Οἱ ἄνευ τῶν κρατούντων γάμοι, πορνεία εἰσίν. Οὔτε οὖν πατρός ζῶντος, οὔτε δεσπότου, οἱ συνιόντες ἀνεύθυνοι εἰσίν, ὡς, ἐάν ἐπινεύσωσιν οἱ κύριοι τήν συνοίκησιν, τότε λαμβάνει τό τοῦ γάμου βέβαιον.
Ὁ κανὼν οὗτος ἀνακεφαλαίωσίς ἐστι τῶν προσεχῶν αὐτοῦ δύο κανόνων. Φησί γάρ, ὅτι, ἐάν ὑπεξουσία θυγάτηρ ἤ δούλη, γάμον πρός τινα συναλλάξωσιν͵ ἄνευ γνώμης τῶν κρατούντων, ἤγουν τῶν ἐξουσιαζόντων αὐτῶν, πορνεία λογίζεται τό τοιοῦτο, καί οὐκ εἰσίν ἀνεύθυνοι οἱ οὕτω συναφθέντες∙ ἐπιτιμηθήσονται γάρ, καί ὁ γάμος λυθήσεται. Εἰ δέ ἐπινεύσουσιν οἱ τήν ἐξουσίαν αὐτῶν ἔχοντες, ἀντί τοῦ, εἰ δέξονται καί θελήσουσι τόν γάμον, τότε λογίζεται βέβαιος. Οἱ ὑπεξούσιοι, υἱός, καί δοῦλος, δίχα τῶν κυρίων ζευγνύμενοι, οὐκ ἀνεύθυνοι. Ὁ κανὼν οὗτος ἀνακεφαλαίωσις εἶναι τῶν ἀνωτέρω τριῶν Κανόνων, τοῦ λη΄ τοῦ μ΄ καί μα΄ λέγων, ὅτι, ἐάν ὑπεξουσία θυγάτηρ πρός τόν πατέρα της, ἤ δούλη ὑπεξουσία πρός τόν αὐθέντην της ὑπανδρευθοῦν, χωρίς τήν γνώμην, τοῦ πατρός, καί τοῦ αὐθέντου τῶν ἐξουσιαζόντων αὐτάς, πορνεῖαι λογίζονται οἱ γάμοι αὐτῶν. Καί οὐ μόνον τοῦτο, ἀλλά καί διαλύονται οἱ γάμοι αὐτῶν, καί αὐτοί ἐπιτιμῶνται. Ἐάν δέ συμφωνήσουν εἰς τούς γάμους ὁ πατήρ, καί ὁ αὐθέντης, οἱ κύριοι αὐτῶν, τότε καί οἱ γάμοι λαμβάνουσι τό κῦρος ἀδιάλυτον, καί αὐτοί μένουν ἀνεπιτίμητοι. Ἀνάγνωθι καί τήν ὑποσημ. τοῦ πβ΄ Ἀποστολικοῦ, καί τόν λη΄ τοῦ αὐτοῦ Βασιλ.
