσκησιν ἀπέχεται τούτων, συγγνωσθήσεται. Καί ἀνάγνωθι τήν εἰς τόν να΄ κανόνα ἑρμηνείαν, καί τόν ιδ΄ κανόνα τῆς ἐν Ἀγκύρᾳ συνόδου. Λαϊκός μέν τοι οὕτω νηστεύων κακῶς, καί πενθῶν μετά τῶν Μαρκιανιστῶν αἱρετικῶν, ἀφορίζεται κατά τό τέλος τοῦ να΄ κανόνος. Μή μεταλαμβάνων ἱερεύς οἴνου, καί κρεῶν, εἰ μή δι’ ἄσκησιν, καθαιρεῖται. Καί οὗτος ὁ Κανὼν παρομοίως με τόν να΄ (ὃν καί ἀνάγνωθι) διορίζεται, ὅτι ὅποιος Ἐπίσκοπος, ἤ Πρεσβύτερος, ἤ Διάκονος εἰς τάς ἑορτασίμους ἡμέρας, δέν τρώγει κρέας, οὔτε πίνει οἶνον, ὄχι διά τήν ἄσκησιν καί ἐγκράτειαν,1 ἀλλά διατί τά συγχαίνεται, ἂς καθῄρηται. Ὡσάν ὁποῦ εἶναι κεκαυτηριασμένος, ἤτοι ἀναίσθητος, (καθ’ ὁμοιότητα τῶν μελῶν τοῦ ἀνθρωπίνου σώματος, τά ὁποῖα ὅταν τύχῃ να καοῦν, μένουν ἀναίσθητα) ἤ μεμολυσμένος (καθ’ ὁμοιότητα ἐκείνων ὁποῦ ἔχουσι καυτῆρας, ἤτοι φοντανέλλας, ἀπό τάς ὁποίας ἐξέρχεται ὕλη καί μολυσμός) εἰς τήν συνείδησίν του. Καί ὡσάν ὁποῦ γίνεται αἴτιος σκανδάλου εἰς τούς πολλούς ἀνθρώπους, οἱ ὁποῖοι συναθροιζόμενοι εἰς τάς ἑορτάς, εἶχον συνήθειαν νά κάμνουν ἀγάπας, ἤγουν κοινάς τραπέζας, καί νά συντρώγουν ὅλοι μαζή∙ τάς ὁποίας ὁ Παῦλος Κυριακόν δεῖπνον, ἤτοι κοινό, ὀνομάζει, εἰς τήν πρός Κορινθ. α΄ ἐπιστολήν κεφ. ια΄ 21 (περί ὧν ὅρα τήν ὑποσημ. τοῦ οδ΄ τῆς στ΄). 1Ἐκ τοῦ Κανόνος τούτου ὡς πόρισμά τι συνάγεται, ὅτι δέν καθαιροῦνται οἱ Ἐπίσκοποι, καί Πρεσβύτεροι, καί Πρεσβύτεροι, καί Διάκονοι, ὁποῦ ὄχι διά βδελυρίαν, ἀλλά δι’ ἄσκησιν ἀληθῆ καί ἐγκράτειαν, ἤ τελείως δέν τρώγουν κρέας, οὔτε πίνουν οἶνον, ἤ πρός καιρόν, ἤ πρός καιρόν καί ἐπί διωρισμέναις, ἡμέραις, ἂν καί δέν ἤθελαν φάγουν, ἤ πίουν, καί εἰς τάς ἡμέρας τῶν ἑορτῶν. Ἀλλά δή καί οἱ λοιποί ὁποῦ τῶν τοιούτων, (ἤ καί ἄλλων τινῶν βρωμάτων), ἀπέχονται, εἴτε μοναχοί, εἴτε λαϊκοί, δι’ ἄσκησιν καί ἐγκράτειαν, ἀπό τόν παρόντα κανόνα ὡς παραβάται οὐ κατακρίνονται, κατά τήν γνώμην καί τῶν δύο ὁμοῦ τῶν θείων Κανόνων ἑρμηνευτῶν, Ζωναρᾶ, λέγω, καί Βαλσαμῶνος, ἂν ἀπέχωνται τούτων, καί ἐν ταῖς ἑορτασίμοις ἡμέραις. Διότι, οὔτε βδελύσσονται αὐτά, καθὼς λέγει ὁ Κανών, οὔτε εἰς τάς ἄλλας ἡμέρας ἐσθίοντες αὐτά, εἰς μόνας ἑορτάς τούτων ἀπέχονται. Ἀλλ’ ἐπίσης καί εἰς ἐκείνας, καί εἰς ταύτας ἀπέχονται δι’ ἐγκράτειαν μόνην. Πλήν διά νά ᾖναι ἡ ἀποχή καί νηστεία τῶν τοιούτων ἀσκανδάλιστος πάντῃ κοντά εἰς τούς πολλούς, εἶναι καλλίτερον οἱ τοιοῦτοι καί εἰς τάς ἡμέρας τῶν ἑορτῶν, κατ’ ἰδίαν καί καθ’ ἑαυτούς τόν ἄρτον αὐτῶν νά ἐσθίωσιν. Ἔτι συνάγεται ἀκολούθως τό αὐτό καί ἔμπροσθεν.
