Ἐξέστω ἔτι μήν ἀναγινώσκεσθαι τά πάθη τῶν μαρτύρων, ἡνίκα αἱ ἐτήσιαι αὐτῶν ἡμέραι ἐπιτελοῦνται.
Ἐν κδ΄ κανόνι ἡ σύνοδος αὕτη ἀπηρίθμησε τίνα δεῖ ἀναγινώσκεσθαι ἐν ἐκκλησίᾳ βιβλία τῆς Παλαιᾶς Γραφῆς καί τῆς Νέας∙ τά δ’ ἐκτός τῶν ἀπηριθμημένων ἐκώλυσεν ἀναγινώσκεσθαι. Νῦν δέ τοῖς ἀναγνωστέοις προστίθησι καί τά ὑπομνήματα τῶν μαρτυρικῶν παθημάτων, ἐν ταῖς ἐτησίαις μνήμαις αὐτῶν ἀναγινώσκεσθαι ὀφείλοντα. Εἰ καί ὥρισαν οἱ Πατέρες ἐν τῷ κδ΄ κανόνι τῆς παρούσης συνόδου τά ὀφείλοντα ἀναγινώσκεσθαι βιβλία, ἀλλά μήν προστιθέασιν ἀναγινώσκεσθαι καί τά ὑπομνήματα τῶν μαρτυρικῶν παθημάτων ἐν ταῖς ἐτησίαις μνήμαις αὐτῶν. Τά πάθη τῶν μαρτύρων ἐν ταῖς μνήμαις αὐτῶν ἀναγινωσκέσθωσαν. Σαφής. *Στο Πηδάλιο, ο 46ος κανόνας αντιστοιχεί στον 54ο κανόνα (αρίθμηση Πηδαλίου). Ερμηνεία. Ἐπειδή καί ἡ παροῦσα σύνοδος ἐδιώρισεν ἐν τῷ λβ΄ αὐτῆς κανόνι ποῖα βιβλία πρέπει ἐν τῇ ἐκκλησίᾳ νά ἀναγινώσκωνται, ἐπ’ ὀνόματι κανονικῶν γραφῶν, προσδιορίζει τώρα καί ἐν τῷ παρόντι, ὅτι κοντά εἰς ἐκεῖνα, εἶναι ἄδεια νά ἀναγινώσκωνται καί τά συναξάρια, ὁποῦ περιέχουσι τά τῶν Μαρτύρων ὑπέρ Χριστοῦ παθήματα, ὅταν ἐπιτελῆται ἡ μνήμη τοῦ κάθε Μάρτυρος. Ὅρα καί τόν πε΄ Ἀποστολικόν.
