Ὁνωράτος καί Οὐρβανός ἐπίσκοποι εἶπον· Κᾀκεῖνο ἡμῖν διά λόγου ἐντέταλται, ὥστε καί ἡμᾶς καταξιῶσαι τό ὁρισθέν ὑπό τῆς ἐν Ἱππῶνι συνόδου ὀφείλειν ἑκάστην ἐπαρχίαν ἐν τῷ καιρῷ τῆς συνόδου ἐπισκέπτεσθαι, καί ὅτι ἐν τούτῳ καί τῷ ἄλλῳ ἐνιαυτῷ ὑπερέθεσθε κατά τάξιν ἐπισκέψασθαι τήν Μαυριτανίαν. Αὐρήλιος ἐπίσκοπος εἶπε· Τότε περί τῆς τῶν Μαυριτανῶν χώρας οὐδέν ὡρίσαμεν, διά τό εἰς τά τέλη τῆς Ἀφρικῆς κεῖσθαι αὐτήν, καί ὅτι τῷ βαρβαρικῷ παράκειται· ὁ δέ Θεός παράσχοι ἐκ περιουσίας δύνασθαι ἡμᾶς καί μή ἐπαγγειλαμένους τοῦτο ποιεῖν, καί παραγίνεσθαι εἰς τήν χώραν ὑμῶν. Ὀφείλετε γάρ ἐννοεῖν, ἀδελφοί, ὅτι ἐάν λογισμός ἀπαιτῇ τοῦτο, περί ἑαυτῶν διεξελθεῖν ἠδύναντο καί οἱ Τριπολιτανοί καί οἱ Ἀρζουϊτανοί ἀδελφοί.
Τά μέν ἄλλα ἐγγράφως τοῖς ἐρωτῶσι τούτοις ἐπισκόποις ἐνετάλθησαν∙ τοῦτο δέ ἀγράφως∙ τό δέ ἦν, τό ἐτησίως ἐν τῷ καιρῷ τῆς συνόδου ἐπισκέπτεσθαι ἑκάστην ἐπαρχίαν, ἤγουν ἀπιέναι καί συζητεῖν περί τῶν ἐν αὐταῖς φυομένων ἀμφιβολιῶν, καί οἰκονομεῖν ταύτας, καί ὅτι ἐν δυσίν ἐνιαυτοῖς οὐκ ἐπεσκέψαντο τήν Μαυριτανίαν. Πρός ἃ ἀπεκρίθη ὁ Αὐρήλιος, ὅτι ἡ Μαυριτανία εἰς τά τέλη κεῖται τῆς Ἀφρικῆς, καί τοῖς βαρβαρικοῖς παράκειται, διό οὐδέν ὡρίσθη περί αὐτῆς. Δοίη δέ ὁ Θεός ἐκ περιουσίας, ἤγουν ἐκ τοῦ πλειόνος, δύνασθαι ἡμᾶς τοῦτο ποιεῖν∙ πλεῖον δέ λέγει, τό ποιεῖν καί ὅσα οὐκ ἐπηγγείλαντο, καί παραγίνεσθαι εἰς τήν χώραν ὑμῶν∙ ἐννοήσατε γάρ, φησίν, ὅτι ἐάν λογίσηταί τις τοῦτο δυνατόν εἶναι, τό παρουσιάζειν εἰς Μαυριτανίαν παρακειμένην βαρβάροις, ἠδύναντο καί οἱ Τριπολιτανοί καί οἱ Ἀρζουϊτανοί ἀδελφοί τοῦτο ἡμᾶς ἀπαιτεῖν. Οἱ αὐτοί ἐπίσκοποι ἐζήτησαν ἐπισκέπτεσθαι καί τήν Μαυριτανίαν, ὡς τούτου μή γενομένου πρό χρόνων δύο∙ πρός ὃ ἀπελογήσατο ὁ Αὐρήλιος, ὡς κᾂν οὐ γέγονε τοῦτο διά τό εἰς τά τέλη τῆς Ἀφρικῆς πλησίον τῶν βαρβάρων παρακεῖσθαι τήν Μαυριτανίαν∙ ἀλλά Θεοῦ διδόντος ἐκ περιουσίας τοῦτο γενήσεται, ἤτοι καί πλέον τῶν ἐπαγγελθέντων. Εἰ γάρ δυνατόν ἦν τοῦτο, ἐξ ἀνάγκης καί οἱ Τριπολιτανοί καί οἱ Ἀρζουϊτανοί ἵνα ἐζήτησαν τοῦτο. Καθ’ ἃ καί ἡ ἐν Ἱππῶνι σύνοδος ὥρισεν, ἐν τῇ κατ’ ἔτος συνόδῳ ἑκάστῃ ἐπαρχίᾳ ἐπισκεπτέσθω. Ἐν τῇ συνόδῳ τῇ μελλούσῃ κατ’ ἐνιαυτόν γίνεσθαι ἐν Καρχηδόνι, ὥρισαν οἱ Πατέρες, τοῖς ὁρισθεῖσι τῇ ἐν Ἱππῶνι συνόδῳ ἐπακολουθοῦντες, τά ἐν ταῖς ἐκκλησίαις ἑκάστης ἐπαρχίας πεπραγμένα ἐπιτηρεῖν τε καί ἐπισκέπτεσθαι, καί εἴ τι μή καλῶς ἐπράχθη, διορθοῦσθαι∙ καί τά μή λυθέντα τῶν προτεθέντων κανονικῶν ζητημάτων, ἀλλ’ ἴσως παρεαθέντα διά τό δυσχερές, ἤ καί ἀμφίβολα μείναντα, διαλύειν, καί πρός σαφήνειαν ἄγειν. *Στο Πηδάλιο, ο 52ος κανόνας, και ειδικότερα τμήμα της α΄ πργφ.: «…ὀφείλειν ἑκάστην ἐπαρχίαν ἐν τῷ καιρῷ τῆς συνόδου ἐπισκέπτεσθαι…», αντιστοιχεί στον 61ο κανόνα (αρίθμηση Πηδαλίου). Ερμηνεία. Ἀλλά καί ὁ παρών Κανών, ἐν τῷ καιρῷ τῆς ἐνιαυσίας ταύτης συνόδου προστάζει νά ἐπισκέπτεται κάθε ἐπαρχία, ἤτοι νά γίνεται ἐξέτασις περί τῶν ἐν αὐταῖς ἀναφυομένων ὑποθέσεων, τῶν ἐν τῇ συνόδῳ τοποτηρητῶν, εἰς κάθε μίαν πορευομένων αὐτοπροσώπως, καί θεωρούντων αὐτάς. Ὅρα καί τόν λδ΄ Ἀποστολικόν.
