Ἄλλοι δέ ἑαυτούς ἐξαπατῶσιν, ἀντί τῶν ἰδίων τῶν ἀπωλομένων, ἃ εὗρον ἀλλότρια κατέχοντες, ἵνα, ἐπειδή αὐτούς Βοράδοι καί Γότθοι τά τῶν πολεμίων εἰργάσαντο, αὐτοί ἄλλοις Βοράδοι καί Γότθοι γίνωνται. Ἀπεστείλαμεν οὖν τόν ἀδελφόν καί συγγέροντα Εὐφρόσυνον διά ταῦτα πρός ὑμᾶς, ἵνα κατά τόν ἐνθάδε τύπον καί αὐτός δῴῃ ὁμοίως, καί ὧν δεῖ τάς κατηγορίας προσίεσθαι, καί οὓς δεῖ ἐκκηρύξαι τῶν εὐχῶν.
Τινές, φησίν, ἀπολέσαντες οἰκεῖα πράγματα, καί εὑρόντες ἀλλότρια, λέγουσι κατέχειν αὐτά, ἄνθ’ ὧν ἀπώλεσαν ἐξαπατῶντες ἑαυτούς∙ ὅπερ γάρ, φησίν, ἐγένοντο ἐκείνοις οἱ πολέμιοι βάρβαροι, τοῦτο γίνονται αὐτοί τοῖς ἀδελφοῖς∙ ἥρπασαν οἱ βάρβαροι τά ἐκείνων, κᾀκεῖνοι τά τῶν ἀδελφῶν∙ διά ταῦτα ἀπεστείλαμεν, λέγει, ἵνα κατά τόν ἐνταῦθα τύπον, ἤγουν, καθὼς ἡμεῖς ἐνταῦθα ἐποιήσαμεν, δὼῃ τύπον καί αὐτόθι ὥστε οὕτω ποιεῖν ὑμᾶς, καί τίνας δεῖ κατηγοροῦντας τίνων προσδέχεσθαι, καί οὕς ἐκκηρῦξαι, ἤγουν τίνας τῆς ἐκκλησίας ἐξῶσαι, καί τῶν πιστῶν χωρίσαι, ὥστε μή συνεύχεσθαι αὐτοῖς∙ τίνας δέ δεῖ κατηγοροῦντας προσδέχεσθαι, τό ἕκτον κεφάλαιον τῆς δευτέρας οἰκουμενικῆς συνόδου διδάσκει. Ἀναγνωστἐον καί τά ἐκεῖ γεγραμμένα. Ἀπολογησἀμενος ὁ ἅγιος τά εἰκότα πρός τούς λέγοντας, ὡς ἐῤῥιμμένα καί ἀτημέλητα εὑρεῖν τά τῶν αἰχμαλωτισθέντων πράγματα, καί διά τοῦτο ἰδιώσασθαι αὐτά, ἄρτι ἀπολογεῖται πρός τούς ἀντιποιουμένους τῶν διαφερόντων τοῖς αἰχμαλωτισθεῖσιν, ἀντί τῶν φθασάντων παρά τῶν πολεμίων, ἀφαιρεθῆναι πραγμάτων αὐτῶν. Φησί γάρ, ὡς καί τοῦτο ἀπάτη ἐστί καί ματαία πρόφασις∙ οὐδέ γάρ δίκαιόν ἐστι τούτους γεγονότας παρανάλωμα πολέμου βαρβαρικοῦ, μη καρτερῆσαι, ἀλλά γενέσθαι αὐτούς πολεμίους τῶν ἀδελφῶν, καί χρηματίσαι εἰς τούτους ἄλλους βαρβάρους. Διά ταῦτα ἀπεστείλαμεν, λέγει, τόν ἀδελφόν Εὐφρόσυνον πρός ὑμᾶς, ἵνα κατά τόν ἐνταῦθα τύπον, ἤγουν, καθὼς ἡμεῖς ἐνταῦθα ἐποιήσαμεν, δώῃ τύπον καί αὐτόθι, ὥστε οὕτω ποιεῖν ὑμᾶς∙ εἶτα, φησίν, ὡς ὁ αὐτός Εὐφρόσυνος ἀναδιδάξει, τίνας δεῖ προσδέχεσθαι κατηγοροῦντας κατά τίνων, καί τίνας χρή ἀποκηρύττειν τῆς ἐκκλησίας καί τῆς κοινωνίας τῶν πιστῶν. *Στο Πηδάλιο, ο 5ος κανόνας αντιστοιχεί στον 6ο κανόνα (αρίθμηση Πηδαλίου). Ερμηνεία. Ἐπειδή τινες ἀπό τούς ἀνωτέρω ἅρπαγας, ἐπροφασιολογοῦντο, ὅτι, ἐκράτησαν τά ξένα πράγματα, ὁποῦ εὗρον, ἀντί τά ἐδικά των πράγματα, ὁποῦ τῶν ἐπῆραν οἱ Βάρβαροι, ἀπολογεῖται διά τοῦ παρόντος Κανόνος ὁ ἅγιος λέγων, ὅτι οἱ τά τοιαῦτα μωρά προφασιζόμενοι, γελῶσι, καί ἀπατῶσι τόν ἑαυτόν τους. Διότι, ἐκεῖνο ὁποῦ ἔγιναν εἰς αὐτούς οἱ ἐχθροί καί πολέμιοι, τοῦτο τό ἴδιον ἔγιναν αὐτοί, ἤτοι ἐχθροί, καί πολέμιοι, εἰς τούς ἄλλους ἀδελφούς των. Ἥρπασαν οἱ Βάρβαροι τά ἐδικά των; ἥρπασαν καί αὐτοί τά τῶν ἀδελφῶν τους. Διά ταῦτα, λέγει, ἐστείλαμεν καί τόν ἀδελφόν, καί γέροντα Εὐφρόσυνον, ἵνα καθὼς ἡμεῖς πράττομεν ἐδῶ, ἔτζι νά πράττετε καί ἐσεῖς αὐτοῦ. Ὅστις ἀδελφός θέλει σᾶς φανερώσει, καί ποίους πρέπει νά δέχεσθε εἰς κατηγορίαν ἄλλων (περί ὧν ὅρα τόν οδ΄ Ἀποστολικόν, καί τόν στ΄ τῆς β΄), καί ποίους πρέπει νά διώξετε ἀπό τήν ἐκκλησίαν ὥστε νά μήν συμπροσεύχωνται μέ τούς ἄλλους πιστούς. Ὅρα καί τόν γ΄ τοῦ αὐτοῦ.
