Τούς δέ ἐπί ἐξόδῳ μετανοοῦντας τῶν αἱρετικῶν, δέχεσθαι χρή· δέχεσθαι δέ, δηλονότι οὐκ ἀκρίτως, ἀλλά δοκιμάζοντας, εἰ ἀληθινήν ἐπιδείκνυνται μετάνοιαν καί εἰ τούς καρπούς ἔχουσι μαρτυροῦντας τῇ πρός τό σωθῆναι σπουδῇ.
Ἀμφέβαλλόν τινες, εἰ χρή τούς αἱρετικούς ἐν τέλει γενομένους τοῦ βίου, καί ζητοῦντας μετάνοιαν, δέχεσθαι∙ πρός ὅπερ ὁ ἅγιος ἀπεκρίθη δεῖν αὐτούς δέχεσθαι, οὐχ ὡς ἔτυχε δέ, ἀλλ᾽ ἐξετάζοντας, εἰ ἀληθῶς μετανοοῦσιν, ἤγουν, εἰ ἀφίστανται τῶν οἰκείων δογμάτων, καί ἐπιδείκνυνται καρπούς μετανοίας. Ὁ μέν παρὼν κανὼν διορίζεται, τούς αἱρετικούς ἐν τέλει γινομένους τοῦ βίου, καί ζητοῦντας μετάνοιαν, δέχεσθαι, ἐξεταζομένους πρότερον, εἰ ἀληθῶς μετανοοῦσιν, ἤγουν, εἰ ἀφίστανται τῶν οἰκείων δογμάτων, καί ἐπιδείκνυνται καρπούς μετανοίας∙ ἕτεροι δέ κανόνες, καί τούς ἐν ὑγείᾳ ὄντας αἱρετικούς προσερχομένους, καί ἐξετάζομένους, ὁμοίως δέχεσθαι παρακελεύονται. Αἱρετικός τῷ τέλει μετανοῶν, δεκτέος μετ’ ἐπικρίσεως. Τόν ἐν τῷ τέλει τοῦ βίου ἐλθόντα αἱρετικόν, καί μετανοοῦντα, οὐκ, ἀκρίτως καί ἀβασανίστως δέχεσθαι χρή, ἀλλά δοκιμάζειν τήν μετάνοιαν αὐτοῦ, εἰ ἀληθής ἔστι, καί εἰ τούς καρπούς ἔχει μαρτυροῦντας τῇ πρός τό σωθῆναι σπουδῇ∙ τί γάρ, ὅτι θριαμβεύει αὐτοῦ τήν αἵρεσιν, τάς ἀμαρτίας αὐτοῦ μετά δακρύων καί συντετριμμένης καρδίας ἐξαγορεύει, ἐλεημοσύνας ποιεῖ, καί ἄλλα τοιαῦτα σωτηριώδη ἐνδείκνυται. Ἐπειδή μερικοί ἀποροῦσαν, ἂν πρέπῃ νά δέχωνται οἱ αἱρετικοί, μετανοοῦντες εἰς τό τέλος τῆς ζωῆς των, ἀποκρίνεται ὁ Ἅγιος διά τοῦ παρόντος κανόνος, ὅτι πρέπει νά δέχωνται. Ὄχι ὅμως ἁπλῶς καί ὡς ἔτυχεν. Ἀλλά νά δοκιμάζωμεν αὐτούς, ἂν τῇ ἀληθείᾳ μετανοοῦν, καί ἀφίνουν τά αἱρετικά αὐτῶν δόγματα, καί καρπούς δείχνουσι μετανοίας. Ὅρα τόν ζ΄ τῆς β΄ καί ιβ΄ τῆς ἐν Νεοκαισαρείᾳ.
