Τό κατά τούς κληρικούς, ἀδιορίστως οἱ κανόνες ἐξέθεντο, κελεύσαντες μίαν ἐπί τοῖς παραπεσοῦσιν ὁρίζεσθαι τιμωρίαν, τήν ἔκπτωσιν τῆς ὑπηρεσίας, εἴτε ἐν βαθμῷ τυγχάνοιεν, εἴτε καί ἀχειροθετήτῳ ὑπηρεσίᾳ προσκαρτεροῖεν.
Πάντας, φησί, τούς κληρικούς, εἴτε χειροθεσίαν ἔχουσιν, εἴτε ἀχειροθέτητοι ὑπηρετοῦσι, παραπεσόντας, ἐκπτώσει κολάζουσιν οἱ κανόνες τοῦ βαθμοῦ, ἤ τῆς ὑπηρεσίας∙ οὐ γάρ τούς μείζονος ὄντας βαθμοῦ μᾶλλον κολάζει, οἷον πρεσβυτέρους, καί διακόνους, καί ὑποδιακόνους, τούς καί χειροθεσίαν ἔχοντας, ἥτοι χειροτονίαν∙ τούς δέ κατωτέρω, κουφότερον, οὔς καί ἀχειροθετήτους ἔφη, ὡς μόνῃ σφραγίδι γινομένους, καί οὐκ ἐπιθέσει χειρῶν∙ ἀλλά πάντες ἐκπτώσει κολάζονται τοῦ βαθμοῦ καί τῆς ὑπηρεσίας. Ἐν τῷ λδ΄ κανόνι διωρίσατο ὁ ἅγιος ἀπό παντός ἁμαρτήματος διά μόνης καθαιρέσεως κολάζεσθαι τούς κληρικούς. Ἔπεί δέ ἔλεγόν τινες, ἐκείνους λογίζεσθαι κληρικούς τούς χειροτονίαν ἔχοντας, οὐ μήν τούς διά μόνης σφραγίδος καταστάντας εἰς βαθμούς ἐκκλησιαστικούς, (τούτους γάρ ἤθελον πλειόνως κολάζεσθαι) διωρίσατο ὁ ἅγιος διά τοῦ παρόντος κανόνος πάντας τούς κληρικούς ὁμοίως διά μόνης καθαιρέσεως, ἤτοι διά ἐκπτώσεως τῆς προσούσης αὐτοῖς ἱερᾶς διακονίας κολάζεσθαι, κᾂν τέ κεχειροτονημένοι ὦσιν, ὡς οἱ πρεσβύτεροι, οἱ διάκονοι, καί οἱ ὑποδιάκονοι, κᾂν τε διά μόνης σφραγίδος ἐνέργειαν ἔχωσιν ἱερατικήν, ὡς οἱ ἀναγνῶσται, οἱ ψάλται, οἱ θεωροί, καί οἱ ὅμοιοι. Καί ταῦτα μέν περί κληρικῶν διά χειροτονίας, ἤ διά σφραγίδος καταταχθέντων εἰς βαθμούς ἐκκλησιαστικούς. Ἐάν δέ τις μόνην ἔχων ἐπικουρίδα ἀπό ἐπισκόπου, ἤ ἀπό ἡγουμένου, ἐμπέσῃ εἰς ἐγκλημα, ἀλλοτρόπως οὗτος τιμωρηθήσεται; Λύσις. Καί ὁ τοιοῦτος κληρικός ἐστι, καί καταδικασθήσεται ὡς οἱ λοιποί κληρικοί∙ κωλυθήσεται γάρ ἐνεργεῖν οἱονδηποτοῦν ἔργον, οἷα ἐνεργοῦσιν οἱ ἔχοντες ἐπικουρίδας, οἷον οὐκ εἰσέλθῃ εἰς βῆμα, οὐκ ἀναγνώσει ἐπ’ ἄμβωνος, οὐ προκόψει εἰς βαθμούς ἱερατικούς. Θαυμάζω δέ, ὅπως τινές καθαιρεθέντες ἐνεργοῦσι χαρτουλαράτα ἐκκλησιαστικά, ἅ τινα ἐνεργοῦσι μόνον οἱ ἱερωμένοι. Ὡσαύτως θαυμάζω, πῶς οἱ ἔχοντες μόνας ἐπικουρίδας, καί ἁμαρτάνοντες ἐτάζονται, καί ἁπλῶς ὡς λαϊκοί κολάζονται∙ εἶδον γάρ τοῦτο διαφόρως. Σημείωσαι δέ ἀπό τοῦ παρόντος κανόνος, ὅτι ἐπεί καί τά ἀρχοντίκια διά σφραγίδος δίδονται, καί καταχρηστικῶς βαθμοί καί ταῦτα εἰσίν, ἀδικοῦνται οἱ παρά ἐπισκόπων ἀκρίτως ἐκ τῶν ὀφφικίων αὐτῶν ἐκβαλλόμενοι, ἤ ἐν ταῖς στάσεσιν αὐτῶν περιϋβριζόμενοι, οὐδέ ἔχουσιν ἐξουσίαν οἱ ἐπίσκοποι ποιεῖν ἐπ᾽ αὐτοῖς μετά τήν σφραγίδα, ὅπερ οὐ δύνανται ποιεῖν εἰς τά διακονικά ἀξιώματα. Καί κληρικοί παραπίπτοντες, τῶν βαθμῶν ἀποπίπτουσιν, εἴτε ὑπηρετοῦσιν, εἴτε κεχειροτόνηνται. Οἱ ὑπηρέται τῆς ἐκκλησίας, εἴτε ἐν βαθμῷ τυγχάνουσι πρεσβυτέρων, διακόνων, ψαλτῶν, καί ἀναγνωστῶν, εἴτε καί ἀχειροτόνητοί εἰσιν, ὡς θεωροί, κανδυλάπται, καί οἱ τήν φυλακήν ἐμπεπιστευμένοι τῶν ἁγίων θυρῶν τοῦ θυσιαστηρίου, εἰ παραπέσωσιν εἰς πορνείαν, μίαν τήν τιμωρίαν ἔχουσι, τό ἐκπεσεῖν τῆς ὑπηρεσίας αὐτῶν. Διορίζει ὁ Κανὼν οὗτος, ὅτι οἱ κανόνες παιδεύουσιν ἁμαρτάνοντας, τόσον τούς χειροθεσίαν ἔχοντας Κληρικούς, Ὑποδιακόνους δηλ., Διακόνους, καί Πρεσβυτέρους, ὅσον καί τούς σφραγίδα μόνην ἔχοντας Ἀρχιερατικήν, οἷον Ἀναγνώστας, Ψάλτας, καί τούς κατωτέρω, μέ μόνην τήν ἔκπτωσιν, τοῦ βαθμοῦ, καί τῆς ὑπηρεσίας των. Ὄχι μέ βαρυτέραν παιδείαν τούς μεγαλητέρους, καί μέ ἐλαφροτέραν τούς μικροτέρους ἀλλ’ ἐπίσης καί τούς δύω μέ μίαν καί τήν αὐτήν. Ὅρα καί τόν κε΄ Ἀποστολικόν.
