Ὅσοι δέ ἐπί ἀτόποις πράξεσι κατεκρίθησαν ὑπό τῆς ἁγίας συνόδου, ἤ ὑπό τῶν οἰκείων ἐπισκόπων, καί τούτοις ἀκανονίστως, κατά τήν ἐν ἅπασιν ἀδιαφορίαν αὐτοῦ, ὁ Νεστόριος, καί οἱ τά αὐτοῦ φρονοῦντες, ἀποδοῦναι ἐπειράθησαν, ἤ πειραθεῖεν, κοινωνίαν, ἤ βαθμόν, ἀνωφελήτους εἶναι, καί μένειν οὐδέν ἧττον καθῃρημένους ἐδικαιώσαμεν.
Κληρικοί τινες ἐπί τισιν αἰτίαις ἁλόντες, καθαιρέσει καί ἐκπτώσει τῶν οἰκείων βαθμῶν ὑπαγούσαις αὐτούς, καθῃρέθησαν, ἤ ἀφωρίσθησαν∙ ὁ δέ, Νεστόριος, οἷα πατριάρχης, ἀκανονίστως ἐδέξατο τούς τοιούτους ἀδιαφόρως, ἀντί τοῦ, χωρίς διαστολῆς, μή διαστείλας μέσον κεκωλυμένου καί ἀκωλύτου, ἀποδούς αὐτοῖς κοινωνίαν, ἤ βαθμόν. Τούς γοῦν τοιούτους, ἀνωφελήτους εἶναι οἱ Πατέρες ἐθέσπισαν, μηδέν δηλονότι ὠφελουμένους ἐκ τῆς ἀκανονίστου πράξεως, καί μένειν οὐδέν ἧττον καθῃρημένους ἐδικαίωσαν, ἀντί τοῦ, δίκαιον ἐψηφίσαντο, ἤ ἐδικαίωσαν, ἀντί τοῦ ἐκόλασαν, ὥστε, εἶναι καθῃρημένους. Λαμβάνεται γάρ τό δικαιῶσαι καί ἐπί τοῦ κολάσαι∙ ὅθεν λέγομεν, τά ἐκεῖθεν δικαιωτήρια. Ἔμαθες, ὅτι μητροπολῖται, καί ἐπίσκοποι δύνανται κρίνειν τούς κληρικούς αὐτῶν, καί ἀφορισμῷ, ἤ καί καθαιρέσει ἔστιν ὅτε καθυποβάλλειν. Ἐπεί οὖν ὁ Νεστόριος, καί οἱ τά αὐτοῦ φρονοῦντες, τοιούτους τινάς ἀκανονίστως εἰς κοινωνίαν ἐδέξαντο, ἤ καί εἰς τούς προτέρους βαθμούς ἀπεκατέστησαν, ἵνα τούτους τοιουτοτρόπως ἑλκύσωσι πρός ἑαυτούς, φησίν ὁ κανών, μηδέν ἐκ τούτου τούς κληρικούς ὠφελεῖσθαι, ἀλλά μένειν καθῃρημένους, ἤ καί ἀφωρισμένους∙ τό δέ, ἐδικαίωσαν ἐνταῦθα ἐξελήφθη, ἀντί τοῦ δίκαιον εἶναι ἔδοξεν. Ὁ κατακριθείς ἐξ ἐπισκόπου, καί ὑπό Νεστορίου δεχθείς, ἀνωφέλητος. Τινές τῶν συναθροισθέντων ἐν τῇ ἐν Ἐφέσῳ συνόδῳ μητροπολῖται ἀπέστησαν ἑαυτούς, καί τά τοῦ Νεστορίου, τοῦ ἐπισκόπου Κωνσταντινουπόλεως, τοῦ ἀνθρωπολάτρου καί δυσσεβοῦς, καί Ἰουδαιόφρονος, καί τοῦ Κελεστίου, τοῦ τῆς Ῥώμης ἐπισκόπου, ἐφρόνησαν δόγματα∙ τινές δέ καί ἀπελείφθησαν, καί, οὐκ ἠθέλησαν καταψηφίσασθαι τῶν ἀνιέρων τούτων καί δυσσεβῶν ἐπισκόπων∙ ἀλλά μᾶλλον ἀντείχοντο τούτων, καί περιείχοντο. Διά τοῦτο οὖν ὥρισεν ἡ ἁγία σύνοδος, τούς ἀντεχομένους Νεστορίου, καί Κελεστίου, καί τά ἐκείνων φρονοῦντας, ἀποκηρύκτους εἶναι, καί τῆς ἐκκλησίας ἐκκόπτεσθαι. Τούς δέ ὑπό Νεστορίου, ἤ Κελεστίου, τῆς ἱερωσύνης κωλυθέντας, διά τό ὀρθῶς φρονεῖν, τόν ἴδιον πάλιν ἀπολαβεῖν βαθμόν∙ ὥσπερ πάλιν τούς ὑπό τῶν ἰδίων ἐπισκόπων καθαιρεθέντας, καί παρ’ αὐτῶν προσδεχθέντας, καί δικαιωθέντας, ἀνιέρους εἶναι, καί αὖθις καθῃρημένους. Ὁ παρών Κανών διορίζεται, ὅτι ὅσοι μέν κληρικοί διά τινα ἁμαρτήματα, ἀφορισμόν, ἤ καθαίρεσιν ἐπάγοντα, ἀφωρίσθησαν, ἤ καθῃρέθησαν ἀπό τήν ἁγίαν Σύνοδον ταύτην, ἤ ἀπό τούς ἐδικούς των Ἐπισκόπους. Ὁ δέ Νεστόριος, καί οἱ τούτου ὁμόφρονες, χωρίς νά κάμουν κᾀμμίαν διαφοράν ἀνάμεσον κεκωλυμένου καί ἀκωλύτου, ἤ ἐτόλμησαν νά δώσουν εἰς αὐτούς συγχώρησιν τοῦ ἀφορισμοῦ καί τῆς ἱερωσύνης ἐνέργειαν, ἤ καί θέλουν τολμήσει μετά ταῦτα, οὗτοι, λέγω, ἐκρίναμεν δίκαιον νά μένουν ἀνωφελεῖς ἀπό τήν τοιαύτην παρά κανόνας συγχώρησιν, καί νά ᾖναι πάλιν ὥσπερ καί πρότερον καθῃρημένοι.
